Journals / Çağdaş Yerel Yönetimler / 2022 / Cilt: 31 - Sayı: 1

Comprasion of Social(ist) Municipalism Practices: The Case of Turkey and Sweden

Toplumcu Belediyecilik Pratiklerinin Karşılaştırılması: Türkiye ve İsveç Örneği

Pages
67–94
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

As a result it can be evaluated that the social(ist) municipalism is a dominant characteristic feature of Sweden local government system while it can be only as a short term movement in Turkey.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:After the Industrial Revolution an urban political movement called social(ist) municipalism emerged in England.
📊
Key Findings & Data:In the 20th century, with the cooperation between central and local governments, Sweden has been one of the leading country in the implementation of social(ist) municipal policies.
💡
Conclusion & Impact:As a result it can be evaluated that the social(ist) municipalism is a dominant characteristic feature of Sweden local government system while it can be only as a short term movement in Turkey.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

After the Industrial Revolution an urban political movement called social(ist) municipalism emerged in England. In the 20th century, with the cooperation between central and local governments, Sweden has been one of the leading country in the implementation of social(ist) municipal policies. On the other hand, in Turkey social(ist) municipalism began to be discussed in 1970s, but with the effect of the military coup of September 12, 1980, neo-liberal municipalism dominated Turkish municipal system. This study aims to compare Turkish and Swedish municipal structures on behalf of social(ist) municipalism. Within the scope of the study, first of all, the historical development of the Turkish and Swedish municipal systems and socialist municipal practices were explained. Then, the social(ist) municipal policies of both countries analyzed comparatively in terms of political and social developments and legal constraints. As a result it can be evaluated that the social(ist) municipalism is a dominant characteristic feature of Sweden local government system while it can be only as a short term movement in Turkey.

Özet

Sanayi Devrimi sonrası İngiltere’de “toplumcu belediyecilik” olarak adlandırılan bir kentsel politik hareket ortaya çıkmıştır. 20.yy’da İsveç, merkezi ve yerel yönetimler arası iş birliğiyle toplumcu belediyecilik politikalarının uygulanmasında önde gelen ülkeler arasında yer almıştır. Diğer yandan, toplumcu belediyecilik anlayışı Türkiye’de 1970’li yıllarda tartışılmaya başlanmış, fakat 12 Eylül 1980 askeri darbesinin de etkisiyle belediyecilik anlayışında neo-liberal politikalar ön plana çıkmıştır. Bu çalışmanın amacı, toplumcu belediyecilik pratikleri bakımından Türkiye ve İsveç’in karşılaştırılmasıdır. Çalışma kapsamında, öncelikle Türk ve İsveç belediye sisteminin tarihi gelişimi ve toplumcu belediyecilik uygulamalarına yer verilmiştir. Ardından her iki ülkenin toplumcu belediyecilik politikaları; siyasal ve sosyal gelişmeler ile kanuni sınırlılıklar bakımından karşılaştırmalı bir şekilde analiz edilmiştir. Sonuç olarak toplumcu belediyecilik anlayışının İsveç belediyecilik sisteminde karakteristik bir özellik taşıdığı, buna karşın Türkiye’de ise kısa süreli bir hareket olarak değerlendirilebileceği tespit edilmiştir.

🔖

Cite This Article

DÜZENLİ, K., BİLGİLİ, M. Y. (2022). Comprasion of Social(ist) Municipalism Practices: The Case of Turkey and Sweden. Çağdaş Yerel Yönetimler, Cilt: 31 - Sayı: 1, 67–94. https://ajindex.com/articles/482714

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (3)

  1.  Acar, İ. A. ve Kitapçı, İ. (2009). “Bir Mali Yerelleşme Deneyimi Olarak İsveç”. Maliye Dergisi, 157, 85-104.  Akarçay, P. (2017). “İsveç’te Yerel Yönetimler”. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 5(44), 371-381.  Akarçay, P. (2020). “İsveç’te Bölgeselleşme ve Çok Katmanlı Yönetişim”. Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, 29(3), 1-23.  Akdemir, T. ve Karakurt, B. (2016). “Nordik Ülkelerinde İdarelerarası Mali İlişkiler”. Karadeniz Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Bilimler Dergisi, 6(11), 127-159.  Akın, F. (2015). Yerel Yönetimlerin Tarihsel Gelişimi ve Türk İdari Yapısındaki Yeri. İdari ve Mali Açıdan Türkiye’de Yerel Yönetimler. (Ed. M. Mecek, M. Doğan ve B. Parlak). Antalya: Bekad Yayınları.  Altuğ, Y. (1957). “İsveçte Demokrasinin Kurulması ve Gelişmesi”. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, 21(1-4), 48-65.  Andersen, G. E. (2015). Toplumsal Riskler ve Refah Devletleri. Sosyal Politika Yazıları. (Ed. A. Buğra ve Ç. Keyder). İstanbul: İletişim Yayınları  Arıkboğa, E. (2013). “Geçmişten Geleceğe Büyükşehir Belediye Modeli”. Yerel Politikalar Dergisi, 1(3), 48-96.  Arndt, C. (2014). “Social Democracy’s Mobilization of New Constituencies: The Role of Electoral Systems”. Party Politics, 20(5),1-21.  Aydıner, T. (2020). “Toplumcu Belediyecilik Deneyimi (1973-1980): Denizli Örneği”. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 39, 353-368.  Batuman, B. (2010). “Toplumcu Bir Belediyecilik Modeli: Yeni Belediyecilik Hareketi 1973-1977”. Mülkiye Dergisi, 34(266), 223-241.  Bayraktar, U. ve Penpecioğlu, M. (2008). “Başka Bir Kentsel Gelişme Tahayyülü Mümkündür! Özgün Bir Yerel Liderlik Tecrübesi Olarak 1977-1980 Arası Ankara Belediyesi Ali Dinçer Dönemi”. Mülkiye Dergisi, 32(261), 55-88.  Bayraktar, U. ve Penpecioğlu, M. (2013).
  2. Yerel Liderlik, Toplumcu Belediyecilik ve Ali Dinçer: 1977-1980 Dönemi Ankara Belediyesi. Yerel Yönetimlerde Sosyal Demokrasi Toplumcu Belediyecilik Teorik Yaklaşımlar, Türkiye Uygulamaları. (Ed. İ. Kamalak ve H. Gül). İstanbul: Kalkedon Yayıncılık.  Bayramoğlu, S, (2015). Toplumcu Belediye Nam-ı Diğer Belediye Sosyalizmi. Ankara: Notabene Yayınları.  Berkes, N. (2013). Türkiye’de Çağdaşlaşma. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.  Bilgin, A. R. ve Karakaş, H. (2012). Egemenlik. Karşılaştırmalı Anayasa Çalışmaları. (Ed. A. Yıldız, M. Bilgin ve K. A. Koçak). Ankara:
  3. TBMM Araştırma Merkezi Yayınları, No:4.  Birleşmiş Mimarlar (1976). “İzmit Yeni Yerleşimleri”. Mimarlık Dergisi, 149, 100- 10