Journals / Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi / 2011 / Cilt: 12 - Sayı: 1

The relationship between education and political participation : in case of Mersin

Eğitim-siyasal eğilim ilişkisi: Mersin örneği

Pages
313–329
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The research carried out in the case of Mersin in this study has confirmed the similar findings concerning the relationship between education and voting behavior motioned above.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Education has been considered as one of the significant factors that has effects on political activities of individual, such as informing them about political issues, developing their political consciousness, increasing their political participation and forming/changing their political preferences.
📊
Key Findings & Data:The raise of the educational levels on the other hand increases their political participation and changes their political preferences, and then they vote for left and social democratic parties.
💡
Conclusion & Impact:The research carried out in the case of Mersin in this study has confirmed the similar findings concerning the relationship between education and voting behavior motioned above.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Education has been considered as one of the significant factors that has effects on political activities of individual, such as informing them about political issues, developing their political consciousness, increasing their political participation and forming/changing their political preferences. Most of the researches carried out concerning the relationship have found and argued that individuals with low levels of education, except voting behavior, participates politics less and support mostly conservative and right-wing political parties. The raise of the educational levels on the other hand increases their political participation and changes their political preferences, and then they vote for left and social democratic parties. The research carried out in the case of Mersin in this study has confirmed the similar findings concerning the relationship between education and voting behavior motioned above.

Özet

Eğitim, bireylerin siyasal bilinç düzeylerini arttırarak, onların siyasal tercihlerini oluşturmalarına katkıda bulunur. Böylece eğitim, hem bireylerin siyasete daha aktif katılımını sağlayan etkenlerden biri olurken, hem de bireylerin siyasal görüşlerinin oluşmasında çok önemli görevler üstlenmektedir. Bu nedenle de bireylerin eğitim seviyeleri yükseldikçe, siyasal tercihlerinde değişiklikler ortaya çıkabilmektedir. Yapılan araştırmaların büyük çoğunluğunda, eğitim seviyesi düşükken bireylerin, oy verme davranışı hariç, siyasete daha az katıldıkları ve daha çok muhafazakar ve sağ partileri destekledikleri, bireylerin eğitim seviyelerinin yükselmesiyle bu defa hem siyasete daha yoğun katıldıkları ve hem de tercih değiştirerek, daha çok sol ve sosyal demokrat partilere oy verdikleri görülmektedir. Mersin ölçeğinde yaptığımız çalışmada da bu anlatılanlara uygun bir sonucun çıktığını söylemek mümkündür.

🔖

Cite This Article

ALTAN, C. (2022). The relationship between education and political participation : in case of Mersin. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt: 12 - Sayı: 1, 313–329. https://ajindex.com/articles/480877

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (41)

  1. ALKAN, Turan ve Doğu ERGİL(1984),
  2. Siyaset Psikolojisi, Turan Kitabevi,
  3. Ankara.
  4. ÇAM, Esat. (1998),
  5. Siyaset Bilimine Giriş, Der Yayınları,
  6. İstanbul.
  7. ÇAHA, Ömer, Metin TOPRAK ve İbrahim DALMIŞ (1996), “Siyasal Parti Üyelerinde Siyasal Katılım Düzeyi: Kırıkkale Örneği”, Yeni Türkiye Dergisi, sayı.9; 205-247.
  8. ÇUKURÇAYIR, M.Akif. (2000),
  9. Siyasal Katılma ve Demokrasi, Yargı Yayınları, Ankara. DAHL,A.Robert (1969),Modern Political Analysis, Prentice Hall.Inc., New Jersey. ERGUN,Doğan (2006), 100 Soruda Sosyoloji El Kitabı, İmge Yayınları, Ankara. ERGUN,Mustafa(2008),“Eğitim Sosyolojisi”, (www.bekirhoca.com), (14.02.2008) GÜLMEN,Yüksel (1979), Türk Seçmen Davranışı (1960-1970), İst. Ünv.İkt.Fak.Yay.,İstanbul.
  10. GÜMÜŞ, Burak (2006), Eğitim Düzeyinin Seçmen Davranışındaki Rolu ve Antalya Örnek Olayı (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Antalya. KALAYCIOĞLU,Ersin (1983), Karşılaştırmalı Siyasal Katılım:Siyasal Eylemin Kökenleri Üzerine Bir İnceleme, İstanbul Ünv.SBF Yayınları,
  11. İstanbul.
  12. KAPANİ, Munci (1996),
  13. Politika Bilimine Giriş, Bilgi Yayınları,
  14. Ankara.
  15. KIŞLALI, Ahmet Taner (1995),
  16. Siyasal Çatışma ve Uzlaşma, İmge Yayınları,
  17. Ankara.
  18. KIŞLALI, Ahmet Taner (1996),
  19. Siyaset Bilimi, İmge Yayınları,
  20. Ankara.
  21. LIPSET, Seymour (1963),
  22. Political Man, Anchor Book, Newyork. MANZA,Jeff;MİCHAELHout ve CLEM Brooks,(1995), “Class Voting in Capitalist Democracies Since World War II”, Annuel Review Social, ss.137-162
  23. MİLBARTH, Lester. W. (1965),
  24. Political Participation, Chicago. MİLLER, Arthur.H. (1974), “Political İssues and Trustin Government:1964-1970”, American Political Science Revieu;951-972.
  25. NARLI, Nilüfer ve Narlı YAŞAR, (1999), “Türkiye’de Hemşehri Derneklerinin Siyasete Katılması ve Demokratikleşme Sürecine Etkileri: Bursa Örneği”, Yeni Türkiye Dergisi, sayı 29;176-184
  26. ÖZ, Esat (1992), Tek Parti Yönetimi ve Siyasal Katılım, Gündoğan Yayınları,
  27. Ankara.
  28. ÖZBUDUN, Ergun (1975), Türkiye’de Sosyal Değişme ve Siyasal Katılma, A.Ü.Hukuk Fak.Yay., Ankara.
  29. ÖZBUDUN, Ergun (1976), Social Change and Political Participation in Turkey, Princeton Üniversity Pres, Princeton and New Jersey;4-13
  30. ÖZTEKİN, Ali (2007),
  31. Siyaset Bilimine Giriş, Siyasal Yayınları,
  32. Ankara.
  33. SARIBAY, Ali Yaşar (1994),
  34. Siyasal Sosyoloji, Der Yayınları,
  35. İstanbul.
  36. SEZEN, Saim (1994),
  37. Seçim ve Demokrasi, Gündoğan Yayınları,
  38. Ankara.
  39. SİTEMBÖLÜKBAŞI, Şaban (2001), Parti Seçmenlerinin Siyasal Yönelimlerine Etki Eden Sosyo-Ekonomik Faktörler: Isparta Örnek Olay Araştırması, Nobel Yayınları,
  40. Ankara.
  41. TATAR, Taner (1997), Siyasal So