Journals / Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi / 2016 / Cilt: 17 - Sayı: 1

The Control of Turkish Public Administration Via the Institutions for Claiming Rights

TÜRKİYE'DE KAMU YÖNETİMİNİN HAK ARAMA KURUMLARI YOLUYLA DENETİMİ*

Pages
71–94
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The quantitative analyses of relatively new institutions are limited due to the inadequate numbers of annual reports.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Implementations of institutions for claiming rights are important constituents of administrative reform.
📊
Key Findings & Data:Furthermore these institutions gained importance for the control of public administration in accordance with participation, and grew into components of the administrative control systems.
💡
Conclusion & Impact:The quantitative analyses of relatively new institutions are limited due to the inadequate numbers of annual reports.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Implementations of institutions for claiming rights are important constituents of administrative reform. Furthermore these institutions gained importance for the control of public administration in accordance with participation, and grew into components of the administrative control systems. The aim of this article is evaluating the new prospect of the administrative control system within the context of claiming rights in Turkey in accordance with the responsibility to the public. Non-judicial institutions mandated to receive citizens' complaints are classified within the same context. The functioning of the institutions mandated to deal with the complaints of the citizens against the government is evaluated by examining the related legislation and quantitatively analyzing the secondary data collectedfrom their annual reports. There is a correlation between the public awareness and the functionality of the institutions. The quantitative analyses of relatively new institutions are limited due to the inadequate numbers of annual reports.

Özet

Hak arama kuramlarının hayata geçirilmesi, yönetsel reform kapsamında önemli bir başlığı oluşturmaktadır. Yargı dışı hak arama kurumlan, kamu yönetiminin denetiminde yönetime katılım bağlamında önem kazanmış ve denetim yapısının unsurları haline gelmiştir. Bu makalede, Türkiye'de kamu yönetiminin denetiminin hak arama kurumlan yoluyla, değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yargı yerleri dışında kamu yönetimiyle ilgili yurttaş şikâyetlerinin sunulabildiği kurumlar ortak bir kapsamda sınıflandırılmıştır. Kamu yönetimiyle ilgili yurttaş şikâyetlerinin sunulabildiği kurumların işlevselliği, ilgili mevzuatın incelenmesi ve faaliyet raporlarından elde edilen ikincil verilerin niceliksel olarak analiz edilmesi yöntemiyle değerlendirilmiştir. Kurumların toplumda tanınırlıkları arttıkça işlevselliklerinin de arttığı görülmektedir. Diğerlerine göre nispeten yeni olan kuramların henüz yeterli sayıda faaliyet raporu yayımlanmadığı için bunlarla ilgili nicel değerlendirmelerin sonuçları kısıtlılık arz etmektedir.

🔖

Cite This Article

KARCI, Ş. M., KÜÇÜKCAN, B. (2022). The Control of Turkish Public Administration Via the Institutions for Claiming Rights. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt: 17 - Sayı: 1, 71–94. https://ajindex.com/articles/480684

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (30)

  1. AKINCI, Müslüm (1999), Bağımsız İdari Otoriteler ve Ombudsman, Beta, İstanbul.
  2. ATAY, Cevdet (1999),
  3. Devlet Yönetimi ve Denetimi, Alfa, İstanbul.
  4. BAŞBAKANLIK (2003), Kamu Yönetiminde Yeniden Yapılanma 1: Değişimin Yönetimi için Yönetimde Değişim, Ankara.
  5. BAŞBAKANLIK İNSAN HAKLARI BAŞKANLIĞI (2010),
  6. İnsan Hakları Bülteni, Sayı: 2010/1, Ankara.
  7. BAŞBAKANLIK İNSAN HAKLARI BAŞKANLIĞI (2008),
  8. İnsan Hakları Bülteni, Sayı: 2008/1, Ankara.
  9. BOZKURT, Ömer; Turgay ERGUN ve Seriye SEZEN (1998),
  10. Kamu Yönetimi Sözlüğü, TODAİE, Ankara.
  11. EKİCİ, Birol (2007), "Kamu Yönetiminde Yeniden Yapılanma ve Denetim", Kamu Yönetimi Forumu KAYFOR IV Kuramdan Uygulamaya (Yönetim ve Reform) Bildiriler Kitabı, Göktürk A./ Özfidaner M./Ünlü G. (der.), Muğla Belediyesi Yayınları, Muğla, 49-72.
  12. ERYILMAZ, Bilal (2002),
  13. Bürokrasi ve Siyaset, Alfa, İstanbul.
  14. GÖZÜBÜYÜK, Şeref (1994),
  15. Yönetim Hukuku, Sevinç Matbaası, Ankara.
  16. KAMU DENETÇİLİĞİ KURUMU (2015), T.C. Kamu Denetçiliği Kurumu 2014
  17. Yıllık Raporu, Ankara.
  18. KAMU DENETÇİLİĞİ KURUMU (2014), T.C. Kamu Denetçiliği Kurumu 2013
  19. Yıllık Raporu, Ankara.
  20. ODER, Burak (2006), "Bilgi Edinme Hakkının Sistem İçindeki Yeri", Vatandaşın Bilgi Edinme Hakkı Uluslararası Konferansı Konferans Tutanakları, TESEV, İstanbul, 86-91.
  21. ÖRNEK, Acar (1991),
  22. Kamu Yönetimi, Meram, İstanbul.
  23. SANAL, Recep (2002), Türkiye'de Yüksek Denetim ve Devlet Denetleme Kurulu, TODAİE, Ankara.
  24. ŞAHİN, Özlem (2007), "Demokratikleşme ve İnsan Haklarının Korunması Açısından İnsan Hakları Kurulları Üzerine Bir Değerlendirme: Muğla Örneği", Kamu Yönetimi Forumu KAYFOR IV Kuramdan Uygulamaya (Yönetim ve Reform) Bildiriler Kitabı, Göktürk, A./Özfidaner, M./Ünlü, G. (der.), Muğla Belediyesi Yayınları, Muğla, 439-462.
  25. ŞENGÜL, Ramazan (2007), "Kamu Yönetiminin Bilgisinden Yönetilenlerin Bilgisine: Bilgi Edinme Hakkı, Kamu Yönetimi Forumu KAYFOR IV Kuramdan Uygulamaya (Yönetim ve Reform) Bildiriler Kitabı, Göktürk, A./Özfidaner, M./Ünlü G. (der.), Muğla Belediyesi Yayınları, Muğla, 463-478.
  26. TBMM (2015), Dilekçe Komisyonu 24. Yasama Dönemi Faaliyet Raporu, Ankara.
  27. TBMM (2014), 2013
  28. Yılı Bilgi Edinme Genel Raporu, Ankara. TBMM (2013 a), 2012
  29. Yılı Bilgi Edinme Genel Raporu, Ankara. TBMM (2013b), İnsan Haklarını İnceleme Komisyonu, 24. Dönem 3. Yasama Yılı Faaliyet Raporu (Ekim 2012 - 2013), Ankara. TBMM (2012a), 2011
  30. Yılı Bilgi Edinme Genel Raporu, Ankara. TBMM (2012b), İnsan Haklarını İnceleme Komisyonu, 24. Dönem 1. ve 2. Yasama Yılları Faaliyet Raporu (Haziran 2011 - Ekim 2012), Ankara. TBMM (2011a),