AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: Melatonin has protective activity against vancomycin-induced pro-inflammatory and proapoptotic effects in kidneys during organ preservation time and improves kidney function.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Purpose: The aim of the study explores probable toxic effects of vancomycin on kidney and analysis of the probable protective effects of melatonin. Materials and Methods: In this study, rats were randomly divided into 4 groups: the control group; the melatonin (10 mg/kg/day) group; the vancomycin-treated (200 mg/kg) group; and the vancomycin (200 mg/kg) + melatonin (10 mg/kg/day) group. Rats in the treatment group were given two doses of vancomycin a day with an interval of seven consecutive days and melatonin (10 mg/kg/day) once daily for seven consecutive days. The experiment was continued for 15 days. In each group, seven rats were grouped together. 15 days after the experiment, the rats were sacrificed under anesthesia and among all groups. Kidney tissues were collected and processed for further TNF- expression analysis, as well as histological analyses such as hematoxylin and eosin (H&E), Masson's tricrom, and Periodic acid schiff (PAS) staining to assess pathological severity. In addition, a terminal deoxynucleotidyl transferase dUTP nick end labeling (TUNEL) assay was performed to evaluate apoptosis. Results: While vancomycin upregulated TNF-α expression, melatonin reduced levels of TNF-α immunoreactivity intensity and clearly improved pathological severity in rat kidneys. Further, melatonin significantly inhibited vancomycin-induced TUNEL-positive cell numbers. Conclusion: Melatonin has protective activity against vancomycin-induced pro-inflammatory and proapoptotic effects in kidneys during organ preservation time and improves kidney function.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı, vankomisinin böbrek üzerindeki olası toksik etkilerinin belirlenmesi ve melatoninin olası koruyucu etkilerini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada, sıçanlar rastgele 4 gruba ayrıldı: kontrol grubu, melatonin (10 mg/kg/gün) grubu, vankomisin uygulanan (200 mg/kg) grup ve vankomisin (200 mg/kg) +melatonin (10 mg/kg/gün) grubu. Tedavi grubundaki sıçanlara art arda yedi gün boyunca günde iki kez vankomisin ve ardından yedi gün boyunca günde bir kez melatonin (10 mg/kg/gün) verildi. Her grupta yedi sıçan yer aldı ve deneye 15 gün devam edildi. Deneyden 15 gün sonra, sıçanlar anestezi altında sakrifiye edildi. Sıçanlara ait böbrek dokuları alındı ve patolojik şiddeti değerlendirmek TNF-α ekspresyon analizi, hematoksilin ve eozin (H&E), Masson's tricrom ve Periodic acid schiff (PAS) gibi histolojik analizler yapıldı. Ek olarak, apoptozu değerlendirmek için Terminal deoksinükleotidil transferaz dUTP nick-end etiketlemesi (TUNEL) yöntemi uygulandı. Bulgular: Vankomisin, TNF-α ekspresyonunu yükseltirken; melatonin, TNF-α immünoreaktivite yoğunluğunu azalttı ve sıçanların böbreklerinde açıkça patolojik şiddeti iyileştirdi. Ayrıca melatonin, vankomisinin neden olduğu TUNEL pozitif hücre sayılarını önemli ölçüde inhibe etti. Sonuç: Bulgularımız, melatoninin organ koruma süresi boyunca böbreklerde vankomisinin neden olduğu proinflamatuar ve proapoptotik etkilere karşı koruyucu ve böbrek fonksiyonlarını iyileştirici etkiye sahip olduğunu gösterdi.