Journals / Bankacılık ve Finansal Araştırmalar Dergisi / 2022 / Cilt: 9 - Sayı: 2

The Relationship Between Participation Banking Personal Finance Loans and Individual Credit Cards Risk with the Consumer Price Index

Katılım Bankacılığı İhtiyaç Kredileri ve Bireysel Kredi Kartları Riski ile Tüketici Fiyat Endeksi Arasındaki İlişki (2016:01–2022:02)

Pages
74–86
Publication Date
2022-07-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In the conclusion part of the research, suggestions were made for participation banks and policy-makers.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Economic circles have constantly been debating whether the loans extended by the banking sector cause inflation or whether inflation increases the volume of credit in the banking sector.
📊
Key Findings & Data:In the research, monthly personal finance loans and individual credit cards risk data of participation banking published by the BRSA between the periods 2006:01 and 2022:02, and the independent audit reports of participation banks published in quarterly periods were used.
💡
Conclusion & Impact:In the conclusion part of the research, suggestions were made for participation banks and policy-makers.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2006 Verileri
⚙️Variables:Katılım Bankacılığı · TÜFE · İhtiyaç Kredisi

Abstract

Economic circles have constantly been debating whether the loans extended by the banking sector cause inflation or whether inflation increases the volume of credit in the banking sector. It is expected that the funds provided by participation banking, where only real trade is financed, will be included in the production process and will not cause inflation. Despite this, there is no research specific to participation banking in the literature. In this research, it is aimed to investigate the relationship between CPI and participation banking personal finance loans and individual credit cards risk. In the research, monthly personal finance loans and individual credit cards risk data of participation banking published by the BRSA between the periods 2006:01 and 2022:02, and the independent audit reports of participation banks published in quarterly periods were used. In order to determine the relationship between the variables, the series were subjected to the Granger causality test. As a result of the analysis, it has been determined that there is a reciprocal causality relationship between the personal finance loans and the CPI, whereas there is no causal relationship between the individual credit cards risk and the CPI. In addition, according to 2021Q4 data, it has been observed that 75.66% of the total personal finance loan financing in participation banking is provided by Türkiye Finans Katılım Bankası. In the conclusion part of the research, suggestions were made for participation banks and policy-makers.

Özet

Ekonomi çevreleri bankacılık sektörü tarafından kullandırılan kredilerin mi enflasyona neden olduğunu, yoksa enflasyonun mu bankacılık sektöründeki kredi hacmini arttığını sürekli tartışmaktadır. Sadece reel ticaretin finanse edildiği katılım bankacılığı tarafından sağlanan fonların üretim sürecine dahil olması ve enflasyona neden olmaması beklenmektedir. Buna rağmen literatürde katılım bankacılığına özgü herhangi bir araştırma yer almamaktadır. Bu araştırmada TÜFE ile katılım bankacılığı ihtiyaç kredileri ve bireysel kredi kartları riski arasındaki ilişkinin araştırılması amaçlanmaktadır. Araştırmada 2016:01 – 2022:02 dönemleri arasında BDDK tarafından yayınlanan aylık katılım bankacılığı bireysel ihtiyaç kredisi ve tüketici kredi kartları risk verileri ile katılım bankalarının 3’er aylık periyotlarda yayınlanan bağımsız denetim raporlarından yararlanılmıştır. Değişkenler arası nedensellik ilişkisinin belirlenmesi amacıyla seriler Granger nedensellik testine tabi tutulmuştur. Yapılan analiz sonucunda katılım bankacılığı ihtiyaç kredileri ile TÜFE arasında karşılıklı bir nedensellik ilişkisinin olduğu, buna karşılık bireysel kredi kartları riski ile TÜFE arasında herhangi bir nedensellik ilişkisinin olmadığı tespit edilmiştir. Ayrıca 2021Q4 verilerine göre katılım bankacılığı toplam ihtiyaç kredisi finansmanının %75,66’sının Türkiye Finans Katılım Bankası tarafından kullandırıldığı gözlenmiştir. Araştırmanın sonuç bölümünde katılım bankalarına ve politika yapıcılara yönelik önerilerde bulunulmuştur.

🔖

Cite This Article

BEYBUR, M. (2022). The Relationship Between Participation Banking Personal Finance Loans and Individual Credit Cards Risk with the Consumer Price Index. Bankacılık ve Finansal Araştırmalar Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 2, 74–86. https://ajindex.com/articles/473651

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (8)

  1. Adımlı, T., Telatar, O. M. (2022). Bireysel Kredi Türlerinin Tüketici Fiyat Endeksine Etkisi: Türkiye Ekonomisi Üzerine Ampirik Bir Çalışma. Finansal Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi, 14(26), 1-17. doi:10.14784/marufacd.1055176. Akçacı, T., Yöntem, T. (2011). Tüketici Kredisi Çeşitlerinin Enflasyona Etkisi: (2005-2010). Finans Politik ve Ekonomik Yorumlar Dergisi, 48(558), 61-68.
  2. Aklan, N., Nargeleçekenler, M. (2008). Para Politikalarının Banka Kredi Kanalı Üzerindeki Etkileri. İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi(39), 109-132.
  3. Aktan, C. C. (2010). Monetarizm ve Rasyonel Beklentiler Teorisi. Ekonomi Bilimleri Dergisi, 2(1), 168-182.
  4. Arslan, İ., Yapraklı, S. (2008). Banka Kredileri ve Enflasyon Arasındaki İlişki: Türkiye Üzerine Ekonometrik Bir Analiz (1983-2007). Ekonometri ve İstatistik e-Dergisi, 0(7), 88-103.
  5. Cesur, F. (2006). Para Arzı ile Enflasyon İlişkisi ve Türkiye Uygulaması (1994-2004). Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(2), 85-104.
  6. Demirezen, Ö. (2015). Türkiye’de Kredilerin Özel Tüketim Harcamalarına Etkisi. Ankara: Kalkınma Bakanlığı Uzmanlık Tezi. Dickey, D. A., Fuller, W. A. (1979). Distribution of the Estimators for Autoregressive Time Series With a Unit Root. Journal of the American Statistical Association, 74(366), 427-531. doi:10.2307/2286348. Dickey, D. A., Fuller, W. A. (1981). Likelihood Ratio Statistics for Autoregressive Time Series with a Unit Root. Econometrica, 49(4), 1057-1072. doi:10.2307/1912517. Doğan, S., Şarsel, Y. (1994). Enflasyonun Bankacılık Sektörü Üzerine Etkileri ve Türk Bankacılık Sektörüne Bir Bakış. Ankara:
  7. Türkiye Bankalar Birliği. Durmuş, S., Şahin, D. (2019).
  8. Türkiye'de Enflasyon, Döviz Kuru ve Tüketici Kredileri Arasındaki Nedensellik İlişkisinin Analizi. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi(23), 95-112. doi:10.18092/ulikidince.475576. Ezengin, M. (2009). Tüketici Kredileri ve Kredi Kartları Kullanım Miktarı ile Enflasyon İlişkisinin İncelenmesi. Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi. Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Fisher, I. (1930). The Theory of Interest. New York: The Macmillan Company. Geanakoplos, J., Dubey, P. (2009). Credit Cards and Inflation. Yale University. Granger, C. W. (1969). Investigating Causal Relations by Econometric Models and Cross-spectral Methods. Econometrica, 37(3), 424-438. doi:10.2307/1912791. Hicks, J. R. (1937). Mr. Keynes and the "Classics"; A Suggested Interpretation. Econometrica, 5(2), 147-159. doi:10.2307/1907242 Houero