SavedAdd your journal

Journals / Bilig / Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi / 2014 / Cilt: 0 - Sayı: 68 *dublicate*-12530

Pro-forms: Are pronouns alone in the function of representation?

Kerim DEMİRCİ
Pages
97–116
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Yazımızın teorik çerçevesini özellikle göstergebilim teorisi ile prototip teorisi oluşturmaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Geleneksel dil bilgisinin yaklaşımına göre dilde bir şeyin yerinegeçme işlevi sadece zamirlere mahsus bir özelliktir.
📊
Key Findings & Data:Bu bakışaçısı, yerine geçme durumunu yalnız isim-zamir ikilisiyle sınırlandırmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Yazımızın teorik çerçevesini özellikle göstergebilim teorisi ile prototip teorisi oluşturmaktadır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Geleneksel dil bilgisinin yaklaşımına göre dilde bir şeyin yerinegeçme işlevi sadece zamirlere mahsus bir özelliktir. Bu bakışaçısı, yerine geçme durumunu yalnız isim-zamir ikilisiyle sınırlandırmıştır. Oysa dilde temsil, vekâlet, yerine geçme vs. olayıdaha yaygın bir kullanıma sahiptir ve isim-zamir ikilisinin dışında birçok dil unsuru birbirinin yerine geçebilmektedir. Cinsisimlerin, bazı fiillerin ve sıfatların yanında bazı durumlarda deyimler, atasözleri, hikâyeler, fabllar, anekdotlar vs. bile benzerdurumları ifade için kullanılan temsil yapılarıdır. Dilde temsilifade eden unsurlara pro-form adı verilir. Zamirler pro-formlarınen büyükleri olsa da bunlar bu tür yapılar içerisinde yalnızca birtürüdür. Bu yazıda dilbilgisel olarak zamir diye adlandırılmadıkları halde zamirsellik gösteren unsurlar ele alınarak zamirlerin temsil işlevinde yalnız olmadıkları vurgulanmaktadır. Yazımızın teorik çerçevesini özellikle göstergebilim teorisi ile prototip teorisi oluşturmaktadır.

🔖

Cite This Article

DEMİRCİ, K. (2022). Pro-forms: Are pronouns alone in the function of representation?. Bilig / Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 68 *dublicate*-12530, 97–116. https://ajindex.com/articles/464933

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (19)

  1. Altınörs, Atakan (2000). Dil Felsefesi Sözlüğü. İstanbul:
  2. ParadigmaYay. Bhat, D. N. S. (2004). Pronouns. New York: Oxford University Press.
  3. Brown, Gillian and George Yule (1986). Discourse Analysis. Cambridge: Cambridge University Press.
  4. Crystal, David (2008). A Dictionary of Linguistics and Phonetics. Oxford: Black- well Publishers.
  5. De Saussure, Ferdinand (1966). Course in General Linguistics. New York: McGraw-Hill Book Company. Demircan, Ömer (2005). “Türkçede ‘izek’leme”. Türk Dili Dergisi 19: 109. Demirci, Kerim (2010). Teorik Bir Yaklaşımla Zamirler. Ankara:
  6. Grafiker Yay. Dum-Tragut, Jasmine (2009). Armenian: Modern Eastern Armenian, Amsterdam/Philadelphia: John Benjamins Publishing Company. Eraslan, Kemal (1999). “Zamirler.” Türk Gramerinin Sorunları Bildiriler. Ankara:
  7. TDK Yay. Halliday, M. A. K. and Ruqaiya Hasan (1976). Cohesion in English. London: Longman. Hardt, Daniel (1993). Verb Phrase Ellipsis: Form, Meaning and Processing. Ph.D. Dissertation. University of Pensylvania. Haspelmath, Martin (2005). Indefinite Pronouns. Oxford: Oxford University Press.
  8. Johanson, Lars (2004). “Güney Sibirya Türkçesinde Adlar ve Sıfatlar”. bilig 29: 1-27.
  9. Johnson, R. K. (1985). “Prototype Theory, Cognitive Linguistics and Pedagogical Grammar”. Working Papers in Linguistics and Language Training (8): 12-24.
  10. Karabulut, Ferhat (2009). “Köktürkçenin Sıfat Fiilli Yapı Tipolojisi”. bilig 48: 91-118.
  11. Kıran, Ayşe (1987). “Semiyoloji ve Semiyotik”. H. Ü. Edebiyat Fakültesi Dergisi 4 (2): 47-69.
  12. Kıran, Zeynel (1996). Dilbilim Akımları. Ankara:
  13. Onur Yay. Kocasavaş, Yıldız (2004). Türkçede Şahıs Zamirleri. Ankara:
  14. TDK Yay. Kullavanijaya, Pranee (2005). Encyclopedia of Linguistics. Ed. Philipp Strazny New York, Oxon: Fitzroy Dearborn. Martinich, A. P. (1990). The Philosophy of Language. Ed. A. P. Martinich. New York and Oxford: Oxford University Press.
  15. Matthews, P. H. (1997). Concise Dictionary of Linguistics. Oxford New York Oxford University Press.
  16. Ouhalla, Jamal (2004). Functional Categories and Parametric Variation. London and New York: Routledge. Özmen, Mehmet (2010). Türk Dili Üzerine Makaleler. Ankara:
  17. Akçağ Yay. Radford, Andrew (1997). Syntactic Theory and the Structure of English: A Mini malist Approach. Cambridge: Cambridge University Press.
  18. Richards, Jack C. and Richard Schmidt (2002). Longman Dictionary of Languag Teaching and Applied Linguistics. London and New York: Longman. Toklu, Osman (2003). Dilbilime Giriş. Ankara:
  19. Akçağ Yay. Trask, R. L. (1996). A Dictiona