Journals / Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi / 2007 / Cilt: 11 - Sayı: 1

Une Institution Archaїque et Anachronique du Droit Administratif: “La Voie de Fait”

İdare Hukukunun Arkaik ve Anakronik Bir Kurumu: "Fiil Yol"

Pages
887–918
Publication Date
2007-06-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Elaborée au début de XIX. siècle, à une époque où la justice administarative semblait n’offrir qu’une protection restreinte aux administrés et à la fois pour sa partialité, la théori de la voie de fait a pour bout de confi er à l’autorité judiciaire le soin de defendre les droits fondamentaux contre l’éventuel arbitraire des pouvoirs publics.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Il s’agit de voie de fait lorsque, dans l’accomplissement d’une activité matérielle d’exécution, l’adminastration commet une irrégularité grossière, portant atteinte au droit de propriété ou à une liberté publique fondamentale.
📊
Key Findings & Data:Lorsque sont réunis les éléments constitutifs de la voie de fait, la présence de celle-ci entraîne la compétence de juridiction judiciaire pour constater la voie de fait, la faire cesser ou réparer ses conséquences dommageables.
💡
Conclusion & Impact:Elaborée au début de XIX. siècle, à une époque où la justice administarative semblait n’offrir qu’une protection restreinte aux administrés et à la fois pour sa partialité, la théori de la voie de fait a pour bout de confi er à l’autorité judiciaire le soin de defendre les droits fondamentaux contre l’éventuel arbitraire des pouvoirs publics.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:temel hak ve özgürlük · mülkiyet hakkı · ağır ve açıkça hukuka aykırı

Abstract

Il s’agit de voie de fait lorsque, dans l’accomplissement d’une activité matérielle d’exécution, l’adminastration commet une irrégularité grossière, portant atteinte au droit de propriété ou à une liberté publique fondamentale. Lorsque sont réunis les éléments constitutifs de la voie de fait, la présence de celle-ci entraîne la compétence de juridiction judiciaire pour constater la voie de fait, la faire cesser ou réparer ses conséquences dommageables. Autrement dit, l’administration, dans l’hypothèse de la voie de fait, se trouve en quelque sorte déchue des règles de protection juridictionnelle du droit administratif; elle est soumise au contrôle du juge dans les mêmes conditions qu’un simple particulier. Elaborée au début de XIX. siècle, à une époque où la justice administarative semblait n’offrir qu’une protection restreinte aux administrés et à la fois pour sa partialité, la théori de la voie de fait a pour bout de confi er à l’autorité judiciaire le soin de defendre les droits fondamentaux contre l’éventuel arbitraire des pouvoirs publics.

Özet

Açık bir yolsuzluk ve hukuka aykırılıkla malûl bir idari işlemle mülkiyet hakkına veya başka bir temel bir hak veya özgürlüğe bir saldırının söz konusu olması ve bunun maddi ve Ş ili icra yani icrai ve Ş ili ameliyeler ile uygulanması halinde Ş ili yol hali söz konusu olur. Fiili yolun bu kurucu şartlarının gerçekleşmesi halinde, gerek bu halin tespiti ve gerekse buna bağlı olarak söz konusu duruma son verilmesi ve bu durumun yol açtığı zararlı sonuçların tazminine karar verme yetkisi adli yargı yerlerine geçmektedir. Başka bir deyişle, Ş ili yol halinin varsayıldığı hallerde İdare, İdare Hukukunun kendisine uygulanması ayrıcalığını kaybetmekte ve tıpkı bir özel hukuk kişisi gibi adli yargı yerlerince yargılanmaktadır. Ondokuzuncu yüzyılın başlarında hazırlanan bu teori, temelde, İdari yargının tarafgirliği ve yetersizliği nedeniyle, kamu gücü karşısında kişilerin temel hak ve özgürlükleri ile mülkiyet hakkını adli yargı yerleri kadar etkili bir şekilde koruyamayacağı varsayımına dayanmaktadır

🔖

Cite This Article

KAPLAN, G. (2007). Une Institution Archaїque et Anachronique du Droit Administratif: “La Voie de Fait”. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: 11 - Sayı: 1, 887–918. https://ajindex.com/articles/462967

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (26)

  1. AUBY, Jean-Marie/DRAGO, Roland, Traité De Contentieux Administratif, Tome Premier, 2. Édition, LGDJ, Paris, 1975.
  2. AYANOĞLU, Taner, Uyuşmazlık Mahkemesi Kararlarına Göre İdari Eylemin Tanımlanması, Legal, İstanbul, 2004.
  3. BRAIBANT, Guy/STIRN, Bernard, Le Droit Administratif Français, 7. Édition, Dalloz, Paris, 2005.
  4. BÜLBÜL, Erdoğan, “Fransız İdari Yargılama Hukukunda İvedi Yargılama Usulleri Reformu”, in Danıştay ve İdari Yargı Günü, Sempozyum, 134. Yıl, Ankara 10-11 Mayıs 2002,
  5. Danıştay Başkanlığı Yayını, Ankara, 2002.
  6. CANDAN, Turgut, Açıklamalı İdari Yargılama Usulü Kanunu, Maliye ve Hukuk Yayınları, Ankara, 2005.
  7. CHAPUS, René, Droit Administratif Général, Tome 1, 11. Édition, Montchrestien, Paris, 1997.
  8. CHAPUS, René, Droit Du Contentieux Administratif, 13. Édition, Montchrestien, Paris, 2008.
  9. DARCY, Gilles/PAILLET, Michel, Contentieux Administratif, Armand Colin, Paris, 2000.
  10. DARENDELİ, Vahap, Adli Yargı Yerlerinde Görülen İdari Uyuşmazlıklar ve Davalar, Yetkin, Ankara, 2004.
  11. DE FORGES, Jean-Michel, Droit Administratif, 6. Édition, Puf, Paris, 2002. DE LAUBADÈRE, André/GAUDEMET, Yves, Traité De Droit Administratif, Tome 1, 16. Édition, LGDJ, Paris, 2001.
  12. DEBBACH, Charles/RICCI, Jean-Claude, Contentieux Administratif, 8. Édition, Dalloz, Paris, 2001.
  13. DURAN, LûtŞ, İdare Hukuku Meseleleri, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayını, İstanbul, 1964.
  14. DURAN, LûtŞ, İdare Hukuku Ders Notları, Fakülteler Matbaası, İstanbul, 1982.
  15. DUPUIS, Georges/GUÉDON, Marié-José/CHRÉTIEN, Partice, Droit Administratif, Édition, Armand Colin, Paris, 2002.
  16. ERKUT, Celâl, “İdare Hukukunda Yokluk Teorisi”, İdare Hukuku ve İlimleri Dergisi, Sayı: 1-3, Yıl: 9, 1988 (Prof. Dr. LûtŞ DURAN’a Armağan Özel Sayısı). ERKUT, Celâl, İptal Davasının Konusunu Oluşturma Bakımından İdari İşlemin Kimliği, Danıştay Yayını, Ankara, 1990.
  17. GÖKALP, Ali Sıtkı, “İdari Dava Türleri” in Yüzyıl Boyunca Danıştay, İkinci Baskı,
  18. Danıştay Matbaası, Ankara, 1986.
  19. GÖZLER, Kemal, İdare Hukuku, Cilt I, Ekin Kitabevi, Bursa, 2003.
  20. GÖZÜBÜYÜK, A. Şeref/TAN, Turgut, İdare Hukuku, Cilt 2, İdari Yargılama Hukuku, 2. Bası, Turhan Kitabevi, Ankara, 2006.
  21. GÜNDAY, Metin, İdare Hukuku, 9. Baskı,
  22. İmaj Yayınevi, Ankara, 2004.
  23. KARAVELİOĞLU, Celâl, İdari Yargılama Usulü Kanunu, Cilt: I, 5. Baskı (basımevi ve yeri yok), 2001.
  24. LACHAUME, Jean-François, Droit Administratif, 11. Édition, Puf, Paris, 1997.
  25. LOMBARD, Martine/DUMONT, Gilles, Droit Administratif, 5. Édition, Dalloz, Paris, 2003.
  26. LONG, Marceau/WEIL, Prosper/BRAIBANT, Guy/D