Journals / Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2022 / Cilt: 22 - Sayı: 2

Kullanımlar ve Doyumlar Yaklaşımı Çerçevesinde Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Sistemi Çevrimiçi Öğrenci Topluluklarının Motivasyonlarının İncelenmesi

Pages
469–488
Publication Date
2022-06-27
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ayrıca topluluk üyelerinin motivasyonlarının cinsiyet, yaş, öğrenci/mezun olma ve sosyal ağları kullanma durumuna göre farklılaştığı belirlenmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmanın amacı, kullanımlar ve doyumlar yaklaşımı çerçevesinde Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Sistemi Öğrenci Topluluklarına (Kitap, Fotoğraf, Tarih, Müzik, Sinema ve Bilişim) üye olan öğrenci/mezunların motivasyonlarını incelemektir.
📊
Key Findings & Data:Anadolu Üniversitesi Çevrimiçi Öğrenci Topluluklarına üye olan 627 katılımcıdan elde edilen veriler anket yöntemiyle toplanmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca topluluk üyelerinin motivasyonlarının cinsiyet, yaş, öğrenci/mezun olma ve sosyal ağları kullanma durumuna göre farklılaştığı belirlenmiştir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:627 katılımcı
⚙️Variables:Çevrimiçi Öğrenci Toplulukları · Kullanımlar ve Doyumlar Yaklaşımı · Uzaktan Öğretim

Özet

Bu çalışmanın amacı, kullanımlar ve doyumlar yaklaşımı çerçevesinde Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Sistemi Öğrenci Topluluklarına (Kitap, Fotoğraf, Tarih, Müzik, Sinema ve Bilişim) üye olan öğrenci/mezunların motivasyonlarını incelemektir. Çalışma, tarama modeli ile gerçekleştirilmiş ve belirlenen amaçlara ulaşmak için nicel veri toplama tekniklerinden yararlanılmıştır. Anadolu Üniversitesi Çevrimiçi Öğrenci Topluluklarına üye olan 627 katılımcıdan elde edilen veriler anket yöntemiyle toplanmıştır. Araştırma kapsamında elde edilen verilerin analizinde betimsel ve kestirimsel istatistik yöntemleri kullanılmıştır. Betimsel istatistik yöntem ve teknikleri kapsamında, elde edilen demografik bilgilere ilişkin veriler sıklık ve yüzde olarak gösterilmiştir. Çevrimiçi öğrenci topluluklarına üye olan katılımcıların motivasyonları için ise faktör analizi kullanılmıştır. Demografik özellikler ile motivasyonlar arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığı ise t-testi ile analiz edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre katılımcıların; bağlamsal gereksinimle ifade edilebilecek eğlenme, stresten uzaklaşma ve sosyal çevre edinme gereksinimlerinin, topluluklara katılım motivasyonunda etkili olduğu saptanmıştır. Araştırma, katılımcıların işlevsel gereksinimleri doğrultusunda çevrimiçi öğrenci topluluklarını, kişisel bir gelişim aracı olarak gördüklerini ortaya koymaktadır. Öğrenciler, “duyuşsal gereksinim” konusunda, diğer üyelerle daha çok iletişim kurmak ve sosyal etkileşimde bulunma motivasyonu ile hareket etmektedir. Ayrıca topluluk üyelerinin motivasyonlarının cinsiyet, yaş, öğrenci/mezun olma ve sosyal ağları kullanma durumuna göre farklılaştığı belirlenmiştir.

🔖

Cite This Article

ÖZKANAL, B., CANDEMİR, Ö., CANDEMİR, A. (2022). Kullanımlar ve Doyumlar Yaklaşımı Çerçevesinde Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Sistemi Çevrimiçi Öğrenci Topluluklarının Motivasyonlarının İncelenmesi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 22 - Sayı: 2, 469–488. https://ajindex.com/articles/460128

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (8)

  1. Akar, E. (2010). Çevrimiçi toplulukların bir türü olarak sosyal ağ siteleri: Bir pazarlama iletişimi kanalı olarak işleyişi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10(1), 107- 122. Erişim adresi: https://docplayer.biz.tr/2236013-Sanal-topluluklarin-bir-turu-olarak-sosyal-ag-siteleri-bir-pazar lama-iletisimi-kanali-olarak-isleyisi.html Alakurt, T. ve Keser H. (2014). Çevrimiçi uygulama topluluğu üyelerinin bilgi paylaşma davranışlarının incelenmesi. Elementary Education Online, 13(4),1331-1351. Erişim adresi: https://l24.im/eur
  2. Amstrong, A. ve Hagel, J. (1996). The real value of online communities. Harvard Business Review, 74(3), 134-141. Erişim adresi: https://hbr.org/1996/05/the-real-value-of-on-line-communities
  3. Aydın, C. H. (2002, Mayıs). Çevrimiçi (online) öğrenme toplulukları. Açıköğretim Fakültesinin 20. Kuruluş Yılı Nedeniyle Uluslararası Katkılı Açık ve Uzaktan Eğitim Sempozyumunda sunulan bildiri, Anadolu Üniversitesi, Eskişehir. Erişim adresi: https://l24.im/Tq8G0C
  4. Bagozzi, R.ve Dholakia, M. (2002). Intentional social action in virtual communities. Journal of Interactive Marketing 16 (2), 2-21. Erişim adresi: http://psykologimanusia.blogspot.com/2014/01/intentional-social-action-in-virtual.html
  5. Balcı, Ş., Bal, E. ve Delal, Ö. (2019). Instagram kullanım alışkanlıkları ve motivasyonları ile narsisizm arasındaki ilişki üzerine bir inceleme: Selçuk üniversitesi öğrencileri örneği. Erciyes İletişim Dergisi, 6(2), 955-974. Erişim adresi: https://doi.org/10.17680/erciyesiletisim.543430
  6. Blanchard A. L. (2008). Testing a model of sense of virtual community. Computers in Human Behavior, 24(5), 2107-2123. doi: 10.1016/j.chb.2007.10.002 Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz Ş. ve Demirel, F. (2017). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara:
  7. Pegem. Chuang, Y W. (2015). Toward an understanding of uses and gratifications theory and the sense of virtual community on knowledge sharing in online game communities. International Journal of Information and Education Technology, 5(6) 472-476. Erişim adresi: http://www.ijiet.org/papers/552-T048.pdf
  8. Chunngam, B., Sumalee, C. ve E. Murphy. (2014). Membership, participation and knowledge building in virtual communities for informal learning. British Journal of Educational Technology, 45(5), 863-879. doi: 10.1111/bjet.12114 Clark, A. (2007) Understanding community: A review of networks, ties and contacts. NCRM Working Paper Series 9/07, Southampton: ESRC National Centre for Research Methods. Erişim