SavedAdd your journal

Journals / ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi / 2008 / Cilt: 18 - Sayı: 1

BAZI ÖNEMLİ KAYISI (Prunus armeniaca L.) ÇEŞİTLERİNİN EGE BÖLGESİ KOŞULLARINDA DEĞERLENDİRİLMESİ

İlhan ÖZKARAKAŞ
Necla ERCAN
Kamil GÜRNİL
Selim TOKMAK
Erol KÜÇÜK
Pages
30–48
Publication Date
2008-06-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu nedenle, Precoce de Tyrinthe çeşidi ile birlikte Feriana, Beliana ve Priana çeşitleri erkenci ve oldukça kaliteli olmaları nedeniyle önerilebilir bulunmuşlardır

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırma 1998-2004 yılları arasında kayısı (Prunus armeniaca L.) türüne ait 9 kayısı çeşidi üzerinde yürütülmüştür.
📊
Key Findings & Data:Kayısı çeşitlerinde fenolojik gözlemler ile bazı pomolojik değerler incelenerek verim değerleri alınmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Bu nedenle, Precoce de Tyrinthe çeşidi ile birlikte Feriana, Beliana ve Priana çeşitleri erkenci ve oldukça kaliteli olmaları nedeniyle önerilebilir bulunmuşlardır
🔬Design:Research Article
📍Scope:2004 Verileri
⚙️Variables:Kayısı · Prunus armeniaca L. · Ege Bölgesi

Özet

Bu araştırma 1998-2004 yılları arasında kayısı (Prunus armeniaca L.) türüne ait 9 kayısı çeşidi üzerinde yürütülmüştür. Kayısı çeşitlerinde fenolojik gözlemler ile bazı pomolojik değerler incelenerek verim değerleri alınmıştır. Kayısılarda toplam 30 özellik üzerinde çalışılmış ve bunların 8 tanesi çeşit seçiminde kriter olarak ele alınmıştır. Bu kriterler; verim, ortalama meyve iriliği, kalite, suda çözünebilir kuru madde, aroma, meyve sertliği, sululuk ve et/çekirdek oranıdır. Tartılı derecelendirme sonucu; ortalama meyve iriliği, kalite, suda çözünebilir kuru madde, aroma, meyve sertliği, sululuk ve et/çekirdek oranı bakımından aldıkları puanlarla Canino, Precoce de Tyrinthe ve Tokaloğlu çeşitleri ilk sıralarda yer almışlardır. Ege Bölgesinde erkenci sofralık kayısı yetiştiriciliğinin önemi büyüktür. Bu nedenle, Precoce de Tyrinthe çeşidi ile birlikte Feriana, Beliana ve Priana çeşitleri erkenci ve oldukça kaliteli olmaları nedeniyle önerilebilir bulunmuşlardır

🔖

Cite This Article

ÖZKARAKAŞ, İ., ERCAN, N., GÜRNİL, K., TOKMAK, S., KÜÇÜK, E. (2008). BAZI ÖNEMLİ KAYISI (Prunus armeniaca L.) ÇEŞİTLERİNİN EGE BÖLGESİ KOŞULLARINDA DEĞERLENDİRİLMESİ. ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi, Cilt: 18 - Sayı: 1, 30–48. https://ajindex.com/articles/458791

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. Akça, Y., and A. Aşkın. 1995. Clonal selection in the apricot cultivar Hacıhaliloğlu. In: X. International Symposium on Apricot culture. (Eds. R. Gülcan and U. Aksoy), 20-25 September 1993,
  2. İzmir, Turkey. Acta horticulture 384:169-172.
  3. Asma, B. M., ve O. Birhanlı. 2004. Mişmiş ISBN 975-288-755-4
  4. Evin ofset Malatya. Aşkın, A. 1989. Meyvecilikte soğuklama ihtiyacı ve ekolojik koşullar ile pazar isteklerine uygun olarak çeşit seçimi. TYUAP Ege-Marmara Dilimi Bahçe Bitkileri Toplantısı, 7-9
  5. Mart, ETAE-Menemen, İZMİR. Ayanoğlu, H. ve M. Sağlamer. 1986. Akdeniz Bölgesi kıyı şeridinde yetiştirilebilecek kayısı çeşitlerinin adaptasyonunda ilk sonuçlar. Derim 3 (1): 3-15.
  6. Ayfer, M ve M., Çelik. 1977.
  7. Akça, Ankara ve Williams çeşitleri ile S.Ö. Ayva anaçlarının uyuşumları üzerinde Araştırmalar. TÜBİTAK VI. Bilim Kong. TAOG Tebliğleri. Bahçe Bitkileri Seksiyonu. S 111-112.
  8. Bailey, C. H., and L. F. Hough. 1975. Apricots. In: J. Janick and J. N. Moore (eds.)."Advances Fruit Breeding". pp: 367-383.
  9. Purdue University Press., West Lafayette, Indiana, USA. Baktır, İ., S. Ülger ve Z. H. Yayıcı. 1992. Yabancı orijinli bazı kayısı çeşitlerinin Antalya koşullarına adaptasyonu ve gelişmeleri üzerine bir araştırma. Türkiye 1. Bahçe Bitkileri Kongresi, 13-16
  10. Ekim, İzmir. Cilt 1 (Meyve): 461-464.
  11. Gazanfer, S. 1995. Economics and commercialisation of apricots. Acta Horticulturae. No: 384. pp. Kaşka, N. ve C. Onur, S. Onur ve A. Çınar. 1982. Akdeniz Bölgesi için erkenci kayısı çeşitleri seleksiyonu. TÜBİTAK-TOAG, ABBA Ünitesi, No:12. Kaşka, N., S. Paydaş, S. Kafkas, and E. Yasa. 1999. Table apricot growing on Taurus mountains. Acta Horticulture. No: 488. pp: 125-128.
  12. Kornerup, A., and J. H. Wanscher. 1978. Methuen Handbook of Colour. Int. And revised by Don Pavey, Methuen, London. Monastra, F., and F. R. de Salvador. 1995. Apricot: Present and future. Acta Horticulture 384: 401-414.
  13. Önal. K., S. Özakman ve İ. Özkarakaş. 1995. Ege Bölgesi Koşullarında Ümitvar Erkenci ve Kaliteli Kayısı (P. armeniaca L.) Çeşitlerinin Belirlenmesi. Türkiye II. Ulusal Bahçe Bitkileri Kongresi 3-6 Ekim 1995 Adana. S. 194-198
  14. Özakman, S., and K. Önal. 1994. The Clonal Selection of Apricot (P. armeniaca L.) in Turkey. XXVI th. International Horticultural Congress. 21-27
  15. August, Kyoto, Japan, P. 20-38.
  16. Özkarakaş, İ. ve N. Ercan. 2004 Güneydoğu Anadolu Bölgesinden Toplanan Bazı Kayısı (P. armeniaca L.) Genetik Kaynakları Materyalinin Ege Bölgesine Adaptasyonu ve Değerlendirilmesi. Anadolu J.of AARI 14 (1): 1