Journals / Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi / 2020 / Cilt: 0 - Sayı: 68

THE USE OF TERZA-RIMA DURING AND AFTER THE SERVET-I FUNUN PERIOD

SERVET-İ FÜNUN DÖNEMİ VE SONRASINDA TERZA-RİMA NAZIM ŞEKLİNİN KULLANIMI

Pages
85–101
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

For a healthy evaluation, the study will be limited to the time period from early Servet-i Fünûn to the end of the Second Constitutional Era.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:With the influence of the intellectual movements and literary works in the West, content began to change in Turkish poetry and poets gravitated towards writing on new subjects after the Tanzimat era.
📊
Key Findings & Data:In this period, although there was innovation in terms of content, old/classical verse forms continued to be used.
💡
Conclusion & Impact:For a healthy evaluation, the study will be limited to the time period from early Servet-i Fünûn to the end of the Second Constitutional Era.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

With the influence of the intellectual movements and literary works in the West, content began to change in Turkish poetry and poets gravitated towards writing on new subjects after the Tanzimat era. In this period, although there was innovation in terms of content, old/classical verse forms continued to be used. Therefore, new subjects were covered with old literary forms. The use of new forms would emerge in the Servet-i Fünûn period. As recorded in literary history, poets began to use Western verse forms such as sonnets, triolets and terza-rima in this period. Mustezad, another verse form in Classical Turkish literature, was readapted as Prosaic Mustezad. This way, the poets continued their search for innovation. In the present study, it is aimed to discuss and evaluate the use of terza-rima, the first examples of which were observed in the Servet-i Fünûn period, in Turkish literature. For a healthy evaluation, the study will be limited to the time period from early Servet-i Fünûn to the end of the Second Constitutional Era.

Özet

Türk edebiyatında Batı’daki fikrî hareketler veedebî eserlerin tesiriyle Tanzimat dönemindenitibaren şiirde muhteva değişmeye başlar ve şairleryeni konularla şiir yazmaya yönelirler. Budönemde içerik bakımından yenileşme söz konusuolsa da şekil olarak eski/klasik nazım şekillerikullanılmaya devam edilir. Böylece yeni konular,eski biçimlerle işlenmiş olur. Şekil bakımındanyeni kullanımlar için Servet-i Fünûn dönemi veşairlerini beklemek gerekecektir. Edebiyattarihlerinde yer aldığı üzere, bu dönemde şairlersone, triyole ve terza-rima gibi Batı kaynaklı nazımşekillerini kullanmaya başlarlar. Yine klasik Türkedebiyatı nazım şekillerinden olan müstezatı daserbest müstezat olarak güncellerler. Böylece‘yeni’lik arayışlarını sürdürmüş olurlar. Biz buçalışmada ilk örnekleri Servet-i Fünûn dönemindegörülen terza-rima nazım şeklinin Türkedebiyatındaki kullanımını ele almaya vedeğerlendirmeye çalışacağız. İncelemenin sağlıklıolabilmesi açısından, çalışmayı Servet-i Fünûndöneminin başlarından II. Meşrutiyet dönemininsonlarına kadar olan süre aralığıyla sınırlıtutacağız.

🔖

Cite This Article

ALICI, Y. (2022). THE USE OF TERZA-RIMA DURING AND AFTER THE SERVET-I FUNUN PERIOD. Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 68, 85–101. https://ajindex.com/articles/455250

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (33)

  1. Ahmet Haşim (2015), Bütün Şiirleri, haz. İnci Enginün-Zeynep Kerman, İstanbul: Dergâh Yayınları.
  2. Ahmet Reşit Bey (2000), Şiirler, haz. Mehmet Törenek, Erzurum: Atatürk Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Yayını,. Andı, M. Fatih (1997), Servet-i Fünun’a Kadar Yeni Türk Şiirinde Şekil Değişmeleri, İstanbul:
  3. Kitabevi.
  4. Arolat, Ali Mümtaz (2008),
  5. Bir Gemi Yelken Açtı, İstanbul:
  6. Dünya Yayıncılık. Ayel, Edip (1944), Mozaik: Neoklasik Şiirler, İstanbul:
  7. İnsel Kitabevi.
  8. Ayel, Edip (1953), Şehrayin: Fetih Cenk ve Yurt Şiirleri 1933-1953, İstanbul:
  9. Yenilik Basımevi. Cenab Şahabeddin (2011), Bütün Şiirleri, haz. Mehmet Kaplan-İnci Enginün-Birol EmilNecat Birinci-Abdullah Uçman, İstanbul: Dergâh Yayınları.
  10. Çetin, Nurullah (2010),
  11. Şiir Çözümleme Yöntemi, Ankara:
  12. Öncü Kitap. Çıkla, Selçuk (2009), Hüseyin Sîret ve Leyâl-i Girîzân, Erzurum: Salkımsöğüt Yayınevi.
  13. Dıranas, Ahmet Muhip (1988),
  14. Şiirler, Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları.
  15. Dilçin, Cem (2009),
  16. Örneklerle Türk Şiir Bilgisi, Ankara:
  17. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  18. Durukoğlu, Salim (2001), Süleyman Nesib (Süleyman Paşazade Sami Bey), Ankara:
  19. T.C. Kültür Bakanlığı. Erozan, Celâl Sâhir (1909a),
  20. Beyaz Gölgeler, İstanbul: Hilâl Matbaası. Erozan, Celâl Sâhir (1909b),
  21. Buhran, İstanbul: Hilâl Matbaası. Erozan, Celâl Sahir (1912),
  22. Siyah Kitab, İstanbul:
  23. Muhtar Halid Kütüphanesi. Gariper, Cafer (2004), “Geçiş Dönemi Nesli: Ara Nesil”, Yeni Türk Edebiyatı El Kitabı, ed. Ramazan Korkmaz, Ankara:
  24. Grafiker Yayınları.
  25. Güven, Güler (2014), Tanpınar’dan Ders Notları, haz. Hayri Ataş, İstanbul: Dergâh Yayınları. Hüseyin Dâniş (2015), Kârvân-ı ‘Ömr ve kitap dışında kalan şiirler, haz. Servet Tiken, Ankara: Gece Kitaplığı. Hüseyin Sîret (1928),
  26. Bağ Bozumu, İstanbul: Matbaa-i Ebüzziya,. Karaalioğlu, Seyit Kemal (1975),
  27. Edebiyat Terimleri Kılavuzu, İstanbul: İnkılâp ve Aka Basımevi. Karataş, Turan (2014), Ansiklopedik Edebiyat Terimleri Sözlüğü, İstanbul: Sütun Yayınları. Koyuncu, Âkil (1911), “Fırtına”, Genç Kalemler, C. 4, No: 24, 25, Selanik. Köklügiller, Ahmet (2000),
  28. Açıklamalı, Örnekli Edebiyat Sözlüğü, İstanbul:
  29. Özyürek Yayınevi.
  30. Kurnaz, Cemal ve Çeltik, Halil (2011),
  31. Divan Şiiri Şekil Bilgisi, İstanbul:
  32. H Yayınları.
  33. Ozansoy, Faik Ali (1900), “Bir Merhume İçin”, Servet-i Fünûn, S. 468. Ozansoy, Faik Ali (1901), “Eylül”, Servet-i Fünûn, S. 519. Ozansoy, Faik Ali (1908), Fâni Teselliler, İstanbul: Vilâyet Matbaası. Ö. Naci (1900a), “Hüsn-i Medfun”, Servet-i Fünûn, S. 469. Ö. Naci (1900b), “Leyl-i İntizâr”, Servet-i Fünûn, S.