SavedAdd your journal

Journals / Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2019 / Cilt: 8 - Sayı: 1

Eğilim Puanı Eşleştirme Analizinin Eğitim Araştırmalarında Kullanılması

Esin YILMAZ KOĞAR
Pages
24–61
Publication Date
2019-06-14
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Eğilim puanı eşleştirmesi, regresyon temelli yöntemlerin varsayımlarının karşılanmadığı durumlarda da kullanılabildiğinden eğitim araştırmalarında bu analiz yöntemine daha fazla yer verilmesi önerilmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Eğitim araştırmalarında önemli sorunları incelemek için rastgele atama yöntemlerinin kullanıldığı deneysel araştırmalar çoğu zaman mümkün olmamakta veya etik sorunlar nedeniyle tercih edilmemektedir.
📊
Key Findings & Data:Eğilim puanı eşleştirmesi, karşılaştırma analizindeki grupları istatistiksel olarak daha fazla eşdeğer hale getirmek için kullanılmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Eğilim puanı eşleştirmesi, regresyon temelli yöntemlerin varsayımlarının karşılanmadığı durumlarda da kullanılabildiğinden eğitim araştırmalarında bu analiz yöntemine daha fazla yer verilmesi önerilmektedir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2015 Verileri
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler ortak değişken · Eğilim puanı · eşleştirme

Özet

Öz Eğitim araştırmalarında önemli sorunları incelemek için rastgele atama yöntemlerinin kullanıldığı deneysel araştırmalar çoğu zaman mümkün olmamakta veya etik sorunlar nedeniyle tercih edilmemektedir. Bu nedenle eğitim araştırmalarında genellikle büyük ölçekli ikincil veri setleri gibi gözlemsel veriler kullanılmaktadır. Eğilim puanı, rastgele atanmanın olası olmadığı durumlarda kullanılan veya gözlemsel verilerden nedensel sonuçlar elde etmek için geliştirilmiş bir koşullu olasılıktır. Eğilim puanı eşleştirmesi, karşılaştırma analizindeki grupları istatistiksel olarak daha fazla eşdeğer hale getirmek için kullanılmaktadır. Bu analiz ile çok sayıda işlem öncesi ortak değişken tek bir skaler fonksiyona indirgenmekte ve araştırmacılara işlem etkisini belirlemede daha karşılaştırılabilir gruplar sağlamaktadır. Bu makalede (a) eğilim puanı eşleştirme analizinin metodolojisi anlatılmış ve (b) PISA 2015 Türkiye örneklemi üzerinden elde edilen veriler yardımıyla eğilim puanı eşleştirmesinin eğitim araştırmalarında kullanımını gösteren bir örnek sunulmuştur. Araştırmanın sonucunda eğilim puanı eşleştirmesi ile grupların daha karşılaştırılabilir bir duruma getirildiği belirlenmiştir. Eğilim puanı eşleştirmesi öncesinde karşılaştırılan gruplar (özel ve devlet okulunda öğrenim görme) okuryazarlık puanları bakımından anlamlı farklılıklar gösterirken eşleştirme öncesi sonrasında gruplar arasında okuryazarlık puanları arasında anlamlı farklılık bulunmamıştır. Eğilim puanı eşleştirmesi, regresyon temelli yöntemlerin varsayımlarının karşılanmadığı durumlarda da kullanılabildiğinden eğitim araştırmalarında bu analiz yöntemine daha fazla yer verilmesi önerilmektedir.

🔖

Cite This Article

KOĞAR, E. Y. (2019). Eğilim Puanı Eşleştirme Analizinin Eğitim Araştırmalarında Kullanılması. Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 1, 24–61. https://ajindex.com/articles/45326

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (2)

  1. Adelson, J. L. (2013). Educational research with real-world data: Reducing selection bias with propensity scores. Practical Assessment, Research & Evaluation, 18(15), 2. 5 Mart 2018 tarihinde http://www.pareonline.net/getvn.asp?v=18&n=15 adresinden erişilmiştir. Austin, P. C. (2011). A tutorial and case study in propensity score analysis: An application to estimating the effect of in-hospital smoking cessation counseling on mortality. Multivariate Behavioral Research, 46(1), 119-151. DOI: 10.1080/00273171.2011.540480 Barth, R. P., Guo, S., & McCrae, J. S. (2008). Propensity score matching strategies for evaluating the success of child and family service programs. Research on Social Work Practice, 18(3), 212-222. DOI: 10.1177/1049731507307791 Baser, O. (2006). Too much ado about propensity score models? Comparing methods of propensity score matching. Value in Health, 9(6), 377-385. DOI:10.1111/j.1524-4733.2006.00130.x Bridgewater, F. D. (2013). The effects of school type on kindergarten reading achievement: Comparing multiple regression to propensity score matching (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). University of Wisconsin-Milwaukee. Caliendo, M., & Kopeinig, S. (2008). Some practical guidance for the implementation of propensity score matching. Journal of Economic Surveys, 22(1), 31-72. DOI:10.1111/j.1467-6419.2007.00527.x Hahs-Vaughn, D. L., & Onwuegbuzie, A. J. (2006). Estimating and using propensity score analysis with complex samples. The Journal of Experimental Education, 75(1), 31-65. 1 Eylül 2018 tarihinde https://www.jstor.org/stable/pdf/20157441.pdf adresinden erişilmiştir. Dehejia, R. H., & Wahba, S. (1999). Causal effects in nonexperimental studies: Reevaluating the evaluation of training programs. Journal of the American statistical Association, 94(448), 1053-1062. 17 Haziran 2018 tarihinde https://www.jstor.org/stable/pdf/2669919.pdf adresinden erişilmiştir. Dronkers, J., & Avram, S. (2009). Choice and effectiveness of private and public schools in seven countries. A reanalysis of three PISA data sets. Zeitschrift für Pädagogik, 55(6), 895-909.
  2. Dronkers, J., & Robert, P. (2008a). Differences in scholastic achievement of public, private government-dependent, and private independent schools: A cross-national analysis. Educational Policy, 22(4), 541-577. DOI:10.1177/0895904807307065 Dronkers, J., & Robert, P. (2008b). School choice in the light of the effectiveness differences of various types of public and private schools in 19 OECD countries.