AI Summary & Key Takeaways
AI InsightMasticatory efficiency showedinsignificant changes after injection and during 12months follow-up period.Conclusion: Findings of the present study suggestthat repeating dextrose prolotherapy may provideimprovements on general pain complaints and jointsounds of the patients had both temporomandibularjoint osteoarthritis and hypermobility.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: In this study, long-term clinical efficacy ofhypertonic dextrose prolotherapy was assessed onpatients with both temporomandibular jointosteoarthritis and hypermobility.Material and Method: This study was carried out on11 adult patients, whom had 14 temporomandibularjoint with both osteoarthritis and hypermobilitydiagnosed with clinical examination and CBCTevaluations. Participants received 1- ml injections ofdextrose solution in each of the five injection areas atthree sessions, each a month apart; this solutionconsisted of 2 ml 30% dextrose, 2 ml saline, and 1 ml2% articaine or mepivacaine. The prepared solutionswere injected into five areas according to thetreatment protocol, in the following order: posteriordisk attachment, superior joint space, superior andinferior capsular attachments, and stylo-mandibularligament. The outcome variables were visual analoguescale (VAS) evaluations and maximum inter-incisalopening (MIO). Outcome variables were recordedpreoperatively, immediately after injection and at 12months postoperatively.Results: MIO, general pain complaints and jointsounds decreased significantly in after injections, butMIO returned to baseline values after 12 monthspostoperatively. Masticatory efficiency showedinsignificant changes after injection and during 12months follow-up period.Conclusion: Findings of the present study suggestthat repeating dextrose prolotherapy may provideimprovements on general pain complaints and jointsounds of the patients had both temporomandibularjoint osteoarthritis and hypermobility.
Özet
Amaç: Bu çalışmada temporomandibular eklem (TME) osteoartriti ve TME hipermobilitesi olan erişkin hastalarda dekstroz proloterapinin uzun dönemde klinik etkinliği değerlendirilmiştir. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma, hem klinik inceleme ile hem de konik ışınlı bilgisayarlı tomografi (CBCT) ile teşhis edilen, 14 dejeneratif ve hipermobil ekleme sahip 11 erişkin hasta üzerinde yürütülmüştür. 2 ml %30'luk dekstroz, 2 ml salin ve 1 ml % 2'lik artikain veya mepivakain karışımlarından oluşan 1 ml dekstroz enjeksiyonları aylık olarak toplamda 3 seans olarak üst eklem boşluğu, üst ve alt kapsüler ligament, posterior disk ligamenti ve stylomandibular ligament olmak üzere 5 ayrı alana enjekte edildi. Sonuç değişkenlerini görsel analog skala (VAS) değerlendirmeleri ve maksimum interinsizal açıklık (MIA) değerleri oluşturmaktadır. Klinik değerlendirmeler, tedavi başlangıcında (T0), son enjeksiyon tedavisinden hemen sonra (T1) ve 12 ay sonra (T2) kaydedildi. Bulgular: Eklem sesi, MIA ve ağrı şikayetleri tedaviden hemen sonra önemli ölçüde azalmıştır. MIA değerleri, tedavi sonrası 12 aylık takip periyodunda başlangıç değerlerine geri dönmüştür. Çiğneme etkinliğinde tedavi sonrasında ve takip periyodu süresince istatistiksel olarak anlamlı bir fark görülmemiştir. Sonuç: Bu çalışma bulguları, TME osteoartriti ve TME hipermobilitesine sahip semptomatik hastalarda, tekrarlayan dekstroz proloterapi enjeksiyonlarının eklem sesi ve ağrı şikâyetlerinde önemli klinik iyileşmeler sağlayabildiğini göstermiştir.