AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: Intramedullary nailing is an excellent choice for the treatment of tibia fractures but in patients who had diabetes mellitus or atherosclerotic disease should be considered for amputation.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: To evaluate results of treatment with intramedüller fixation in patients with tibia fractures. Methods: Between 1996 and 1999, we have treated 39 tibial shaft fractures in 38 patients with locked tibial nail. There were 28 men and 10 women. The mean age of the patients was 31.7 (17 to 75) years. Twenty-one of the fractures were open fracture. According to Gustilo Anderson clacification there were 10 Type I, and 11 Type II. The patients were treated by unreaming intramedüller nailing. All of the fractures were locked statically and movement was not allowed. The results was evaluated according to Johner and Wrush's criteriae. Results: The patients were followed for a mean period of 21 months (9-38 months). The mean time of union was fifteen weeks (range, 8 to 23 weeks). One of the patients had superficial wound infection and was treated with oral antibiotics and local drops. One patient who also had diabetes mellitus ischemia was occured at third day after operation, and amputation was made above the knee. The results according to Jonher and Wrush's criteriae was 16 exellent, 19 good, 3 moderate, Ipoor. Conclusion: Intramedullary nailing is an excellent choice for the treatment of tibia fractures but in patients who had diabetes mellitus or atherosclerotic disease should be considered for amputation.
Özet
Amaç: Bu çalışmada intramedüller çivi ile tedavi edilen tibia kırıklarının sonuçlarının değerlendirilmesi amaçlandı. Çalışma Planı: 1996-1999 yılları arasında tibia kırığı nedeniyle, yaş ortalaması 31.7 (17-75) olan 28'i erkek 10'u kadın toplam 38 hastanın 39 tibiası intramedüller çivi ile tedavi edildi. Oluş mekanizmasına göre 24'ü tralik kazası, ll'i yüksekten düşme, 3'ü basit düşme şeklinde idi. Olguların 18'i kapalı, 21'i açık kırık olup, 10'u tip I, ll'ise tip II şekline idi. Kırıklar medulla oyulmaksızın intamedüller çivi ile tedavi edildi. Kırıkların tümüne statik kilitleme uygulandı. Takiplerde dinamizasyon yapılmadı. Sonuçlar Johner ve Wrush'un kriterlerine göre değerlendirildi. Sonuçlar: Ortalama 21 (9-38) ay takip edilen olguların tamamında iyileşme gözlendi. Ortalama iyileşme süresi 15 (8-23) hafta olarak tespit edildi. İki olgumuzda yüzeyel yara enfeksiyonu gelişti lokal pansuman ve antibiyotik tedavisi ile iyileşti. Derin enfeksiyon gelişmedi. Hastalarımızın 3'ünde ön diz ağrısı gözlendi. Olgularımızdan 13 yıllık tip 2 diabetes mellitusu olan bayan hastada, ameliyat sonrası 3. günde bacakta arteriyel dolaşım bozukluğu gelişti. İskemi sonucu gelişen nekroz nedeniyle suprakondiler femoral bölgeden amputasyon yapıldı. Johner ve Wrush'un kriterlerine göre kırıkların 16'sı mükemmel, 19'u iyi, 3'ü orta, l'i kötü sonuç olarak değerlendirildi. Çıkarımlar: Tibia kırıklarının tedavisinde intramedüller çivi uygulaması iyi bir tedavi seçeneği olmakla birlikte atherosklerotik ve diyabetik hastalarda amputasyona varan komplikasyonla karşılaşılabileceği unutulmamalıdır.