AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAs assessed with use of modified Mallet classification, there was significant improvement in upper extremity function after humérus lateral rotation osteotomy (p
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Introduction: Obstetrical palsy of the brachial plexus secondary to a difficult labor remains to be a challenging clinical problem, causing persistent neurologic impairment with varying degrees of functional deficit of the upper extremity if not treated properly. In our country, a considerable number of children with plexopathy have been referred to an eligible hospital or surgeon in the late period after developing persistent shoulder contractures and deformities because of lack of appropriate management. The purpose of this retrospective study is to review the outcomes of humérus lateral rotational osteotomy in childrenwho had persistent shoulder contractures and deformities because of birth palsy. Patients and Methods: Twenty cases, with internal rotation and adduction contractures of the shoulder with a resulting joint deformity or subluxation secondary to Erb's palsy, were managed with lateral rotational osteotomy of the humérus over a 10-year period (1990-2000). The average age of the patients was 8.1 years at the time of operation (range, 5-13 years). Follow-up averaged 8 years. The modified classification system of Mallet was used to assess the function of the upper extremity before the operation and at the latest follow-up. The outcomes were compared statistically. Results: According to the modified classification system of Mallet, the patients had a median score of 3 for global abduction, 2 for global external rotation, 2 for hand-to-neck ability and 2 for hand-to-mouth ability preoperatively. At the time of final follow-up, all patients had improved shoulder function and obtained a median modified Mallet score of 4 for all abilities. Only a patient could not succeed in hand-to-neck activity because of an elbow flexion contracture. As assessed with use of modified Mallet classification, there was significant improvement in upper extremity function after humérus lateral rotation osteotomy (p
Özet
Giriş: Doğum komplikasyonlarına bağlı olarak ortaya çıkan doğumsal brakial pleksus felci uygun tedavi yapılmadığı takdirde hastalarda kalıcı nörolojik sorunla beraber üst ekstremitede değişik derecelerde fonksiyon kaybı ile seyreden ciddi bir durumdur. Ülkemizde olguların önemli bir bölümü, uygun olmayan tedavilerin yapılmasından dolayı omuz ekleminde kontraktürler kalıcı olarak yerleştikten sonra geç dönemde uygun merkeze veya hekime yönlendirilmektedir. Bu çalışmamızın amacı Erb tipi doğumsal brakial pleksus felcinde geç dönemde uyguladığımız humérus latéral rotasyon osteotomisinin sonuçlarının geriye dönük olarak değerlendirilmesidir. Hastalar ve Yöntem: Doğumsal Erb tipi brakial pleksus felcine bağlı olarak gelişmiş omuz ekleminde iç rotasyon ve adduksiyon kontraktürü ile beraber glenohumeral eklem uyumsuzluğu saptanan toplam 20 olgu 1990 ile 2000 yılları arasında humerus lateral rotasyon osteotomisi ile tedavi edildi. Olgularda en küçük yaş 5, en büyük yaş 13 yıl olup, ortalama 8,1 yıldır. Ortalama takip süresi 8 yıldır. Tüm olguların omuz fonksiyonları modifiye Mallet sınıflaması ile operasyon öncesi ve en son kontrolde değerlendirilmiş; istatiksel olarak karşılaştırılmıştır. Sonuçlar: Operasyon öncesi modifiye Mallet sınıflamasında hastalarda omuz abduksiyonunda skor ortancası 3; dış rotasyonunda skor ortancası 2; eli başın arkasına götürebilmede skor ortancası 2; eli ağıza götürebilmede skor ortancası 2 idi. En son kontrolde tüm hastalarda omuz fonksiyon-larında iyileşme sağlandı. Hastaların modifiye Mallet sınıflamasında omuz abduksiyonunda skor ortancası 4; dış rotasyonunda skor ortancası 4; eli başın arkasına götürebilmede skor ortancası 4; eli ağıza götürebilmede skor ortancası 4 olarak bulundu. Sadece bir hasta dirsekteki fleksiyon kontraktürü nedeniyle elini başın arkasınagötüremiyordu. Olguların operasyon öncesi ve en son kontroldeki modifiye Mallet skor ortancaları karşılaştırıldığında omuz fonksiyonlarında anlamlı bir iyileşme saptandı (p