Journals / Arkeoloji ve Sanat / 2011 / Cilt: 0 - Sayı: 138

FOUR WHEELED VEHICLES IN URARTIAN CIVILIZATION

URARTU UYGARLIĞINDA DÖRT TEKERLEKLİ TAŞITLAR

Pages
21–28
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Consequently it has been concluded that the four-wheeled vehicles had been used in daily or religious affairs by Urartian society.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Our knowledge attained as a result of evaluation of findings obtained in scientific and illegal excavations about the importance of vehicles in socio-economic life of Urartian Kingdom that dominated in Eastern Anatolia, Transcaucasian and Northwest Iran region between 9th-7th centuries B.C. have been gradually increasing.
📊
Key Findings & Data:In this study four-wheeled vehicles belong to Urartian Kingdom have been examined in the light of archaeological findings and visual arts.
💡
Conclusion & Impact:Consequently it has been concluded that the four-wheeled vehicles had been used in daily or religious affairs by Urartian society.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Our knowledge attained as a result of evaluation of findings obtained in scientific and illegal excavations about the importance of vehicles in socio-economic life of Urartian Kingdom that dominated in Eastern Anatolia, Transcaucasian and Northwest Iran region between 9th-7th centuries B.C. have been gradually increasing. In this study four-wheeled vehicles belong to Urartian Kingdom have been examined in the light of archaeological findings and visual arts. Consequently it has been concluded that the four-wheeled vehicles had been used in daily or religious affairs by Urartian society. Additionally it has been understood that not only just one craftsman had produced carts but also the four-wheeled vehicles had been joint product of wood, metal and leather craftsmen. Although there have been little datas about them, in Urartian visual arts and archaeological findings it can be seen that these vehicles had been used.

Özet

Urartu Devleti, M.Ö. 9.-7. yüzyıllar arasında Doğu Anadolu, Transkafkasya ve ran Azerbaycanında egemenlik kurmuştur. Urartu Krallığının sosyo-ekonomik yaşantısında önemli olan taşıtlar ile ilgili bilgilerimiz define ve bilimsel kazılardan ele geçen buluntular sayesinde gün geçtikçe artmaktadır. Bu çalışmada, arkeolojik buluntular ve görsel sanatlar ışığında Urartu Krallığındaki dört tekerlekli taşıtlar incelenmiştir. Nitekim dört tekerlekli taşıtların Urartu toplumunun dinî ve sosyal hayatında çeşitli amaçlar için kullanıldığı anlaşılmaktadır. Ayrıca dört tekerlekli taşıtların tek bir zanaatçı ürünü olmadığı; marangozcu, derici ve metal ustalarının ortak ürünü olduğu söylenebilir. Arkeolojik verilerin azlığına rağmen, Urartu görsel sanatları ve arkeolojik buluntuları dört tekerlekli taşıtların kullanıldığını göstermektedir.

🔖

Cite This Article

GÖKCE, B. (2022). FOUR WHEELED VEHICLES IN URARTIAN CIVILIZATION. Arkeoloji ve Sanat, Cilt: 0 - Sayı: 138, 21–28. https://ajindex.com/articles/448807

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. Albenda, P. 1986,
  2. The Palace of Sargon King of Assyria, Paris. Arutyunyan, N. V. – K. L. Oganesyan 1970, “Noviye Urartskiye Nadpisi iz Erebuni /A New Urartian Inscription from Erebuni”, Vestnik Drevney Istorii 113/3: 107-112.
  3. Ayvaziyan, A. 2006, Urartian Glyptic: New Perspectives, Berkeley. Balkan, K. 1964, “Patnos’da Keşfedilen Urartu Tapınağı ve Urartu Sarayı”, Türk Tarih Kurumu Yıllık Konferansları I Atatürk Konferansları. Ankara: 235-243.
  4. Barnett, R. D. 1954, “The Excavations of the British Museum at Toprak Kale, near Van: Addenda”, Iraq 16/1. British Institute for the Study of Iraq: 3-22, Taf. 1-3.
  5. Barnett, R. D. 1963, The Cemetery at Igdry”, Anatolian Studies 13: 153-198.
  6. Barnett, R. D. – M. Falkner 1962, The Sculptures of Asur-Nasir-Apli II (883-859 B.C.) Tighlath-Pileser III (745-727 B.C.) Esarhaddon (681-669 B.C.) from the Central and South-West Palaces at Nimrud, London. Belli, O. 2000, “Urartu Krallığı Döneminde Van Bölgesi’nde İşletilen Taş Ocakları ve Atölyeleri”, Türkiye Arkeolojisi ve İstanbul Üniversitesi (1932-1999), İstanbul: 415-422.
  7. Burney, C. 1966, “A First Season of Excavation at the Urartian Citadel of Kayalıdere”, Anatolian Studies XVI: 56-111.
  8. Çavuşoğlu, R. 2002, Urartu Kemerleri (Yayımlanmamış Doktora Tezi, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü), Erzurum. Çevik, N. 1999, “Hayat Ağacı’nın Urartu Kült Tö- renlerindeki Yeri ve Kullanım Biçimi”, Anadolu Araştırmaları XV, 335-367.
  9. Çilingiroğlu, A. 1997,
  10. Urartu Krallığı Tarihi ve Sanatı, İzmir.
  11. Çilingiroğlu, A. 2001, “Storerooms”, Ayanis I. Ten Years’ Excavations at Rusahinili Eiduri-kai 1989- 1998, A. Çilingiroğlu – M. Salvini (eds.), Roma: 67-85.
  12. Derin, Z. 1993, Demir Çağı’nda Doğu Anadolu’da Ölü Gömme Gelenekleri (Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ege Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü), İzmir.
  13. Erkmann, A. C. 2008, “Altıntepe Urartu İskeletlerine Ait Alt Canine Dişlerinden Cinsiyet Tespiti”, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi 1/3: 118-130.
  14. Erzen, A. 1978, Çavuştepe I. Urartian Architectural Monuments of the 7th and 6th Centuries B.C. and A Necropolis of the Middle Age, Türk Tarih Kurumu Basımevi, Ankara.
  15. Gökce, B. 2011,
  16. Arkeolojik Buluntular, Betimleme Sanatı ve Yazılı Kaynaklar Işığı’nda Urartu Krallığı’nda Tekerlekli Taşıtlar (Yayımlanmamış Doktora Tezi, Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü), Van. Gündüz, S. 2002, M.Ö. I. Binin İlk Yarısında Anadolu Tasvir Sanatında Arabalar (Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü), A