Journals / Arkeoloji ve Sanat / 2013 / Cilt: 0 - Sayı: 143

CULT OF DIONYSOS

Dionysos Kültü

Pages
127–136
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Teos Dionysos Temple, where the rituals were performed in the name of the god, is the greatest temple which was built in his name in Greek history.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Dionysos, whose name we came across on a tablet belongs to the 13th B.C., is the son of Zeus the divinity and Semele the mortal.
📊
Key Findings & Data:Dionysos, called after many names, was worshiped as the god of spring celebrations, theatre, viniculture and wine.
💡
Conclusion & Impact:Teos Dionysos Temple, where the rituals were performed in the name of the god, is the greatest temple which was built in his name in Greek history.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Dionysos, whose name we came across on a tablet belongs to the 13th B.C., is the son of Zeus the divinity and Semele the mortal. Dionysos, called after many names, was worshiped as the god of spring celebrations, theatre, viniculture and wine. There are many opinions about his origin of being Phrygian. Tragedies of Euripides and epics of Homeros maintain this idea. As the god of nature, Dionysos symbolizes fertility. His main characteristic is his wish the people to drink wine and reach the secrets of nature. Dionysos festivals make a connection between both human to human and human to nature. Teos Dionysos Temple, where the rituals were performed in the name of the god, is the greatest temple which was built in his name in Greek history.

Özet

Adına ilk kez M.Ö. 13. yüzyıla ait bir tablette rastladığımız Dionysos, Tanrı Zeus ile ölümlü Semelenin oğludur. Birçok isimle anılan Dionysos, ilkbahar kutlamalarının, tiyatronun, bağcılığın ve şarabın tanrısı olarak tapınım görmüştür. Çoğunlukla Phrygia kökenli bir tanrı olduğu düşü- nülmektedir. Euripidesin tragedyalarında ve Homerosun destanlarında bu fikirden bahsedilmektedir. Doğa tanrısı olarak Dionysos verimliliği sembolize etmektedir. Temel özelliği, insanların şarap içmesi ve doğanın sırlarına ulaşmasını istemesidir. Dionysos festivalleri hem insan ile insan hem de insan ile doğa arasındaki bağlantıyı sağlamaktadır. Tanrı adına ritüellerin gerçekleş- tirildiği Teos Dionysos Tapınağı, Yunan tarihinde onun adına inşa edilmiş en büyük tapınaktır.

🔖

Cite This Article

ŞİRVAN, B. (2022). CULT OF DIONYSOS. Arkeoloji ve Sanat, Cilt: 0 - Sayı: 143, 127–136. https://ajindex.com/articles/448732

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (32)

  1. Akurgal, E. 2007,
  2. Anadolu Uygarlıkları, İstanbul,
  3. Net Turistik Yayınları.
  4. Beğenç, C. 1967,
  5. Anadolu Mitolojisi, İstanbul,
  6. Milli Eğitim Basımevi. Burket, W. 1999, İlkçağ Gizem Tapıları (çev. S. fiener), Ankara,
  7. İmge Kitabevi.
  8. Carpenter, T. H. 2002, Antik Yunan’da Sanat ve Mitoloji (çev. B. M. Ünlüoğlu), İstanbul,
  9. Homer Kitabevi.
  10. Cosmopoulos, M. B. 2003, Greek Mysteries (The Archaeology and Ritual of Ancient Greek Secret Cults), London, Routledge. Çalışlar, A. 1995,
  11. Tiyatro Ansiklopedisi, Ankara, T. C. Kültür Bakanlığı Yayınları.
  12. Dökü, F.E. 2002, “Anadolu’daki Eril Bereket, Koruyucu Kültler ve Tanrılar”, Akdeniz Ünv. Sos. Bil. Enst. Arkeoloji Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, Antalya. Dürüşken, Ç. 2000, Roma’nın Gizem Dinleri: Antikçağ’da Yaşamın ve Ölümün Bilinmezine Yolculuk, İstanbul, Arkeoloji ve Sanat Yayınları.
  13. Elderkin, G. W. 1936, “Dionysos Eleutheros and Liber”, The University of Chicago Press,
  14. Classical Philology. Eliade, M. 2003, Dinsel İnançlar ve Düşünceler Tarihi (Taş Devrinden Eleusis Mysteria’larına) (çev. A. Berktay), İstanbul,
  15. Kabalcı Yayınevi.
  16. Fink, G. 2004, Antik Mitolojide Kim Kimdir? (çev. S. E. Yalçın), İzmir,
  17. İlya Yayınevi.
  18. Freely, J. 2008, Türkiye Uygarlıklar Rehberi 3: Ege Kıyıları (çev. T. Birkan – G. Koca – A. Bi- çen), İstanbul,
  19. Yapı Kredi Yayınları.
  20. Gaster, T. H. 2000, Thespis: Eski Yakındoğu’da Ritüel, Mit ve Drama (çev. M. H. Doğan), İstanbul,
  21. Kabalcı Yayınevi.
  22. Gezgin, İ. 2008,
  23. Sanatın Mitolojisi, İstanbul,
  24. Sel Yayıncılık. Granger, E. 1983, Mitoloji (çev. N. Ataç), Cem Yayınevi.
  25. Grimal, P. 1997, Mitoloji Sözlüğü: Yunan ve Roma (çev. S. Tamgüç), İstanbul,
  26. Sosyal Yayınlar. Halliday, W. R. 1928, “The Magical Vine of Nysa and The Dionysiac Wine Miracle”, The Classical Review, Vol. 42, No: 1, Cambridge University Prees on behalf of The Classical Association. Hamilton, E. 2009, Mitologya (çev. Ü. Tamer), İstanbul,
  27. Varlık Yayınları.
  28. İndirkaş, Z. 2004, “Dionysos Tanrının Maskesi ya da Maskenin Tanrısı”, İst. Ünv. Ed. Fak. Tiyatro Eleştirmenliği ve Dramatoloji Bölümü, Sayı: 5, İstanbul.
  29. Karaosmanoğlu, M. 2005, Mitoloji ve Ege’nin Tanrıları, Erzurum. Konuk, T. 2008, “Antik Yunan ve Roma’da Din, Mitos ve Çocuk Görünümlü Tanrılar”, Gazi Ünv. Sos. Bil. Enst. Tarih Anabilim Dalı Eskiçağ Tarihi Bilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
  30. Mansel, A. M. 2004,
  31. Ege ve Yunan Tarihi, Ankara,
  32. TTK. McGinty, P. 1978, “Dionysos’s Revenge and The Validation of The Hellenic World-View”, The Harvard Theological Review, Vol. 71, No. 1/2, Cambridge University Pr