Journals / Arkeoloji ve Sanat / 2016 / Cilt: 0 - Sayı: 153

UNDERWATER CULTURAL HERITAGE, OTTOMAN EMPIRE AND OSMAN HAMDİ BEY

Sualtı Kültür Mirası, Osmanlı İmparatorluğu ve Osman Hamdi Bey

Pages
241–248
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

According to the available evidence, the regulations of 1884 that prepared by Osman Hamdi Bey, is the oldest example that was prepared in order to protect underwater cultural heritage by a government in the world

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:One of the earliest examples on the governmental based protection of underwater cultural heritage has seen in Ottoman Empire in 19th Century.
📊
Key Findings & Data:With the limited possibilities of diving technology, excavation methods and communication in the era; the first state-run underwater study commenced with the instructions of the Istanbul Museum Director Osman Hamdi Bey.
💡
Conclusion & Impact:According to the available evidence, the regulations of 1884 that prepared by Osman Hamdi Bey, is the oldest example that was prepared in order to protect underwater cultural heritage by a government in the world
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

One of the earliest examples on the governmental based protection of underwater cultural heritage has seen in Ottoman Empire in 19th Century. With the limited possibilities of diving technology, excavation methods and communication in the era; the first state-run underwater study commenced with the instructions of the Istanbul Museum Director Osman Hamdi Bey. According to the available evidence, the regulations of 1884 that prepared by Osman Hamdi Bey, is the oldest example that was prepared in order to protect underwater cultural heritage by a government in the world

Özet

"Sualtı Kültür Mirası" olarak adlandırılabilecek değerlerin devlet eliyle korunmasına yönelik dünyadaki erken örneklerden biri Osmanlı Dönemi'nde görülmektedir. Denizin, göl ve nehirlerin mavi bir örtüyle sakladığı kültürel mirasın korunması gerekliliği Müze-i Hümayun müdürü Osman Hamdi Bey ve arkadaşları tarafından anlaşılmıştır. O dönemin haberleşme ve ulaşım olanakları ile yine o dönemin yöntemleri kullanılarak devlet eliyle ilk sualtı çalışması da Müze-i Hümayun müdürü Osman Hamdi Bey'in talimatlarıyla hayata geçirilmiştir. Eldeki bilgilere göre Müze-i Hümayun müdürü Osman Hamdi Bey tarafından hazırlanan 1884 nizamnamesi, dünyada bir devlet tarafından sualtı kültür mirasının korunması amacıyla hazırlanmış bilinen en erken örnek olarak karşımıza çıkmaktadır

🔖

Cite This Article

SÜTÇÜOĞLU, O., ÖNİZ, H. (2022). UNDERWATER CULTURAL HERITAGE, OTTOMAN EMPIRE AND OSMAN HAMDİ BEY. Arkeoloji ve Sanat, Cilt: 0 - Sayı: 153, 241–248. https://ajindex.com/articles/448614

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (32)

  1. Arık, R. O. 1953. Türk Müzeciliğine Bir Bakış. Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları,
  2. İstanbul.
  3. Ar, B. 2013. Osmanlı Döneminde Aya İrini ve Yakın Çevresi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, İTÜ Mimarlık Fakültesi, İstanbul.
  4. Azeroglu, F. 2008. Arkeolojik Kazı Politikalarının Karşılaştırılmalı Analizi: Türkiye ve Yunanistan. Uzmanlık Tezi, T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü, Ankara.
  5. Babits, E. ve H. van Tilburg 1998.
  6. Maritime Archaeology, A Reader of Substantive and Theoretical Contributions. Plenum Press,
  7. Newyork and London. Bass, G. F. 2003.
  8. Su Altında Arkeoloji, Bir Arkeoloğun Türkiye Maceraları. Çev. Z. Hasırcıoğlu, Homer Kitabevi, İstanbul. Başbakanlık Osmanlı Arşivi Cevdet Bahriye Belge No. 11348, 3077, 11352, 11927, 7313. Başbakanlık Osmanlı Arşivi Hatt-ı Hümayun, Dosya No: 870, Gömlek No. 38696. Batmaz, Ş. 2009. ”II.Abdülhamid Devri Osmanlı Bahriyesi”, Z. Arıkan ve L. Sancar (yay.) Türk Denizcilik Tarihi: 159-173.
  9. Deniz Basımevi, İstanbul.
  10. Bostan, İ. 1992. Osmanlı Babriye Teşkilatı: XVII. Yüzyılda Tersane-i Amire. Türk Tarih Kurumu, Ankara.
  11. Cezar, M. 1987. Müzeci ve Ressam Osman Hamdi Bey. Türk Kültürüne Hizmet Vakfı Yayınları,
  12. İstanbul.
  13. Çal, H. 1997. ”Osmanlı Devletinde Asar-ı Atika Nizamnameleri”, Vakıflar Dergisi 26: 391-400.
  14. Çoruh, H. 2009. “Sponge Hunt in the Ottoman Empire”, The Journal of International Social Research 2/9: 79-94.
  15. Eriş, M. Ü. 2012. Asar-ı Atika Nizamnamesinden 2863 Sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununa Mevzuatın Karşılaştırmalı Bir İncelemesi. Yayımlanmamış Uzmanlık Tezi, T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü, Ankara.
  16. Gerçek, H. 1999. Türk Müzeciliği. Kültür Bakanlığı Yayınları,
  17. Ankara.
  18. Hacipoğlu, D. 2003. Türk Denizaltıcılığının Doğuşu. Deniz Kuvvetleri Komutanlığı, İstanbul.
  19. Hortward, B. 1997. Anadolu-1913.
  20. Tarih Vakfı Yurt Yayınları,
  21. İstanbul.
  22. Karaduman, H. 2004. “Belgelerle İlk Türk Asar-ı Atika Nizamnamesi”, Belgeler-Türk Tarih Belgeleri Dergisi XXV/29: 73-87.
  23. Karpuz, H. 1997.
  24. Müzecilik. Konya. Kahraman, S. ve Y. Dağlı (yay.) 1999.
  25. Evliya Çelebi Seyahatnamesi, C. I. Yapı Kredi Yayınları,
  26. İstanbul.
  27. Kuruloğlu, F. 2010. "Osmanlı Devleti’nde Müzecilik", Tarih Okulu Dergisi VI: 45-61.
  28. Montaqu, L. 1980. Türkiye Mektupları-1717-1718. Tercüman 1001 Temel Eser Dizisi, İstanbul.
  29. Madran, E. 2002. Tanzimat’tan Cumhuriyet’e Kültür Varlıklarının Korunmasına İlişkin Tutumlar ve Düzenlemeler, 1850-1950.
  30. ODTÜ Mimarlık Fakültesi Yayınları,
  31. Ankara.
  32. Metel, R.