Journals / Arkeoloji ve Sanat / 2020 / Cilt: 164 - Sayı: 164

NECROPOLEIS OF EDESSA

Edessa Nekropolleri

Pages
107–116
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Also, these data have played an important role in dating these graves.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The ancient city of Edessa was first founded by Seleucids in 303-302 BC inside the provincial borders of Şanlıurfa, and when Seleucids retreated from the area, Arameans formed a new kingdom in this region in 132 BC.
📊
Key Findings & Data:This kingdom existed for around 500 years, and in addition to leaving behind many archeological works, it also stood out with its Necropolis sites.
💡
Conclusion & Impact:Also, these data have played an important role in dating these graves.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The ancient city of Edessa was first founded by Seleucids in 303-302 BC inside the provincial borders of Şanlıurfa, and when Seleucids retreated from the area, Arameans formed a new kingdom in this region in 132 BC. This kingdom existed for around 500 years, and in addition to leaving behind many archeological works, it also stood out with its Necropolis sites. As a result of our excavation and cleanup work in collaboration with Şanlıurfa Museum in recent years, rock graves have been uncovered in three main Necropoleis. In addition, according to the researches that were carried out, many Necropolis sites have been discovered in the districts of Şanlıurfa. Of those, the Kale Eteği Necropolis and the Kızılkoyun Necropolis are located within the city center, whereas the Soğmatar necropolis is 60 km away from it. The two big Necropoleis inside the city center and the Necropoleis in the districts display architectural properties from the Roman era, while the Soğmatar Necropolis has the architectural properties of Early Bronze Age and Roman era rock graves. More than 200 rock graves have been uncovered as a result of the excavation and cleanup work, and their properties differ in terms of their architectural plans. The most common types of graves are ladder dromos, one-roomed and 3-Arcosolium graves. Furthermore, multiple room and multiple arcosolium graves and mosaic floor graves can also be found. Monumental plan rock graves, vaulted rock graves and rock graves with the facade of a temple are also quite remarkable. The data that were obtained from the graves show that in the graves, there is a tradition for the cult of the dead. Also, these data have played an important role in dating these graves.

Özet

Edessa antik kenti, ilk olarak MÖ 303-302 yılında Seleukoslar tarafından Şanlıurfa ili sınırları içerisindekurulmuş, sonrasında Seleukoslar bölgeden çekilince de MÖ 132 yılında Aramiler bu bölgede yenibir krallık kurmuştur. Bu krallık yaklaşık olarak 500 yıl varlığını sürdürmüştür, günümüze pek çokarkeolojik eser bırakmaları yanında Nekropol alanları ile de ön plana çıkmıştır. Son yıllarda ŞanlıurfaMüzesi ile birlikte yapmış olduğumuz kazı ve temizlik çalışmaları sonucunda 3 ana Nekropol’de kayamezarları ortaya çıkarılmıştır. Ayrıca yapılan araştırmalarda Şanlıurfa ilçelerinde pek çok Nekropol alanıtespit edilmiştir. Bu nekropollerden Kale Eteği Nekropolü ve Kızılkoyun Nekropolü Şanlıurfa şehir merkezinde yer alırken, Soğmatar nekropolü İl merkezinden 60 km uzaklıkta yer alır. Şehir merkezindekiiki büyük Nekropol ve ilçelerdeki Nekropoller Roma dönemi, Soğmatar Nekropolü Erken Tunç Çağ’ı veRoma dönemi kaya mezarları mimari özellikleri göstermektedir. Kazı ve temizlik çalışmaları sonucundagün yüzüne çıkarılan 200’ün üzerindeki kaya mezarı mimari plan olarak farklı özelliklere sahiptir. Ensık rastlanılan mezar tipi, merdivenli dromoslu, tek odalı ve 3 Arcasoliumlu mezarlardır. Bunun yanında çok odalı ve çok arcasoliumlu mezarlar ve mozaik tabanlı mezarlarda görülür. Anıtsal planlı kayamezarları, tonozlu kaya mezarları ve tapınak cepheli mezarlar da dikkat çekicidir. Mezarlardan elegeçen veriler, mezarlarda ölü kültü geleneğinin olduğunu göstermektedir. Ayrıca bu veriler, mezarlarıntarihlendirmesinde de önemli bir rol oynamıştır.

🔖

Cite This Article

ALBAYRAK, Y. (2022). NECROPOLEIS OF EDESSA. Arkeoloji ve Sanat, Cilt: 164 - Sayı: 164, 107–116. https://ajindex.com/articles/448407

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Albayrak, Y. 2017. “Şanlıurfa Kale Eteği Kaya Mezarları”, Karadeniz 36: 269-279.
  2. Albayrak, Y. 2018. “Şanlıurfa’dan Loculuslu Kaya Mezarları”, Karadeniz 37: 179-187.
  3. Albayrak, Y. ve B. Çelik 2019. “Soğmatar Çevresi Kaya Mezarları”, Karadeniz 43: 255-261.
  4. Albayrak, Y., S. İ. Mutlu, S. Mutlu ve B. Çelik 2019. “Soğmatar’da Sunaklı Kaya Oyuğu Mezarlar”, Karadeniz 41: 263-274.
  5. Alföldi-Rosenbaum, E. 1971. Anamur Nekropolü – The Necropolis of Anemurium. Türk Tarih Kurumu, Ankara.
  6. Cormack, S. 1997. “Funerary Monuments and Mortuary Practice in Roman Asia Minor”, S. Alcock (yay.) The Early Roman Empire in the East: 137-156.
  7. Oxbow Books, Oxford. Cormack, S. 2004. The Space of Death in Roman Asia Minor. Phoibos Verlag, Viyana. Çelik, B. 2011. “Karahan Tepe a new cultural centre in the Urfa area in Turkey”, Documenta Praehistorica XXXVIII: 241-253.
  8. Çelik, B. 2016. “A small-scale cult centre in Southeast Turkey, Harbetsuvan Tepesi”, Documenta Praehistorica XLIII: 1-9.
  9. Çelik, B. 2018. “2016 Yılı Şanlıurfa İli Merkez İlçesi Neolitik Çağ ve Öncesi Yüzey Araştırması”, Araştırma Sonuçları Toplantısı 35/1: 203-223.
  10. Çelik, B. ve Y. Albayrak 2019. “Soğmatar’dan Ele Geçen Bir Kartal Figürü”, Karadeniz 42: 60-67.
  11. Drijvers, H. J. W. 1980. Cult of Beliefs at Edessa. Education and Society in the Middle Ages and Renaissance, Brill Archive, Leiden. Duval, R. 1975. Histoire D’édesse, Politique, Religieuse et Littéraire. De Gruyter, Amsterdam Gebelmann, H. 1979. Römische Grabbauten der Frühen Kaiserzeit. Limes Museum, Stuttgart. Harrak, A. 1992. “The Ancient Name of Edessa”, Journal of Near Eastern Studies 51/3: 209-214.
  12. Head, B. V. 1911. Historia Numorum. A Manual Of Greek Numismatics, Oxford. İlaslan, Y. Z. N. 2019. Urfa İli Roma Dönemi Kaya Mezarları. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi,
  13. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana. Önal, M. 2017. Urfa-Edessa Mozaikleri. Şanlıurfa Büyükşehir Belediyesi Kültür ve Sosyal İşler Daire Başkanlığı, Aycı Promosyon Ltd. Şti., Zonguldak. Özgüç, T. 1948. Ön Tarihte Anadolu’da Ölü Gömme Adetleri. Türk Tarih Kurumu, Ankara. RE Paulys Real-Encyclopädieder Classischen Altertumswissenschaft. Stuttgart, 1893, 1894, 1907, 1931, 1942.
  14. Segal, J. B. 1970.
  15. Edessa. “The Blessed City”. Oxford. Turani, A. 1993. Sanat Terimleri Sözlüğü. Remzi Kitabevi,
  16. İstanbul.
  17. Uludağ, C. 2018. “Edessa (Şanlıurfa) Kızılkoyun Nekropolü”, Şurkav 31: 9-10