AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThat's the main point, the present article will argue, why this long conflict did not evolve into a proper peace in 1990's, as this period rather gave Israel the opportunity to create a new kind of economic dependency between the occupied tenitories and its own state.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This article discusses the 1993-2000 period in the Palestine-Israel Question, the so-called peace process in the long history of this problem, in terms of the economic transformation of both sides. Israel's attempt to integrate with neo-liberalism as of second half of the 1980's created a crucial change in Israel's class structure, which in turn affected relations with Palestine. Israel's occupation of the West Bank and the Gaza Strip from 1967 to early 1990's provided not only cheap labour force from Palestinians but also a market that Israeli economy needed. As a result of a series of agreements signed in 1990's, Israel partially withdrew from these two regions and accepted an independent Palestinian state to be founded. However in this very same period, Israel broke the dependence of its own economy on cheap Palestinian labour and yet made the Palestinian economy more dependent on it by means of various economic sanctions. That's the main point, the present article will argue, why this long conflict did not evolve into a proper peace in 1990's, as this period rather gave Israel the opportunity to create a new kind of economic dependency between the occupied tenitories and its own state.
Özet
Bu makale, Filistin-İsrail sorununun uzun tarihinde barış süreci olarak adlandırılan 1993-2000 yılları arasındaki dönemi daha çok iki tarafın ekonomik olarak geçirdiği dönüşümler çerçevesinde ele almaktadır. İsrail'in 1980'lerin ortalarından itibaren neo-liberalizme eklemlenme çabasının hız kazanması, beraberinde İsrail'in sınıfsal yapısında önemli bir değişim yaratmış ve bu da Filistin'le olan ilişkilere yansımıştır. 1967'den 1990'lara kadar İsrail, Batı Şeria ve Gazze Şeridi'ni işgal altında tutarak hem bu bölgedeki Filistinli «cüz işgücünden yararlanmış hem de İsrail ekonomisi için gerekli olan pazar ihtiyacını karşılamıştır. 1990'larda imzalanan bir dizi antlaşmayla İsrail, bu iki bölgenin bir kısmından çekilmiş ve bağımsız bir Filistin devletinin kurulacağını kabul etmiş olsa da çeşitli ekonomik yaptırımlarla kendi ekonomisini Filistinli ucuz işgücünden koparmış; ama Filistin'in İsrail ekonomisine olan bağımlılığını arttırmıştır. Dolayısıyla bu makalede, iki taraf arasındaki uzun süreli savaşın 1990'larda tam anlamıyla barışa evrilmediği, aksine bu sürecin İsrail'in işgal altındaki topraklarla kendi devleti arasında yeni bir tür ekonomik bağımlılık yarattığı iddia edilmektedir.