AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn the final section of this article, all those arguments are used to read the uprisings in the Middle East and to underline how again the Sovereign brings himself into existence with the help of militarist methods.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This article begins with discussing the relationship between politics and violence and the historical transformation of this relation. In this framework, the first section of the article addresses the virtue notion of Machiavelli, who is one of the first to ponder upon violence and politics. The meaning of the virtue notion as a ‘common’ value for both soldiers and society is analyzed. At the same time, the potential/strength of this value in mobilizing the society as a unity is dwelled on. In the second section, it is claimed that politics and violence, which has become dependent on the market in the process of globalization, have transformed the new norm of the global place from virtue to ‘democracy’. It is asserted that the violence, used by the Sovereign who had virtue before, is legitimized in defending ‘democracy’ and ‘peace’ today. In the final section of this article, all those arguments are used to read the uprisings in the Middle East and to underline how again the Sovereign brings himself into existence with the help of militarist methods.
Özet
Bu makale öncelikle şiddet ve siyaset arasındaki ilişkiyi ve bu ilişkinin tarihsel olarak nasıl dönüştüğünü tartışmaktadır. Bu çerçevede, makalenin birinci bölümünde şiddet ve siyaset üzerine düşünen ilk isimlerden biri olan Makyavelli’nin virtu kavramı ele alınmaktadır. Virtu kavramının hem savaşçılar hem de toplum için ‘ortak’ bir değer olarak taşıdığı anlam analiz edilmektedir. Aynı zamanda, bu değerin toplumu bir bütün olarak hareket ettirebilme gücü/potansiyeli üzerinde durulmaktadır. İkinci bölümde ise, küreselleşme ile birlikte piyasaya tabi olan şiddet ve siyasetin, küresel mekânın yeni yasasını, virtu’dan demokrasiye doğru dönüştürdüğü iddiası ortaya konulmaktadır. Daha önce virtu üzerinden tanımlanan egemenin kullandığı şiddetin, bugünse ‘demokrasi’yi ve ‘barış’ı korumak üzerinden meşrulaştırıldığı öne sürülmektedir. Makalenin son bölümünde ise tüm bu tartışmaların, Arap dünyasında ortaya çıkan ayaklanmalarla olan ilişkisi ve egemenin kendisini militarist yöntemlerle nasıl tekrar kurduğu örneklerle açıklanmaktadır.