Journals / Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi / 2012 / Cilt: 45 - Sayı: 1

Analysis of graduate programs on the field of curriculum and instruction

Pages
107–138
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ayrıca yurt dışında özellikle doktora programlarında öğrenciyi değerlendirmek ve ona rehberlik etmek üzere oluşturulan çeşitli komiteler göze çarpmaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırma, EPÖ ya da eğitimde program geliştirme alanında Türkiye’de ve yurt dışındaki mevcut lisansüstü eğitim programlarını belirli ölçütlere göre analiz etmek amacıyla gerçekleştirilmiştir.
📊
Key Findings & Data:Araştırma sonucunda, Türkiye’de EPÖ yüksek lisans programlarının 30’undan 27’sine, doktora programlarının ise 16’sından 13’üne ulaşılabilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca yurt dışında özellikle doktora programlarında öğrenciyi değerlendirmek ve ona rehberlik etmek üzere oluşturulan çeşitli komiteler göze çarpmaktadır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Bu araştırma, EPÖ ya da eğitimde program geliştirme alanında Türkiye’de ve yurt dışındaki mevcut lisansüstü eğitim programlarını belirli ölçütlere göre analiz etmek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Buradan yola çıkarak EPÖ alanındaki lisansüstü programların çeşitli öğeleri için durum tespiti yapılıp, önerilerin geliştirilmesi düşünülmüştür. Doküman inceleme yönteminin kullanıldığı bu araştırmada veriler, basılı kaynaklar ve üniversitelerin resmi internet sayfalarından elde edilmiştir. Araştırma sonucunda, Türkiye’de EPÖ yüksek lisans programlarının 30’undan 27’sine, doktora programlarının ise 16’sından 13’üne ulaşılabilmiştir. Lisansüstü programlara başvuruda yabancı dil puanı, ALES puanından farklı olarak, enstitüden enstitüye çeşitlilik göstermiştir. Türkiye’de EPÖ lisansüstü programlarında açılan zorunlu ve seçmeli derslerin birbirine oldukça benzer olduğu belirlenmiştir. Bu programlarda alınması gereken ders/kredi sayısı, programları tamamlama süresi, yeterlik sınavı, tez izleme komitesi, tez süreci ve sonuçlanması ile ilgili koşullar enstitüler arasında ortaklık göstermiştir. EPÖ lisansüstü programlarında alınması gereken toplam krediler açısından, Türkiye’deki üniversitelerle yurt dışındakiler arasında önemli farklılık gözlenmektedir. Ayrıca yurt dışındaki programlara başvuruda sınavlardan çok niyet, referans mektupları ve yayınlar ön plana çıkmaktadır. Yurt dışındaki programların isimleri farklılık göstermekte, buna göre üniversiteler arasında derslerde çeşitlilik gözlenmektedir. Ayrıca yurt dışında özellikle doktora programlarında öğrenciyi değerlendirmek ve ona rehberlik etmek üzere oluşturulan çeşitli komiteler göze çarpmaktadır.

🔖

Cite This Article

BIKMAZ, F. H., İŞCAN, C. D. (2022). Analysis of graduate programs on the field of curriculum and instruction. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, Cilt: 45 - Sayı: 1, 107–138. https://ajindex.com/articles/442637

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Arıcı, H. (2001). Sosyal Bilimler Alanında Bilim Adamı Yetiştirme- Lisansüstü Eğitim, Bilim Adamı Yetiştirme: Lisansüstü Eğitim (TÜBA, Bilimsel Toplantı Serileri: 7) (ss. 53-64). Ankara:
  2. Tübitak Matbaası. Drake, T.A. (2011). U.S. Comparative and international graduate programs: an overview of programmatic size, relevance, philosophy, and methodology. Peabody Journal of Education, 86(2), 189-210. [Online]: Retrieved on 17-August-2011, at URL: http://www.tandfonline.com/doi/abs/10.1080/0161956X.2011.561187
  3. Gözütok, D., Alkın, S. ve Ulubey, Ö. (2010). Eğitim Programları ve Öğretim Alanının Amaçlarının Gerçekleştirilmesini Etkileyen Sorunların Belirlenmesi. Ulusal Eğitim Programları ve Öğretim Kongresi, Balıkesir. Güven, İ. (2010). Türk Eğitim Tarihi. Ankara:
  4. Naturel Yayıncılık. Karakütük, K. (2002). Öğretim Üyesi ve Bilim İnsanı Yetiştirme: Lisansüstü Öğretimin Planlanması. Ankara:
  5. Anı Yayıncılık. Karakütük, K. (2006). Türkiye Lisansüstü Öğretim Sistemleri. (Yayına Hazırlayan: Kasım Karakütük), Bazı Ülkelerin Lisansüstü Öğretim Sistemleri (ss. 389-411). Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi, Yayın No: 202. Karakütük, K. (2009). Lisansüstü Öğretimde Öncü Bir Kuruluş: Ankara Üniversitesi Eğitim (Bilimleri) Fakültesi (1969-1982),
  6. M. Ünal, V. Başpınar, H.S., Ozanoğlu ve S. Yılmaz (Ed.) Prof. Dr. Ali Naim İnan’a Armağan. Ankara:
  7. Seçkin Yayıncılık. Karaman, S. ve Bakırcı, F. (2010). Türkiye’de Lisansüstü Eğitim: Sorunlar ve Çözüm Önerileri. Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 2, 94-114, [Online]: http://sosyalb.gop.edu.tr/10.sayi/5-fehim.PDF adresinden 18 Ağustos 2011 tarihinde indirilmiştir. Kavcar, C. (1976). Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi (Derleyen, Cahit Kavcar). Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi 10. Yıl Yayınları No:1, Ankara: Ankara Üniversitesi Basımevi. Kısakürek, M. A. (1976). Üniversitelerimizde Yenileşme: Programlar ve Öğretim Açısından. Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi Yayınları No:54, Ankara:
  8. Ankara Üniversitesi Basımevi. MEB (1987). Milli Eğitim Temel Kanunu ile İlköğretim ve Eğitim Kanunu. Ankara:
  9. Milli Eğitim Basımevi. Miles, H. B. & Huberman, A. M. (1984). Qualitative data analysis: a sourcebook of new methods. California: Sage Publications. Oğuzkan, F. (1981). Eğitim Terimleri Sözlüğü. Ankara:
  10. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  11. Rosales, C.L. (1994). “Graduate school programs and doctoral research in curriculum studies in twenty-five leading research universities in the United States of America: A report of a post-doctoral