AI Summary & Key Takeaways
AI InsightResults of this study showed that, none of the packable resin composite did not eliminate the total marginal gap in Class II cavities.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The purpose of this in vitro study was to evaluate marginal adaptation of Class II cavities restored with five different packable resin composites, utilising scanning electron microscope (SEM). In this study 25 freshly extracted human molars were used. The cavities were prepared following a standardized pattern in which the Class II cavity had a length of 3.0 mm, width of 2.0 mm and depth of 15 mm occlusally. The proximal box had an axial depth of 1.5 mm and a buccolingual width of 4.0 mm. The cervical margin was located 1.0 mm below the cementoenamel junction. The teeth were randomly divided into five groups of 5 each. All cavity surfaces were conditioned with 35% phosphoric acid, rinsed and the excess water was removed. Prime&Bond NT as dentin bonding agent was used for all cavities. The teeth were then restored according to manufacturer's instructions with Surefil, Solitaire, Alert, Filtek P60, and Prodgy Condensable. After the restorations were completed, the specimens were finished and polished with aliminiumoxide-coated disc and thermocycled for 100 cycles between S0C and 550C with a dwell time of30-seconds in each bath. Teeth were sectioned along the mesiodistal direction. The gap of cervical margin of each section was evaluated using a scanning electron microscope at 600 magnification. Results of this study showed that, none of the packable resin composite did not eliminate the total marginal gap in Class II cavities.
Özet
Bu in vitro çalışmanın amacı; Sınıf II kavite restorasyonunda beş farklı tepilebilir kompozit relinin kavite duvarlarına adaptasyonlarını yüzey tarama elektron mikroskop (SEM) ile incelemektir. Çalışmada, 25 adet yeni çekilmiş insan büyük azı dişi kullanıldı. Dişlere okluzalde, 3.0 mm uzunluğunda, 2.0 mm genişliğinde, 2.0 mm derinliğinde, aproksimalde ise aksiyel derinliği 15 mm, bukkolingual genişliği 4.0 mm ve aproksimal kavitenin tabanı mine sèment bileşiminin 1.0 mm altında olacak şekilde standartize edilmiş Sınıf II kaviteler açıldı. Daha sonra, dişler her birinde 5 adet olacak şekilde rastgele olarak beş gruba ayrıldı. Kavite yüzeyleri %36'lık fosforik asitjel ile pürüzlendirildikten sonra, su ile yıkandı ve hava ile kurutuldu. Kavitelerin tümünde bağlayıcı ajan olarak Prime& Bond NT kullanıldı. Daha sonra dişler Surefil, Solitaire, Alert, Filtek P60 ve Prodgy Condensable ile üreticilerin talimattan doğrultusunda restore edildi. Restore edilen dişlerin, bitirme ve polisaj işlemleri bitirme frezleri ve aliminyum oksit kaplı diskler kullanılarak yapıldı ve bu işlemleri takiben, dişlere her banyoda 30 sn kalacak şekilde (5-55° C arasında) 100 defa ısısal değişim testi uygulandı. Daha sonra, dişler mesiodistal doğrultuda, restorasyonun merkezinden geçecek şekilde su soğutmalı elmas sépare ile iki parçaya ayrıldı. Her parçanın servikal kenarlarında aralanmalar mevcut olup olmadığı yüzey tarama elektron mikroskop ile 600 büyütmede kantitatif olarak değerlendirildi. Çalışmanın sonuçlarına göre, kullanılan hiç bir tepilebilir kompozit retin, restore edilen Sınıf II kavitelerin kavite duvarı ile restorasyon yüzeyi arasında oluşan aralanmaları önleyemediği gözlendi.