AI Summary & Key Takeaways
AI InsightWettability was determined before and after saliva exposure by sessile drop contact angle measurement technique.The results indicated that plasma treatment had a notable efficacy to generate hydrophilic and hydrophobic surfaces.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Since polymethylmethacrylate (PMMA) is the material most commonly used as a denture base, many attempts have been made to improve its wettability for better retention, glow-discharge plasma modification being one of the popular techniques and encouraging results have been reported. However, little information is available about the changes occurred in the wettability of the treated surfaces when exposed to saliva. The aim of this study, was to evaluate the effect of contact with saliva on the wettability of glow-discharge plasma treated hydrophilic and hydrophobic acrylic surfaces. Plasma treatment was performed in a radio frequency glow discharge unit using hydrophilic HEMA monomer, 02 gas and hydrophobic HMDS monomer respectively, at different discharge powers (50-100w). Both control and the treated specimens were exposed to fresh saliva for 5 minutes. Wettability was determined before and after saliva exposure by sessile drop contact angle measurement technique.The results indicated that plasma treatment had a notable efficacy to generate hydrophilic and hydrophobic surfaces. Although initial wettability properties changed after saliva exposure, both hydrophilic and hydrophobic groups exhibited lower contact angle values, as an indicator of higher wettability, than controls.It was concluded that plasma treatment procedures have been effective in increasing the surface wettability of the acrylic resin even with salivary film.
Özet
Polimetilmetakrilat (PMMA), günümüzde en sık kullanılan kaide materyali özelliğini korumaktadır. Hidrofobik bir yüzey özelliği sergileyen PMMA'nın ıslanabilirliğini buna bağlı olarak da tutuculuğunu arttırma yönünde etkin olan popüler yöntemlerden birisi Glow-Discharge plazma uygulamasıdır. Ancak bu teknik ile modifiye edilen akril yüzeylerin, tükürük ile temas sonrasında ıslanabilirliklerinin devamlılığı konusunda kısıtlı bilgi mevcuttur. Çalışmamızın amacı, glowdischarge plazma tekniği ile modifiye edilen hidrofilik ve hidrofobik akrilik yüzeylerin ıslanabilirliği üzerine tükürüğün etkisini değerlendirmektir. Plazma modifikasyonları, radyo frekans ile çalışan bir glow discharge cihazında, hidrofilik HEMA monomeri ile 02 gazı ve hidrofobik HMDS monomeri kullanılarak 2 değişik boşalım gücü altında yapılmıştır (50-100w). Hem kontrol hem de tedavi edilen örnekler 5 dakikasüreyle tükürük ile muamele edilmiştir.Islanabüirlik, örnekler tükürüğe tabi tutulmadan önce ve sonrasında temas açısı ölçüm yöntemi ile belirlenmiştir. Bulgularımız, plazma tedavisinin, hidrofilik ve hidrofobik yüzeyler hazırlamada belirgin bir etkiye sahip olduğunu göstermiştir. Tüm örneklerin ısla¬nabüirlik özelliklerinin tükürük sonrası değiştiği gözlenmiştir, ancak her iki hidrofilik ajan da kontrol grubuna nazaran yüksek ıslanabilirliği ifade eden daha düşük temas açıları sergilemiştir. Plazma tedavisi işlemlerinin tükürükle muameleye rağmen akrilik yüzeylerin ıslanabilirliğini arttırmak adına etkili olduğu sonucuna varılmıştır.