AI Summary & Key Takeaways
AI InsightFor this reason, we consider that early diagnosis and treatment of this disorder will make a significant contribution to obesity treatment.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objectives: Food addiction which is a non-homeostatic behavior that contributes to obesity is a highly discussed issue recently. In the present study, we aimed to determine the prevalence of food addiction among obese people and related factors who applied to our obesity outpatient clinic.Materials and Methods: Yale Food Addiction Scale (YFAS) and Depression, Anxiety, Stress Scale (DASS)-21 were applied to the 202 participants admitted to a Training and Research Hospital obesity outpatient clinic within 6 months who gave written consent. The patients were divided into two groups as individuals with and without food addiction. The prevalence of food addiction in the total sample and the difference between the two groups were evaluated.Results: The prevalence of food addiction among participants was 35.10%. There were no significant differences between the groups with and without food addiction in terms of age, gender, smoking status, having a history of childhood obesity, a family history of obesity, and exercising habit. The Body Mass Index (BMI) of the group with food addiction was significantly higher than the group without food addiction. The depression, anxiety, and stress scores of the participants with food addiction were significantly higher than those without food addiction.Conclusion: In this study, it has appeared that food addiction is prevalent among obese individuals. For this reason, we consider that early diagnosis and treatment of this disorder will make a significant contribution to obesity treatment.
Özet
Amaç: Yeme bağımlılığı, son zamanlarda çok tartışılan ve obeziteye neden olan non-homeostatik birdavranıştır. Bu çalışmada obezite polikliniğimize başvuran bireylerde yeme bağımlılığı sıklığı ve ilişkilifaktörleri saptamayı amaçladık. Materyal ve Metot: 6 aylık zaman diliminde, bir eğitim ve araştırma hastanesi obezite polikliniğine başvuranve çalışmamıza katılmayı kabul ettiğine dair yazılı onam veren 202 kişiye Yale Yeme Bağımlılığı Ölçeği veDepresyon, Anksiyete, Stres-21 Ölçeği doldurtuldu. Bütün örneklemdeki yeme bağımlılığı oranı ve bu ikigrubun özellikleri arasındaki farklar değerlendirildi. Bulgular: Çalışmamıza katılan kişilerdeki yeme bağımlılığı oranının %35,10 olduğu tespit edildi. Yemebağımlılığı olan ve olmayan gruplar arasında yaş, cinsiyet, sigara içme durumu, çocukluk çağında ve ailedeobezite varlığı ve egzersiz alışkanlığı açısından fark bulunamadı. Yeme bağımlılığı olan grubun vücut kütleindeksi (VKİ) olmayan gruba göre anlamlı olarak daha yüksek bulundu. Depresyon, anksiyete ve stres skoruyeme bağımlılığı olan grupta anlamlı olarak daha yüksekti. Sonuç: Çalışmamamızda, obez bireylerde yeme bağımlılığı oranının yüksek olduğu sonucuna vardık. Bunedenle, yeme bağımlılığının erken dönemde tanı alması ve tedavi edilmesinin obezite tedavisine önemlikatkısı olacağını düşünmekteyiz.