Journals / Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi / 2018 / Cilt: 22 - Sayı: 4

IMPARTIALITY OF JUDGE AND MANDATORY REASONS FOR A JUDGE’S DISQUALIFICATION FROM A CASE IN THE CRIMINAL PROCEEDINGS IN THE LIGHT OF THE DOCTRINE AND THE CASE LAW

DOKTRİN VE UYGULAMA IŞIĞINDA CEZA MUHAKEMESİNDE HAKİMİN TARAFSIZLIĞI VE GÖREV YASAKLARI

Pages
129–171
Publication Date
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ignoring a mandatory reason for a judge’s disqualification from a case is considered as an absolute violation of the law and requires the judgment to be set aside.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In this paper, scope of the mandatory reasons for a judge’s disqualification from a case, which are set forth under the articles 22 and 23 of the Turkish Code of Criminal Procedure, is examined in detail in the light of the doctrine and the case law after we briefly outline the concept of impartiality of judge and how it was regulated in the Constitution and international human rights conventions.
📊
Key Findings & Data:We elaborate on the first and the third paragraphs of article 23 because these provisions, on which there are various opinions, cause problems in the practice.
💡
Conclusion & Impact:Ignoring a mandatory reason for a judge’s disqualification from a case is considered as an absolute violation of the law and requires the judgment to be set aside.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Hâkimin tarafsızlığı · hâkimin görev yasakları · hâkimin çekinmesi

Abstract

In this paper, scope of the mandatory reasons for a judge’s disqualification from a case, which are set forth under the articles 22 and 23 of the Turkish Code of Criminal Procedure, is examined in detail in the light of the doctrine and the case law after we briefly outline the concept of impartiality of judge and how it was regulated in the Constitution and international human rights conventions. In this study, we also consider the articles of the German Criminal Procedure Code and the German doctrine and jurisprudence since the German Code includes similar provisions. We elaborate on the first and the third paragraphs of article 23 because these provisions, on which there are various opinions, cause problems in the practice. The judge about whom there is a mandatory reason for her/his disqualification from a case must not practice any judicial duty in that case. In this regard, it is not necessary that the judge is aware of the reason for the disqualification just as it is not needed that a motion for the disqualification of the judge is forwarded. Ignoring a mandatory reason for a judge’s disqualification from a case is considered as an absolute violation of the law and requires the judgment to be set aside.

Özet

Çalışmada hâkimin tarafsızlığı kavramı ve hâkimin tarafsızlığının Anayasa ve uluslararası insan hakları sözleşmelerinde nasıl düzenlendiği üzerinde kısaca durulduktan sonra Ceza Muhakemesi Kanunu md. 22 ve 23’te düzenlenmiş olan hâkimin görev yasaklarının kapsamı doktrin ve uygulama ışığında detaylı olarak ele alınıp tartışılmıştır. Benzer hükümlerin yer aldığı kaynak Alman Ceza Muhakemesi Kanunundaki düzenlemeler ile Alman doktrin ve uygulaması da çalışmada göz önünde bulundurulmuştur. Uygulamada sorun teşkil ettiği ve farklı görüşler bulunduğu için md. 23 fık. 1’deki bir karar veya hükme katılan hâkimin, yüksek görevli mahkemece bu hükme ilişkin olarak verilecek karar veya hükme katılmasının yasaklandığı haller ile md. 23 fık. 3’teki önceki yargılamada görev yapan hâkimin, yargılamanın yenilenmesi sürecinde görev yapmasını yasaklayan düzenleme daha detaylı olarak incelenmiştir. Hakkında yasaklılık hallerinden birisi söz konusu olan hâkim kanun gereği hiçbir muhakeme işlemi yapamaz. Yasaklılık nedenin hâkim tarafından bilinmesi gerekli olmadı gibi muhakemeye katılanlar tarafından hâkimin reddinin istenmesi de gerekmez. Görev yasaklarına uyulmamış olması kesin hukuka aykırılık nedeni olup, hükmün temyiz ve istinaf kanun yolunda bozulmasını gerektirmektedir.

🔖

Cite This Article

TURHAN, F. (2022). IMPARTIALITY OF JUDGE AND MANDATORY REASONS FOR A JUDGE’S DISQUALIFICATION FROM A CASE IN THE CRIMINAL PROCEEDINGS IN THE LIGHT OF THE DOCTRINE AND THE CASE LAW. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: 22 - Sayı: 4, 129–171. https://ajindex.com/articles/441616

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. ALKAN, Ali, “2013-2014 Adli Yıl Açış Konuşması”, Yargıtay Dergisi, Ekim 2013, Cilt: 39, Sayı: 4. CENTEL, Nur/ZAFER, Hamide, Ceza Muhakemesi Hukuku, 15. Bası, İstanbul 2018
  2. CENTEL, Nur, “Hakimin Tarafsızlığı ve Güvenceleri”, nurcentel.com/makaleler/guncelhukuktarafsizlik.pdf (erişim tarihi: 29.10.2018)
  3. CENTEL, Nur Ceza Muhakemesi Hukukunda Hakimin Tarafsızlığı (Centel, Hakimin Tarafsızlığı) İstanbul 1996.
  4. ERGÜL, Ozan, “Anayasa Mahkemesi ve Hakim Tarafsızlığı”, Türkiye Barolar Birliği Dergisi, Sayı: 54, 2004, s. 244-257
  5. GIEGERICH, Thomas, Yargının Bağımsızlığı, Tarafsızlığı ve Yönetimi Hakkında Rapor, Ankara 2009 (http://www.abgm.adalet.gov.tr/avrupabirligi/turkyargisi/istisariziyaret/tr/%C4%B0stisariZiyaretRaporu-2008-tr.pdf)
  6. GRABENWARTER, Christop, “Yargılama Güvenceleri – Adil Yargılama Hakkı (İHAS md. 6)”, (Çev: Osman Can), in: Kayıhan İçerl/Yener Ünver, Adil Yargılanma Hakkı v Ceza Hukuku Ankara 2004.
  7. GÖKCEN, Ahmet/ BALCI, Murat/ ALŞAHİN, M. Emin/ÇAKIR, Kerem, Ceza Muhakemesi Hukuku I, 2. Bası, Ankara 2017.
  8. GÖLCÜKLÜ, Feyyaz / GÖZÜBÜYÜK, Şeref, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve Uygulaması, 3. Bası, Ankara 2002.
  9. İNCEOĞLU, Sibel, Adil Yargılanma Hakkı ve Yargı Etiği, Ankara 2007.
  10. İNCEOĞLU, Sibel, İnsan Hakları Avrupa Mahkemesi Kararlarında Adil Yargılanma Hakkı, İstanbul 2002.
  11. KARAASLAN, Varol, “Hakimin Tarafsızlığı İlkesi ile Hakimin Davayı Aydınlatma Ödevi Arasındaki İlişki”, Süleyman Demirel Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi MİHBİR Özel Sayısı, Cilt 4, Sayı 2, Yıl:2014, s. 97-132. Kazancı İçtihat Bilgi Bankası (www:kazanci.com). KOCA, Mahmut/ÜZÜLMEZ, İlhan, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 10. Bası, Ankara 2017.
  12. MEYER-GOSSNER, Lutz, Strafprozessordnung mit GVG und Nebengesetzen, 56. Bası, Münih 2013.
  13. METİN, Yüksel, “Türkiye’de Yargı Bağımsızlığına İlişkin Kimi Sorunlar ve Çözüm Önerileri”, Anayasa Yargısı 27 (2010), s. 217-272.
  14. ÖDEN, Merih, “ Anayasa Yargısında Yargıcın Davaya veya İşe Bakamaması”, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Ankara 1993, Cilt 43, S.1-4, s. 61-124.
  15. ÖNDER, Ayhan, “Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunumuzun 22 inci Maddesine Göre Hakimin Davaya Bakamayacağı Haller”, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası X, 2-4 (1967) s. 518- 568. ÖZBEK, Veli Özer/ DOĞAN, Koray/BACAKSIZ, Pınar/TEPE, İlker, Ceza Muhakemesi Hukuku, 11. Bası, Ankara 2018.
  16. ÖZGENÇ, İzzet, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 14. Bası, Ankara 2018.
  17. ÖZTÜRK, Bahri/TEZCAN, Durmuş/ERDEM, Mustafa Ruhan/SIRMA GEZER,Özge/SAYGILAR KIRIT, Yasemin F./ALAN AKCAN, Esra/ÖZ