Journals / Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi / 2021 / Cilt: 25 - Sayı: 4

DEFAULT JUDGMENT IN AMERICAN CIVIL PROCEDURE IN COMPARISON WITH TURKISH CIVIL PROCEDURE

TÜRK HUKUK YARGILAMASI İLE MUKAYESELİ OLARAKAMERİKAN HUKUK YARGILAMASINDA GIYAPTA HÜKÜM(DEFAULT JUDGMENT)

Pages
27–60
Publication Date
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Inthis article, default judgment in American civil procedure is examined in comparisonwith the contemporary rules in Turkish civil procedure as well as the now defunctproceedings in default.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The question on whether the defendant is required to present an answer ordefend their case is one of the most important matters in civil procedure since thismatter directly infl uence other relevant rules.
📊
Key Findings & Data:Whereas a similar procedure in Turkish law wasimplemented and utilized for a very long period until 1985; yet it was abolished dueto its complex nature and the general misunderstanding regarding the institution.
💡
Conclusion & Impact:Inthis article, default judgment in American civil procedure is examined in comparisonwith the contemporary rules in Turkish civil procedure as well as the now defunctproceedings in default.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The question on whether the defendant is required to present an answer ordefend their case is one of the most important matters in civil procedure since thismatter directly infl uence other relevant rules. Similarly, the consequences of absenceof a party from proceedings also carry a vital importance. Default judgment is an institute in American law which is applied to a party who failed to respond to anaction, proceedings or a court order regarding pre-trial procedures. In contrast,Turkish law neither compels the defendant for an answer nor provides an institutionsuch as default for the absentee party. Whereas a similar procedure in Turkish law wasimplemented and utilized for a very long period until 1985; yet it was abolished dueto its complex nature and the general misunderstanding regarding the institution. Inthis article, default judgment in American civil procedure is examined in comparisonwith the contemporary rules in Turkish civil procedure as well as the now defunctproceedings in default.

Özet

Bir dava açıldığında davalının dava dilekçesine cevap vermesinin ya da birsavunma yapmasının zorunlu olup olmadığı, hukuk yargılamasındaki en kilit konulardanbirini oluşturmaktadır. Zira böyle bir zorunluluğun bulunup bulunmadığı hususu,yargılamanın yürütülmesine ilişkin diğer bazı önemli kuralları da etkilemektedir.Keza tarafl ardan birisinin duruşmalara katılmamasının sonuçları da benzer şekildebüyük önem taşımaktadır. Amerikan hukuk yargılamasında, davaya cevap vermeyenveya yargılamaya katılmayan ya da duruşmalara hazırlık aşamasında mahkemeceverilen talimatlara uymayan tarafl ar bakımından gıyapta hüküm verilmesi usulübulunmaktadır. Hukukumuzda ise davaya cevap verme zorunluluğu bulunmadığı gibi,duruşmaya katılmayan taraf bakımından gıyap gibi bir yaptırım da yer almamaktadır.Oysaki gıyapta yargılama kurumu, 1985 yılından önce çok uzunca bir süre Türkhukuk yargılamasında var olmuş, ancak karmaşık yapısı ve yeterince anlaşılamamış olması sebebiyle kaldırılmıştır. Bu çalışmada Amerikan hukukundaki gıyapta hükümkurumu, Türk hukukundaki mevcut hükümler ve mülga gıyapta yargılama kurumu ilemukayeseli olarak incelenmiştir.

🔖

Cite This Article

GÖKSU, M. (2022). DEFAULT JUDGMENT IN AMERICAN CIVIL PROCEDURE IN COMPARISON WITH TURKISH CIVIL PROCEDURE. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: 25 - Sayı: 4, 27–60. https://ajindex.com/articles/441498

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Abernathy C F, Law in the United States, International Law Institute, 1995.
  2. Akyol Aslan L, Medeni Usul Hukukunda Cevap Dilekçesi Verilmemesinin Sonuçları, Yetkin, 2019.
  3. Alangoya Y, Medeni Usul Hukukunda Vakıaların ve Delillerin Toplanmasına İlişkin İlkeler, Fakülteler Matbaası, 1979.
  4. Ansay S Ş, Hukuk Yargılama Usulleri, Yedinci Baskı, Güzel Sanatlar Matbaası, 1960. Arslan R / Yılmaz E / Taşpınar- Ayvaz S / Hanağası E, Medeni Usul Hukuku, 6. Baskı, Yetkin, 2020.
  5. Arslan R, Medeni Usul Hukukunda Dürüstlük Kuralı, S Yayınları, 1989. Atalı M / Ermenek İ / Erdoğan E, Medeni Usul Hukuku, 4. Baskı, Yetkin, 2021.
  6. Belgesay M R, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu Şerhi, Teoriler, 3. Bası, Duygu Matbaası, 1948. Bilge N / Önen E, Medeni Yargılama Hukuku Dersleri, Üçüncü Baskı, Sevinç Matbaası, 1978.
  7. Börü L, Medeni Usul Hukukunda İddia ve Somutlaştırma Yükü, Yetkin, 2016. Bresnan P H / Cornelio J P, “Relief from Default Judgments Under Rule 60(b)--A Study of Federal Case Law”, 1981, 49(6), Fordham Law Review, s. 956-1011. Budak A C / Karaaslan V, Medeni Usul Hukuku, 4. Baskı, Adalet, 2020.
  8. Doğan M, Hukuk Muhakemeleri Usulünde Gıyapta Yargılama ve Dosyanın İşlemden Kaldırılması, Yargıcıoğlu Matbaası, 1979. Donald B B / Cooper K J, “Collateral Estoppel In Section 523(C) Dischargeability Proceedings: When Is A Default Judgment Actually Litigated?”, 1996, (12), Bankruptcy Developments Journal, s. 321-353.
  9. Erdönmez G, Medeni Usul Hukukunda Belgelerin İbrazı Mecburiyeti, 2. Baskı, On iki levha, 2014.
  10. Ermenek İ, Medeni Usul Hukukunda Davaların Birleştirilmesi ve Ayrılması, Yetkin, 2014. Field R H / Kaplan B / Clermont K M, Civil Procedure, Foundation Press, 1997. Göksu M, “Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Tadili İhtiyacı ve Bu Konudaki Tasarı Taslağının Değerlendirilmesi”, Ekim 2017, (32), Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, s. 61-93. Göksu M, “Hukuk Yargılamasında Karşı Tarafın Elindeki Belgelere Delil Olarak Başvurulabilmesi”, 2009/2, (13), Legal Medeni Usul ve İcra – İflas Hukuku Dergisi, s. 251-282.
  11. Hanağası E, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun Tarihsel Gelişimi, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2001.
  12. Hanağası E, Medeni Yargılama Hukukunda Silahların Eşitliği, Yetkin, 2016. Hazard JR G C / Taruffo M, American Civil Procedure, Yale University Press, 1993. Hensler D R, “USA National Report”, in C. Hodges, S. Vogenauer, M. Tulibacka (eds.), The Costs and Funding of Civil Litigation, Hart/Beck, 2010, s. 535-544. Holleman J T IV, “Revised Rule 55 Revisited.” Spring 1999, 21(