AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe mean tender joint count changes were -0.64±0.63 ingroup 1 and 0.42±0.62 in group 2 (p
📌 3 Key Takeaways
Abstract
INTRODUCTION: Bisphosphonates therapy may be potentialadjunctive therapy agents of synthetic disease modifying antirheumaticdrugs in rheumatoid arthitis patients who have contraindications andwho are intolerant to biologics. The aim of this retrospective study wasto evaluate the effects of adjunctive Bisphosphonates on disease activityof our patients with rheumatoid arthitis who underwent the syntheticdisease modifying antirheumatic drugs therapy.MATERIAL AND METHOD: Retrospective data were collectedfrom patient records of our Rheumatology department outpatientclinic. Files of 207 patients who are over 45 years old and whose bonemineral density were evaluated in the previous year were screened forthe study. Patients demographics, medications, disease duration, theage of disease onset, anti-Cyclic Citrullinated Peptid, Rheumatoid factorpositivily, Disease activity scores positivity were recorded. Bone mineraldensitometry analyses were performed in patients by Dual EnergyX-ray Absorptiometry. 106 patients (89 women, 17 men) who receivedbisphosponates therapy for 1 year constituted group1 and 101 patients (81women 20 men) who did not receive bisphosponates constituted group 2.RESULTS: The mean age of group 1 was 65.02 ± 11.14 years and group2 was 63.64±9.1 years (p > 0.05). There was no statistically significantdifference between groups in terms of age, gender and disease durationparameters. There were no statistically significant difference according todisease modifying antirheumatic drugs type and dosages between groups(p > 0.05) but in group 1, prednisolone users were more than group 2(p < 0.001). The mean tender joint count changes were -0.64±0.63 ingroup 1 and 0.42±0.62 in group 2 (p
Özet
GİRİŞ: Bifosfonat tedavileri, biyolojik ajanlara intoleransı veya kontreendike durumu olan romatoid artrit hastaları için sentetik hastalık modifiye edici ajanların etkisini tamamlayan ajanlar olabilir. Bu retrospektif çalışmanın amacı bifosfonat tedavisinin sentetik modifiye edici ajan kullanan romatoid artrit hastalarındaki hastalık aktivitesi üzerine etkisini incelemektir. MATERYAL VE METHOD: Veriler kliniğimizin romatoloji departmanındaki hasta kayıtlarının retrospektif olarak incelenmesi ile elde edilmiştir. Çalışma için, 45 yaş üstü ve ardışık yıllarda kemik mineral yoğunluğu değerlendirilen 207 hasta dosyası tarandı. Hastaların demografik bilgileri, ilaçları, hastalık süreleri, hastalığa yakalandıkları yaş, anti-siklik sitrullin peptit, romatoid faktör pozitifliği, hastalık aktivite skorları gibi bilgiler kayıt edildi. Kemik mineral dansitesi analizleri dual enerji x-ray absorptiometri ile yapıldı. Bir yıldır bifosfonat tedavisi alan 106 hasta (89 kadın, 17 erkek) grup1, bifosfonat tedavisi almayan 101 hasta (81 kadın, 20 erkek) ise grup 2 olarak ayrıldı. BULGULAR: Grup 1 hastaların yaş ortalaması 65.02 ± 11.14 yıl iken, grup 2 hastalarınki 63.64±9.1 yıl idi (p>0.05). Gruplar arasında yaş, cinsiyet, hastalık süresi açısından istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu. Gruplar arasında kullanılan hastalık modifiye edici ilaç tipleri ve dozajları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu (p>0.05), fakat grup 1'de prednizolon kullanımı grup 2'den daha fazlaydı (p