Journals / Ankara Barosu Dergisi / 2011 / Cilt: 0 - Sayı: 1

ORGAN OR TISSUE TRADE CRIME

ORGAN VEYA DOKU TİCARETİ SUÇU(TCK md 91-93)

Pages
129–162
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

We also try to shed light to types of transportation, investigate legal conditions of intervention and debated points of criminal elements

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Organ and tissue transportation is a kind of intervention which is closely related with personal rights.
📊
Key Findings & Data:This crime is handled in article 91 to 93 of Turkish Penal Code.
💡
Conclusion & Impact:We also try to shed light to types of transportation, investigate legal conditions of intervention and debated points of criminal elements
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Organ and tissue transportation is a kind of intervention which is closely related with personal rights. This kind of intervention is not accepted as a aggression to personel rights but instead confirming to lawful legal acts. In recent years organ and tissue transportation become widespread. A new category of crime emerged due to the essentialness. This crime is handled in article 91 to 93 of Turkish Penal Code. It is also imposed sanctions. Organ or tissue trade crime is organised to include from death or alive person in Turkish Penal Code. This intervention is just acceptable if it contains penal and medical conditions. In this article we analyse organ or tissue trade crime regulations in Turkish Penal Code. We also try to shed light to types of transportation, investigate legal conditions of intervention and debated points of criminal elements

Özet

Organ ve doku nakli kişilik hakları ile yakından ilgili bir müdahale çeşididir. Bu müdahale çeşidi kişilik haklarına saldırı niteliğinde görülmeyerek hukuka uygun bir fiil olarak kabul edilmiştir. Son yıllarda organ ve doku ticareti yaygınlık kazanmıştır. Bu durum da yeni bir suç kategorisinin ortaya çıkma gereğini doğurmuştur. Bu suç Türk Ceza Kanunu'nun 91-93. maddeleri arasında ele alınarak yaptırıma bağlanmıştır. Organ veya doku nakli suçu Türk Ceza Kanunu'nda ölü veya canlı kişiyi kapsayacak şekilde düzenlenmiştir. Bu müdahale çeşidi ancak tıbbi ve yasal koşulları oluştuğunda kabul edilebilir. Bu makalede biz organ veya doku ticareti suçunun Türk Ceza Kanunu'nundaki yasal düzenlemelerini ele aldık. Aynı zamanda nakil türlerini, naklin yasal müdahale koşullarını araştırarak suçun tartışmalı noktalarına ışık tutmaya çalıştık

🔖

Cite This Article

AYDIN, Ç. K. (2022). ORGAN OR TISSUE TRADE CRIME. Ankara Barosu Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 1, 129–162. https://ajindex.com/articles/441035

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (25)

  1. AKINCI, Şahin, Türk Hukuku’nda İnsan Kökenli Biyolojik Madde Kavramı ve Bundan Doğan Hukuki Sonuçlar, Ankara 1996.
  2. AKÜNAL, Teoman, 2238 Sayılı Organ ve Doku Alınması Aşılanması Nakli Hakkındaki Kanun Açısından Hekimin Hukuki Sorumluluğu Üzerine Düşünceler, Sorumluluk Hukukundaki Yeni Gelişmeler V. Sempozyumu: Türk Hukukunda Hekimin Hukuki ve Cezai Sorumluluğu, İstanbul 1983.
  3. ARSLAN, Çetin- AZİZOĞLU, Bahattin, Yeni Türk Ceza Kanunu Şerhi, Ankara 2004.
  4. ARTUK- GÖKCEN-YENİDÜNYA, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Ankara 2007.
  5. ATAMER, Yeşim, “Ölüden Organ Naklinin Beraberinde Getirdiği Bazı Hukuki Sorunlar” MHB 1999-2000.
  6. AYAN, Mehmet, Tıbbi Müdahalelerden Doğan Hukuki Sorumluluk, Ankara 1991.
  7. AYDIN, Devrim, Türk Ceza Hukukunda Suça İştirak, Ankara 2009.
  8. AYDIN, Murat, Organ ve Doku Nakli ve Ceza Sorumluluğu, Ankara 2008.
  9. AYDIN, Murat, Tıbbi Müdahale Olarak Organ ve Doku Nakli ve Ceza Sorumluluğu, Ankara 2008.
  10. BAŞPINAR, Veysel, Organ Nakli Açısından Hekimin Aydınlatma Yükümlülüğü, Organ ve Doku Naklinde Tıp Etiği ve Tıp Hukuku Sorunları, I. Uluslararası Tıp Etiği ve Tıp Hukuku Kongresi Bildiri Kitabı, İstanbul 2007.
  11. BAYRAKTAR, Köksal, Hekimin Tedavi Nedeniyle Cezai Sorumluluğu, İstanbul 1972.
  12. CENTEL-ZAFER-ÇAKMUT, Türk Ceza Hukukuna Giriş, Ankara 2008.
  13. ÇAKMUT, Özlem Yenerer, Tıbbi Müdahaleye Rızanın Ceza Hukuku Açısından İncelenmesi, İstanbul 2003.
  14. DEMİRBAŞ, Timur, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Ankara 2009.
  15. DÖNMEZER, Sulhi, Genel Ceza Hukuku Dersleri, İstanbul 2003.
  16. ER, Ünal, Sağlık Hukuku, Ankara 2008, s.104. ERMAN, Barış, Ceza Hukukunda Tıbbi Müdahalenin Hukuka Uygunluğu, Ankara 2003.
  17. EROL, Haydar, Açıklamalı ve İçtihatlı Yeni Türk Ceza Kanunu, Ankara 2005.
  18. EROL, Haydar, Yeni Türk Ceza Kanunu, Ankara 2005.
  19. GÖKCEN, Ahmet, “Organ ve Doku Nakli Üzerine Düşünceler”, Selçuk Ü. Hukuk Fak. Dergisi, Milenyum Armağanı, C:8, S:1-2, Y: 2000.
  20. GÖRKEY, Şefik, Bazı Ülkelerin Organ Aktarımı ile İlgili Yasalarının Aydınlatılmış Onam Açısından Değerlendirilmesi, Tıbbi etik Yıllığı V, 16 Mart 1995’te Düzenlenen II. Tıbbi Etik Sempozyumu’nda Sunulan Bildiriler, (Yay. Terzioğlu, Arslan) İstanbul 1996.
  21. GÜNGÖR, Devrim, Ceza Hukukunda Fiil Üzerinde Hata, Ankara 2007.
  22. GÜNGÖR, Devrim, “Kural Üzerinde Hata”, TBBD Yıl 19, Sayı 68, Ocak- Şubat 2007.
  23. HAFIZOĞULLARI, Zeki, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Ankara 2008.
  24. HAFIZOĞULLARI-ÖZEN, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Kişilere Karşı Suçlar, Ankara 2009.
  25. HAKERİ, Hakan, “Organ ve Doku Ticareti Suçu”, Organ ve Doku Naklinde Tıp Etiği ve Tıp Hukuku Soru