AI Summary & Key Takeaways
AI InsightMoreover the article discusses the cooperative efforts of EU members in the field of armament
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This article in the first place aims to give the definition of the European Security and Defence Policy (ESDP) in the light of Lisbon (Reform) Treaty. It sheds light on the character, decision making procedures and institutional structure of the ESDP and explains the influence of the ESDP on the EU. The article states that the ESDP, which provides the EU with an operational military as well as civil capacity, is not a “classical” EU policy and it is the article also argues that the Lisbon treaty does not change the character of the ESDP. The study touches upon the purpose of the EU military capabilities and the stages in the development process of the ESDP. It also studies the main characteristics of the EU as a security actor. It argues, that the role concept of a civilian or post modern power does not describe any inability or unwillingness to use military power and the ESDP serves as the proof that EU does not totally disincline the usage of force. Moreover the article discusses the cooperative efforts of EU members in the field of armament
Özet
Bu makalede 2007 Lizbon Antlaşması hükümleri ışığında Avrupa Güvenlik ve Savunma Politikası’nın (AGSP) tanımı yapılmakta, nitelikleri, kurumsal yapısı, karar alma mekanizması ve AB üzerindeki etkisi açıklanmaktadır. Avrupa Birliği’ne (AB) operasyonel nitelikte askeri ve sivil yetenekler sağlayan AGSP’nın klasik anlamda AB “ortak politikası” olmadığı, temelde askeri ve sivil kriz yönetimine odaklanan bir politika olduğu ve 2007 Lizbon Antlaşması’nın da ASGP’nın niteliklerini değiştirmediği ortaya konmaktadır. AGSP’nın gelişimindeki aşamalara ve AB askeri yeteneklerinin amacına da değinilmektedir. Makalede güvenlik aktörü olarak AB’nin niteliklerine yer verilmektedir. Güvenlik kavramını kapsamlı bir şekilde ele alanların bakış açısına göre AB’nin, Soğuk Savaş sonrası dönemin en önemli güvenlik aktörlerinden birisi olduğu nazara verilerek, AB’nin “post- modern” ya da “sivil güç” olarak nitelenmesinin, askeri güç kullanamama ya da kullanmak istememe anlamına gelmediği belirtilmektedir. AB üyelerinin savunma endüstrisi ve silahlanma politikası alanlarında yaptığı işbirliği girişimlerine de değinilmektedir.