SavedAdd your journal

Journals / Mersin Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi / 2014 / Cilt: 7 - Sayı: 1

Dopamin Reseptör 2 (DRD2) Gen Polimorfizmlerinin Obezite Hastalığına Yakalanma Riski ile İlişkisi

İsa TAYŞUN
Muradiye NACAK
Necla BENLİER
Mustafa ARAZ
Mehtap ÖZKUR
Ahmet AYNACIOĞLU
Pages
24–29
Publication Date
2015-05-05
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ancak, obez hastalar ve kontrol grubu (p>0.05) arasındaki DRD2 Taq1 B polimorfizmi açısından anlamlı bir fark yoktu.Sonuç: Sonuçlarımız DRD2 Taq1 A polimorfizminde A1 alleli varlığının obezite için bir risk faktörü olabileceğini düşündürmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Amaç: Obezite genel tıbbi hastalıkların yanı sıra sosyal ve psikolojik sorunlar için de oldukça önemli risk etkenidir.
📊
Key Findings & Data:Dopaminerjik sistemin, beyindeki ödüllendirme ve pekiştirici mekanizmalar üzerindeki etkileri göz önüne alındığında, obeziteye yatkınlık açısından önemli bir genetik aday olduğu bildirilmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Ancak, obez hastalar ve kontrol grubu (p>0.05) arasındaki DRD2 Taq1 B polimorfizmi açısından anlamlı bir fark yoktu.Sonuç: Sonuçlarımız DRD2 Taq1 A polimorfizminde A1 alleli varlığının obezite için bir risk faktörü olabileceğini düşündürmektedir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:140 hasta
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Amaç: Obezite genel tıbbi hastalıkların yanı sıra sosyal ve psikolojik sorunlar için de oldukça önemli risk etkenidir. Obezitenin mekanizması tam olarak bilinmemekle birlikte sosyal, kültürel, psikolojik, metabolik ve genetik faktörlerin önemli roller oynadığına dair kuvvetli deliller vardır. Dopaminerjik sistemin, beyindeki ödüllendirme ve pekiştirici mekanizmalar üzerindeki etkileri göz önüne alındığında, obeziteye yatkınlık açısından önemli bir genetik aday olduğu bildirilmektedir. Bu çalışmada dopamin D2 reseptör geninin Taq1 A ve Taq1 B polimorfizmleri ile obezite hastalığına yakalanma riski arasında olası ilişki araştırıldı. Yöntem: 140 hasta ve 120 sağlıklı gönüllünün venöz kanlarından DNA izole edildi. Polimorfizmlerin tespit edilmesinde polimeraz zincir reaksiyonu - restriksiyon parça uzunluk polimorfizmi yöntemi kullanıldı. Bulgular: DRD2 Taq1 A polimorfizmi A1-allel sıklığı (p<0.05) obez hastalarda anlamlı olarak daha yüksekti. Ancak, obez hastalar ve kontrol grubu (p>0.05) arasındaki DRD2 Taq1 B polimorfizmi açısından anlamlı bir fark yoktu.Sonuç: Sonuçlarımız DRD2 Taq1 A polimorfizminde A1 alleli varlığının obezite için bir risk faktörü olabileceğini düşündürmektedir.

🔖

Cite This Article

TAYŞUN, İ., NACAK, M., BENLİER, N., ARAZ, M., ÖZKUR, M., AYNACIOĞLU, A. (2015). Dopamin Reseptör 2 (DRD2) Gen Polimorfizmlerinin Obezite Hastalığına Yakalanma Riski ile İlişkisi. Mersin Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 1, 24–29. https://ajindex.com/articles/44080

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Antipatis VJ, Gill TP. Obesity as a global problem. In: Bjömtorp P, editor. International Textbook of Obesity. 1. Baskı, Electronic. John Wiley and Sons Ltd; 2001:3-23.
  2. Satman İ, SengülAM, Uygur S, Satman I, Yılmaz T, Sengül A, Salman S, Salman F, Uygur S, Bastar I, Tütüncü Y, Sargın M, Dinççag N, Karsidag K, Kalaça S, Özcan C, King H, The TURDEP Group. Population based study of diabetes and risk characteristics in Turkey: results of the Turkish diabetes epidemiology study (TURDEP). Diabetes Care 2002;25(9): 1551-56. Taşan E. Identification, evaluation and epidemiology of obesity. JlntMed Sci 2005;1(37):1-4.
  3. Hellerstein MK, Parks EJ. Obesity and Overweight. In: Gardner DG, Shobeck D, editors. Greenspan's Basic and Clinical Endocrinology. 8. Baskı, New York: McGrawHill; 2007:796-816.
  4. Beales P, Kopelman P, Vijayaraghavan S, Hitman GA. The molecular genetics of obesity. In: Bray G, Ryan DH, editors. Molecular Genetic Aspects of Obesity, Pennington Center Nutrition Series. 1. Baskı,
  5. Baton Rouge, LA: Louisiana State Press; 1996:534-45.
  6. Small DM, Jones-Gotman M, Dagher A. Feeding-induced dopamine release in dorsal striatum correlates with meal pleasantness ratings in healthy human volunteers. Neuroi mage 2003; 19(4): 1709-15.
  7. De Leon J, Diaz FJ, Josiassen RC, Cooper TB, Simpson GM. Weight gain during a double-blind multidosage clozapine study. J Clin Psychopharmacol 2007;27(l):22-7.
  8. Gingrich JA, Caron MG. Recent advances in the molecular biology of dopamine receptors. Annu Rev Neurosci 1993; 16:299-321.
  9. Blum K, Sheridan PJ, Wood RC, Braverman ER, Chen TJ, Cull JG, Comings DE. The D2 dopamine receptor gene as a determinant of reward deficiency syndrome. JR Soc Med 1996;89(7):396-400.
  10. Volkow ND, Wang GJ, Telang F, Fowler JS, Thanos PK, Logan J, AlexoffD, Ding YS, Wong C, Ma Y, Pradhan K. Low dopamine striatal D2 receptors are associated with prefrontal metabolism in obese subjects: possible contribu ting factors. Neuroimage 2008;42(4):1537-43.
  11. Wang G J, Volkow ND, Logan J, Pappas NR, Wong CT, Zhu W, Netusil N, Fowler JS. Brain dopamine and obesity. Lancet 2001;357(9253):354-7.
  12. Fetissov SO, Meguid MM, Sato T, Zhang LH. Expression of dopaminergic receptors in the hypothalamus of lean and obese Zucker rats and food intake. Am J Physiol Regul Integr Comp Physiol 2002;283(4): R905-10. Orosco M, Rouch C, Nicolaidis S. Rostromedial hypothalamic monoamine changes in response to intravenous infusions of insulin and glucose in freely feeding obese Zucker rats: a microdialys