Journals / Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2019 / Cilt: 7 - Sayı: 4

Turgut Özal Era in Turkey’s Syria Policy

Türkiye’nin Suriye Politikasında Turgut Özal Dönemi

Pages
293–305
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

These years have passed into history as a period in which disputes prevailed in Turkey-Syria relations despite all the concrete initiatives.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:During the second half of the 1980s and the first half of the 1990s, one of the most important political actors that shape the Turkey-Syria relations is possible to say Turgut Özal.
📊
Key Findings & Data:In this study, the so-called Turgut Özal period in the 1983-1993 period, Turkey-Syria relations are followed by what kind of course is discussed.
💡
Conclusion & Impact:These years have passed into history as a period in which disputes prevailed in Turkey-Syria relations despite all the concrete initiatives.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

During the second half of the 1980s and the first half of the 1990s, one of the most important political actors that shape the Turkey-Syria relations is possible to say Turgut Özal. Özal's quest to establish good relations with neighboring countries and to resolve political disputes by developing economic relations has directly affected Turkey-Syria relations. Turkey-Syria relations, which are tense due to the PKK presence in Syria and water problem, were tried to be overcome with highlevel mutual visits under the leadership of Özal and the protocols of security and economic cooperation signed. The concrete steps taken during the Özal period are important in terms of the fact that the two sides have allowed them to negotiate the problems, even though they do not result in a lasting cooperation between the two countries. In this study, the so-called Turgut Özal period in the 1983-1993 period, Turkey-Syria relations are followed by what kind of course is discussed. These years have passed into history as a period in which disputes prevailed in Turkey-Syria relations despite all the concrete initiatives.

Özet

1980'lerin ikinci ve 1990'ların ise ilk yarısı boyunca Türkiye-Suriye ilişkilerine yön veren enönemli siyasal aktörlerden birinin Turgut Özal olduğunu söylemek mümkündür. Özal’ın komşuülkelerle iyi ilişkiler kurma ve siyasi uzlaşmazlıkları ekonomik ilişkiler geliştirerek çözme arayışıTürkiye-Suriye ilişkilerini doğrudan etkilemiştir. Suriye’deki PKK varlığı ve su sorunu gibinedenlerle gergin seyreden Türkiye-Suriye ilişkileri, Özal’ın öncülüğünde gerçekleşen karşılıklıziyaretler ve imzalanan güvenlik ve ekonomik işbirliği protokolleri ile aşılmaya çalışılmıştır. Özaldöneminde atılan somut adımlar iki ülke ilişkilerinde kalıcı bir işbirliğine neden olmasa datarafların sorunları müzakere edebilmelerine olanak tanımış olması bakımından önemlidir. Buçalışmada Turgut Özal dönemi olarak adlandırılan 1983-1993 döneminde Türkiye-Suriyeilişkilerinin nasıl bir seyir izlediği ele alınmaktadır. Söz konusu yıllar, tüm somut girişimlererağmen Türkiye-Suriye ilişkilerinde uzlaşmazlıkların hakim olduğu bir dönem olarak tarihegeçmiştir.

🔖

Cite This Article

GÖKCAN, Ö. (2022). Turgut Özal Era in Turkey’s Syria Policy. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 4, 293–305. https://ajindex.com/articles/440032

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (23)

  1. Akmandor, N., Pazarcı, H.,&Köni, H. (1994).Ortadoğu Ülkelerinde Su Sorunu. Ankara:
  2. TESAV Yayınları.
  3. Aras, D. (2012). The Syrian Uprising: Turkish-Syrian Relations Go Downhill. The Middle East Quarterly, 19(2), 41-50.
  4. Ataman, M. (2001a), The Kurdish Question and Its Impact on Turkey’s Foreign Policy: From 1923 to 2000.Journal of South Asian and Middle Eastern Studies, 24 (2), 33-49.
  5. Ataman, M. (2001b). Özal ve İslam Dünyası: İnanç ve Pragmatizm. İçinde: İ. Sezal & İ. Dağı (Ed.), Kim Bu Özal: Siyaset, İktisat, Zihniyet(s. 351-384). İstanbul:
  6. Boyut Yayıncılık. Ataman, M. (2002). Leadership Change: Özal Leadership and Restructuring in Turkish Foreign Policy. Alternatives: Turkish Journal Of International Relations, 1(1), 120- 153. Ataman, M. (2003). Özalist Dış Politika: Aktif ve Rasyonel Bir Anlayış.Bilgi, 2(7), 49-64.
  7. Balcı, A. (2013).Türkiye Dış Politikası: İlkeler, Aktörler, Uygulamalar. İstanbul:
  8. Etkileşim Yayınları.
  9. Birand, M. A. (1993). APO VE PKK. İstanbul:
  10. Milliyet Yayınları.
  11. Birand, M. A.& Yalçın, S. (2001), The Özal: Bir Davanın Öyküsü. İstanbul:
  12. Doğan Kitapçılık. Çağ, G.& Eker, S. (2013), Ortadoğu’da Baas Rejimleri: Suriye ve Irak.Çankırı Karatekin Üniversitesi Uluslararası Avrasya Strateji Dergisi,2(2), 57-72.
  13. Çandar, C. (2012), Mezopotamya Ekspresi: Bir Tarih Yolculuğu. İstanbul:
  14. İletişim Yayınları.
  15. Daban, C. (2017), Turgut Özal Dönemi Türkiye Dış Politikası.Selçuk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Sosyal Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 17(33), 77-96.
  16. Duman, M. Z. (2010), Türkiye’de Liberal Muhafazakâr Siyaset ve Turgut Özal. Ankara:
  17. Kadim Yayınları.
  18. Ertosun, E. (2014),Dış Politikada Özal’lı Yıllar. İçinde: C. Göktepe & T. Ü. Bilgiç,İç ve Dış Gelişmelerle Türkiye’nin Demokrasi Tarihi: 1946-2012 (s. 290-318). İstanbul:
  19. Ufuk Yayınları Ertosun, E. (2015), Özal’ın Orta Doğu Barışı Perspektifi. İçinde: E. Ertosun & E. Demirbaş (Ed.), Turgut Özal: Değişim, Dönüşüm (s. 191-297). Ankara: Turgut Özal Üniversitesi Yayınları.
  20. Ertosun, E. (2016), Turgut Özal’ın Ekonomi Odaklı Dış Politikası: Yunanistan’a Yönelik Zeytin Dalı Diplomasisi Örneği.Bilge Strateji, 8(15), 33-57.
  21. Fırat, M. &Kürkçüoğlu, Ö. (2009a), Ortadoğu ile İlişkiler. İçinde: B. Oran (Ed.), Türk Dış Politikası: Kurtuluş Savaşı’ndan Bugüne Olgular, Belgeler, Yorumlar Cilt I 1980-2001 (s. 124-149). İstanbul:
  22. İletişim Yayınları.
  23. Fırat, M. & Kürkçüoğlu, Ö. (2009b), Arap Devletleriyle İlişkiler.İçinde: B. Oran (Ed.), Türk Dış Politikası: Kurtuluş Savaşı’ndan Bugüne Olgular, Belgeler, Yo