Journals / Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2020 / Cilt: 8 - Sayı: 6

Lexicogrammar in Turkish: Grammatical Collocation Patterns

Türkçede Sözcük ve Dil Bilgisi İlişkisi: Dil Bilgisel Eşdizim Kalıpları

Pages
1945–1957
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this study, it was determined which specific and common grammatical collocation patterns formed by lexical elements, especially verbs, what grammatical categories and morphologies are frequently and primarily used together in the same syntagm, and which semantic and functional distinctions they reveal.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:There is a close relationship between vocabulary and grammar.
📊
Key Findings & Data:Words determine all or part of the grammar.
💡
Conclusion & Impact:In this study, it was determined which specific and common grammatical collocation patterns formed by lexical elements, especially verbs, what grammatical categories and morphologies are frequently and primarily used together in the same syntagm, and which semantic and functional distinctions they reveal.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

There is a close relationship between vocabulary and grammar. Words determine all or part of the grammar. Grammar occurs in a syntagmatic environment where words are often used with other lexical elements. It can be said that the more words there are, the more grammar. The complete determination of grammar is only possible by determining all grammatical behaviors of the word. On the other hand, there are clear grammatical patterns and common grammar patterns in which words are used, and these can be easily identified through corpus. Grammatical patterns are formed when the word is used together with certain grammatical categories and grammatical elements, often in the same syntagm. In this study, it was determined which specific and common grammatical collocation patterns formed by lexical elements, especially verbs, what grammatical categories and morphologies are frequently and primarily used together in the same syntagm, and which semantic and functional distinctions they reveal.

Özet

Sözcük ve dil bilgisi arasında sıkı bir ilişki vardır. Dil bilgisinin tümünü ya da bir kısmınısözcükler belirler. Dil bilgisi sözcüklerin diğer sözlüksel unsurla sıklıkla kullanıldıklarısentagmatik çevrede oluşur. Ne kadar sözcük varsa o kadar da dil bilgisinin olduğu söylenebilir.Dil bilgisinin tümüyle belirlenmesi sözcüğün tüm dil bilgisel davranışlarının belirlenmesiyle ancakmümkündür. Buna karşın sözcüklerin kullanıldıkları belirgin dil bilgisi örüntüleri ve yaygın dilbilgisi kalıpları vardır ve bunlar derlem aracılığıyla kolaylıkla belirlenebilir. Dil bilgisel kalıplarsözcüğün belirli dil bilgisel kategorilerle ve dil bilgisel unsurlarla sıklıkla aynı dizimde birliktekullanılmasıyla oluşur. Bu çalışmada, sözlüksel unsurların, özellikle fiillerin hangi belirli veyaygın dil bilgisel eşdizim kalıpları meydana getirdiği, aynı dizimde sıklıkla ve öncelikle birliktekullanıldığı dil bilgisel kategori ve biçimbirimlerin neler olduğu ve hangi anlamsal ve işlevselayrımları ortaya çıkardığı belirlenmiştir.

🔖

Cite This Article

DOĞAN, N. (2022). Lexicogrammar in Turkish: Grammatical Collocation Patterns. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 6, 1945–1957. https://ajindex.com/articles/439885

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Aksan, Y., Aksan, M., Koltuksuz, A., Sezer, T., Mersinli, Ü., Demirhan, U. U., …Yıldız, İ. (2012). Türkçe Ulusal Derlemi (TUD) Tanıtım Sürümü Sözcük Sıklığı Listeleri Teknik Rapor-1. Mersin: Mersin Üniversitesi.
  2. Benson, M., Evelyn Benson, Robert Ilson. F. (1997). The BBI combinatory dictionary of English. Amsterdam/Philadelphia: John Benjamins Publishing Company. Boz, E. (2018). Sözlükler İçin Yeni Bir Dilbilgisel Bilgi Önerisi: İlgeçlerin Atadıkları Biçimbirimler. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 7(2), 749-758.
  3. Corver, N., van Riemsdijk, H. (2001). Semi-lexical categories: the function of content words and the content of function words. İçinde: N. Corver & H. van Riemsdijk. Berlin, New York: Mouton de Gruyter. Çalışkan, N. (2014). Yüksek Sıklıktaki Adlar: Zaman Sözcükbiçimi Üzerine Derlem Temelli Bir İnceleme (Eşdizimlilikler, Biçimbirim Dizileri, Dilbilgisel Örüntüler, Semantik Prozodi). Ankara:
  4. Pegem Akademi Yayınları.
  5. Çalışkan, N. (2019). Yabancı Dil Sınıflarında Tümleç Yan Cümlelerinin Öğretimi: Eşdizimlilik ve Semantik Eğilimler Temelli Bir Yaklaşım. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 8(3), 1709- 1741. Çalışkan, N. (2019). diye Sözcüğü Üzerine Derlem Temelli Bir Betimleme. Türkbilig, 38, 163-176.
  6. Çalışkan, N. (2019). Yüklem Konumundaki Sıfatlar İle Fiilimsi Tamlayıcıları Arasındaki Eşdizimlilik Ilişkileri. Dil Araştırmaları, Bahar 2019/24: 75-88
  7. CROFT, W. (1991). Syntactic Categories and Grammatical Relations: The Cognitive Organization of Information. Chicago: University of Chicago Press Doğan, N. (2016). Türkiye Türkçesinde Fiillerin Eşdizimleri. Ankara:
  8. Kitapevi. Doğan, N. (2014). Çok İşlevlilik Açısından Edatların Söz Dizimsel ve Anlam Bilimsel Yapısı. Dil Araştırmaları, Sayı 15, 105-119.
  9. Doğan, N. (2018). Söz Dizimsel Açıdan Türkçe Fiil Sınıfları. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 7(4), 2204-2225.
  10. Doğan, N. (2019).
  11. Türkçede Dilbilgisel Eşdizimlik, X. Uluslararası Dünya Dili Türkçe Sempozyumu Bildirileri, Eskişehir: Eskişehir Üniv. Yay. Firth, J. R. (1968). A synopsis of linguistic theory, 1930– 1955. İçinde: J. R. 1952– 1959, F. R. Palmerb (Ed.), Selected papers of Firth (s. 168–205). Bloomington: Indiana University Press,
  12. Firth, J. R. (1957). Modes of Meaning. Papers in Linguistics 1934-1951, Oxford: Oxford University Press, s. 190-228.
  13. Goldberg, A. E. (1995). Constructions. A construction grammar approach to argument structure. Chicago: University of Chicago Press.
  14. Goldberg, A. E. (1996).