AI Summary & Key Takeaways
AI InsightProspective follow-up studies with larger sample sizes, which include other factors that may have an impact on rehospitalizations, will help to clarify this issue.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: Rehospitalizations in mental disorders increase the individual, social, and financial burden of the disorder. In this study, we aimed to determine the rates of rehospitalization of patients with and without psychotic symptoms and to compare sociodemographic and clinical variables. Methods: All patients who admitted to our inpatient psychiatry clinics between 01.07.2013-30.06.2017 were retrospectively included in the study. Patients with and without psychotic symptoms were compared in terms of sociodemographic and clinical variables. Patients with recurrent hospitalizations within 18 months of admission included in the study as the group of recurrent hospitalizations; patients with three and above rehospitalizations were included as the group of revolving door phenomena. Patients with recurrent hospitalization and revolving door phenomena were compared with others in terms of sociodemographic and clinical variables. Results: The mean age of 903 patients included in the study was 40.02±14.31. According to the DSM-5, the most common diagnoses were the depressive disorders (35.3%), schizophrenia and other psychotic disorders (18.2%), bipolar and associated disorders (17.8%). 38.7% of the patients were psychotic, and 61.4% were non-psychotic. 24% of the patients had recurrent hospitalizations, and 6.9% were patients with revolving door phenomena. 22.7% of psychotic patients and 24.8% of non-psychotic patients had recurrent hospitalizations. There were no significant differences in the number of hospitalizations between patients with and without psychotic symptoms (p>0.05). Conclusions: The effect of psychotic symptoms on rehospitalizations could not be demonstrated in our study. Prospective follow-up studies with larger sample sizes, which include other factors that may have an impact on rehospitalizations, will help to clarify this issue.
Özet
Amaç: Ruhsal bozukluklarda tekrarlayan yatışlar hastalığın bireysel, toplumsal ve mali yükünü arttırmaktadır. Bu çalışmada psikotik semptomları olan ve olmayan olguların tekrarlayan yatış oranlarının belirlenmesi, tekrarlayan yatışlar açısından sosyodemografik ve klinik değişkenlerin karşılaştırılması amaçlanmaktadır. Yöntem: Kliniğimizde 01.07.2013-30-06.2017 tarihleri arasında yatarak sağaltım gören tüm hastalar retrospektif olarak çalışmaya dahil edilmiştir. Psikotik bulguları olan ve olmayan olarak olgular sosyodemografik ve klinik değişkenler açısından karşılaştırılmıştır. Çalışmaya dahil edildiği yatışla beraber 18 ay içinde birden fazla yatışı olan hastalar tekrarlayan yatış; 3 ve üzeri yatışı olan hastalar döner kapı fenomeni olarak kabul edilmiştir. Tekrarlayan yatışı ve döner kapı fenomeni olan olgular diğerleri ile sosyodemografik ve klinik değişkenler açısından karşılaştırılmıştır. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 903 hastanın yaş ortalaması 40.02 ±14.31 idi. DSM-5 tanı ve sınıflandırma sistemine göre hastalık ana tanıları en sıkdepresif bozukluklar (%35.3), 2. sıklıkta şizofreni ve psikoz ile giden diğer bozukluklar (%18.2), 3.sıklıkta bipolar ve ilişkili bozukluklar (%17.8) olarak bulunmuştur. Tüm hastaların %38.7’sinin psikotik, %61.4’ünün psikotik olmayan grupta olduğu görülmüştür. Tüm hastaların %24’ünü tekrarlayan yatışları olan hastalar, % 6.9’unu döner kapı fenomeni hastaları oluşturmuştur. Psikotik hastaların %22.7’sinin, psikotik olmayan hastaların %24.8’inin tekrarlayan yatışı olduğu görülmüştür. Psikotik bulguları olan ve olmayan hastalar arasında yatış sayıları açısından anlamlı farklılık saptanmamıştır (p>0.05). Sonuç: Çalışmamızda psikotik bulguların tekrarlayan yatışlar üzerine etkisi gösterilmemiştir. Tekrarlayan yatışlar üzerine etkili olabilecek diğer faktörlerin de değerlendirildiği ileriye dönük, geniş hasta sayısına sahip izlem çalışmaları bu konunun aydınlatılmasına yardımcı olacaktır.