Journals / Anadolu ve Balkan Araştırmaları Dergisi / 2020 / Cilt: 3 - Sayı: 5

THE FAMOUS MENEMENCİOĞLU FAMILY AND THEIR PLACE IN THE TURKISH BUREAUCRACY

ÜNLÜ MENEMENCİOĞLU AİLESİ VE TÜRK BÜROKRASİSİNDEKİ YERLERİ

Pages
99–117
Publication Date
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this study, the place and importance of the Menemencioğulları family in Turkish bureaucracy have been demonstrated with examples through detailed examination of archives, contemporaneous press and memoirs.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Menemencioğulları family who used to live in the Eastern Mediterranean Region, became one of the notable families having a voice in the management of the region, settling in Adana and its surroundings over time.
📊
Key Findings & Data:The last leader of the family, Hacı Ahmet Bey, was subjected to compulsory residence in Istanbul by the Fırka-i Islahiye (a military authority) application that started in 1865, together with some leaders of Menemencioğlu family.
💡
Conclusion & Impact:In this study, the place and importance of the Menemencioğulları family in Turkish bureaucracy have been demonstrated with examples through detailed examination of archives, contemporaneous press and memoirs.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Menemencioğulları family who used to live in the Eastern Mediterranean Region, became one of the notable families having a voice in the management of the region, settling in Adana and its surroundings over time. In this period, there were mutesellim (local ruler and tax collector) and district governor members of the family. The last leader of the family, Hacı Ahmet Bey, was subjected to compulsory residence in Istanbul by the Fırka-i Islahiye (a military authority) application that started in 1865, together with some leaders of Menemencioğlu family. Afterwards, adopting a settled life, some of the Menemencioğlu family members continued their lives in Istanbul and the others in Adana. There were many people who received education in different disciplines, especially in the fields of military, finance, property and law among the members of the family, who attached great importance to education. The family members such as Mehmet Rifat Bey, Ethem Menemencioğlu, Numan Menemencioğlu and Hasan Menemencioğlu assumed important positions in the Turkish bureaucracy during late Ottoman Period and Turkey. In this study, the place and importance of the Menemencioğulları family in Turkish bureaucracy have been demonstrated with examples through detailed examination of archives, contemporaneous press and memoirs.

Özet

Menemencioğulları ailesi, Doğu Akdeniz Bölgesi’nde yaşamış, zamanla Adana ve çevresine yerleşerek bölgenin yönetiminde söz sahibi olan âyânlardan biri olmuştur. Aşiretin son beyi Hacı Ahmet Bey 1865’te başlayan Fırka-i Islahiye uygulamasıyla, ailenin önde gelenlerinden oluşan bir grup Menemencioğlu, İstanbul’da zorunlu ikamete tabi tutulmuştur. Eğitime büyük önem veren ailenin mensupları arasında askeriye, maliye, mülkiye ve hukuk alanları başta olmak üzere farklı disiplinlerde eğitim-öğrenim görmüş pek çok kişi vardır. Mehmet Rifat Bey ve Numan Menemencioğlu gibi kişiler, Osmanlı’nın yıkılış, çağdaş Türkiye’nin kuruluş dönemlerinde Türk bürokrasisinde önemli görevlerde bulunmuşlardır. Makale hazırlanırken, arşivlerden, basın kaynaklarıdan ve anılardan faydalanılmıştır. Çalışmada Menemencioğulları ailesinin Türk bürokrasisindeki yeri ve önemi örneklerle ortaya konulmuştur.

🔖

Cite This Article

YAYLA, T., KARAKOÇ, E. (2022). THE FAMOUS MENEMENCİOĞLU FAMILY AND THEIR PLACE IN THE TURKISH BUREAUCRACY. Anadolu ve Balkan Araştırmaları Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 5, 99–117. https://ajindex.com/articles/439203

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. DABCA, 30-18-1-2/37-43-3 / 11.06.1933. DABCA, 30-11-1-0/95-15-17 / 06.06.1935. DABCA, 30-10-0-0/75-495-10 / 14.04.1937. DABCA, 30-11-1-0/116-32-19 / 18.09.1937. DABCA, 30-11-1-0/117-37-14 / 29.11.1937. DABCA, 30-11-1-0/117-38-12 / 14.12.1937. DABCA, 30-11-1-0/134-31-7 / 09.08.1939. DABCA, 30-10-0-0/76-503-11 / 18.08.1942. DABCA, 30-18-1-2/106-78-8 / 09.11.1944. DABCA, 30-18-1-2/119-46-5 / 13.06.1949. AKPINAR Mahmut, “Osmanlı Hariciye Nazırları (1836-1922)”, Sosyal ve Beşeri Bilimler Araştırmaları Dergisi, Güz/Autum, S. 35, (2015), s. 173-205. ASLANTEPE Sevsen, “Türkiye’nin 1920-1998 Döneminde Yabancı Devletlere Yolladığı Temsilciler”, Çağdaş Türk Diplomasisi: 200 Yıllık Süreç, Yayına Hazırlayan: İsmail Soysal, Türk Tarih Kurumu Yayınları, Ankara 1999, s.761-802.
  2. BİRİNCİ Necat, Menemenlizâde Mehmet Tahir Hayatı ve Eserleri, Kültür ve Turizm Bakanlığı, Ankara 1988. BULDUK Üçler, “Bozdoğan Yörükleri ve Yaylak-Kışlak Sahaları”, Anadolu’da ve Rumeli’de Yörükler ve Türkmenler Sempozyumu Bildirileri, Yayına Hazırlayan: Tufan Gündüz, Yörük Türkmen Vakfı Yayınları, Ankara 2000, s. 71-82.
  3. Cevdet Paşa, Tezakir (29-31), c. I-IV, Yayınlayan: Cavid Baysun, 2. Baskı,
  4. Türk Tarih Kurumu Basımevi, Ankara 1986.
  5. ÇADIRCI Musa, Tanzimat Döneminde Anadolu Kentlerinin Sosyal ve Ekonomik Yapıları, Türk Tarih Kurumu Yayınları, Ankara 1991. DEMİR Alpaslan, 16. Yüzyılda İçel Ve Çevresinde Bozdoğan Cemaati, Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi,
  6. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara 2000.
  7. DİKERDEM Mahmut, Hariciye Çarkı, Anılar, Cem Yayınevi, İstanbul 1989.
  8. ERİM Nihat, Günlükler 1925-1979, Hazırlayan: Ahmet Demirel, Yapı Kredi Yayınları, İstanbul Mayıs 2005. GÖVSA İbrahim Alâettin, “Rifat Bey, Menemenlizade Mehmet (1856-1935)”, Türk Meşhurları Ansiklopedisi, ([y.y.y.]: Yenigün Neşriyat, [y.t.y.]), s. 324, 325. _______, “Menemencioğlu, Numan [Doğ. 1893]”, Türk Meşhurları Ansiklopedisi, ([y.y.y.]: Yenigün Neşriyat, [y.t.y.]), s. 252. GÜÇLÜ Yücel, Eminence Grise of the Turkish Foreign Service: Numan Menemencioğlu, [y.y.], Ankara May 2002.
  9. GÜNEŞ İhsan, Türk Parlamento Tarihi, Meşrutiyete Geçiş Süreci: I. Ve II. Meşrutiyet, c. I., TBMM Basımevi Müdürlüğü, Ankara 1997.
  10. HARRİS George S., Atatürk’s Diplomats, The ISIS Pres, İstanbul 2010.
  11. KALAYCIOĞLU Funda, Nüveyre, Yüz Yılın Masalı, 12. Basım, Remzi Kitapevi, İstanbul 2005.
  12. KUNTAY Mithat Cemal, Namık Kemal, Devrinin İnsanları ve Olayları Arasında, c. II. Kısım 2, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, İstanbul 2010.
  13. KUNERALP Sinan, Son Dönem Osm