AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAs a result of the study, it was determined that the application most affecting yield was organic fertilizer.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Soil structure, chemistry, and fauna are very important in terms of sustainable agricultural production, and it is inevitable to plan productionbased on these factors. In this context, the use of alternative ecosystem-friendly practices should be expanded in agricultural production instead of chemical fertilizers, which have harmful effects if used excessively. In this study, the effects of different fertilization (chemical, organic, and vermicompost) on the physicochemical properties of the "Heritage" cultivar of raspberry, which is loved for its aroma and biochemical content, were investigated. Based on our results, chemical fertilization came to the fore in terms of fruit width (15.83 mm) and length (16.42 mm), while the highest values in terms of fruit weight (1.80 g) were obtained as a result of organic fertilization. In addition to citric acid (20749 mg L-1), which has been identified as the dominant acid of the "Heritage" cultivar, chemical fertilization gave the best results in terms of tartaric acid (2615.54 mg L-1), malic acid (477.71 mg L-1) and titratable acidity (2.47 %) contents. For acetic acid (643.11 mg L-1), ascorbic acid (201.08 mg L-1) and oxalic acid (30.02 mg L-1) contents high results were obtained from vermicompost application. At the same time, the highest total flavonoid content (11.78 mg quercetin L-1) was determined in vermicompost application. The highest values in terms of total anthocyanin (1.54 µg cyan-3-glk g-1) and total phenol (590.11 mg GAE L-1) content were measured from chemical fertilizer application. Organic fertilization came to the fore in terms of antioxidant activity (95.24%), which is affected by many of the aforementioned metabolites. As a result of the study, it was determined that the application most affecting yield was organic fertilizer.
Özet
Tarımsal üretimin sürdürülebilir şekilde devam ettirilebilmesi bakımından toprak bünyesi, kimyası ve faunası oldukça önemli olup, üretimin bu doğrultuda planlanması kaçınılmazdır. Bu bağlamda fazla kullanılması halinde sakıncalı etkiler barındıran kimyasal gübreler yerine, tarımsal üretimde alternatif ekosistem dostu uygulamaların yaygınlaştırılması gerekmektedir. Bu çalışmada, sahip olduğu aroma ve biyokimyasal içerik bakımından sevilerek tüketilen ahududu türünün ‘Heritage’ çeşidinde farklı gübrelemelerin (kimyasal, organik ve vermikompost) fizikokimyasal özellikler üzerine olan etkileri araştırılmıştır. Sonuçlar doğrultusunda, meyve eni (15,83 mm) ve meyve boyu (16,42 mm) bakımından kimyasal gübreleme ön plana çıkarken, meyve ağırlığı (1,80 g) bakımından en yüksek değerler organik gübreleme sonucunda elde edilmiştir. ‘Heritage’ çeşidinin hakim asidi olarak tespit edilen sitrik asite (20749 mg L-1) ek olarak, tartarik asit (2615,54 mg L-1), malik asit (477,71 mg L-1) ve titre edilebilir asit (% 2,47) içerikleri bakımından kimyasal gübreleme en iyi sonuçları vermiş, asetik asit (643,11 mg L-1), askorbik asit (201,08 mg L-1) ve oksalik asit (30,02 mg L-1) içerikleri bakımından ise solucan gübresi uygulamasından yüksek sonuçlar elde edilmiştir. Aynı zamanda, en yüksek toplam flavonoid (11.78 mg Quercetin L-1) miktarı da solucan gübresi uygulamasında belirlenmiştir. Toplam antosiyanin (1,54 µg siy-3-glk g-1) ve toplam fenol (590,11 mg GAE L-1) miktarı açısından en yüksek değerler kimyasal gübreleme uygulamasında ölçülmüştür. Tüm bu özelliklerin etki ettiği antioksidan aktivite (% 95,24) bakımından ise organik gübreleme ön plana çıkmıştır. Çalışma sonucunda verimi etkileyen uygulamanın organik gübre uygulaması olduğu belirlenmiştir.