SavedAdd your journal

Journals / Akdeniz İnsani Bilimler Dergisi / 2015 / Cilt: 5 - Sayı: 1

Phrases Related to Ageing: From the Old Turkish Language Period to the Modern Turkish Language Period

Eski Türkçeden Günümüze Yaşlılıkla İlgili Kelimeler

Ali CİN
Pages
175–189
Publication Date
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this study, age-related phrases in Turkish are examined through scanning texts from the Orkhon Monuments, considered the first text written in the Turkish language, to today s texts for age-related phrases concerning the elderly.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Abstract: Ageing is a term that emerged early in the 21st century.
📊
Key Findings & Data:In the comprehension of modern society, people live longer, the birth rate decreases so the rate of older population is increasing rationally and digitally in the today s world.
💡
Conclusion & Impact:In this study, age-related phrases in Turkish are examined through scanning texts from the Orkhon Monuments, considered the first text written in the Turkish language, to today s texts for age-related phrases concerning the elderly.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Abstract: Ageing is a term that emerged early in the 21st century. The rapid development of industrial societies in the economic field, the increasing national income per capita, the increasing the welfare of the societies reinforced the ideas of people concerning longevity. In the comprehension of modern society, people live longer, the birth rate decreases so the rate of older population is increasing rationally and digitally in the today s world. Ageing is a process that is to be lived and is irreversible. Older people have been well respected in Turkish history until today due to the influence of Shamanism. Turkish society always helped and protected older people and protected them in special places as a duty throughout history. Older people were termed white beard, a knowing one, master adjectives employed in Turkish culture. Each language used different phrases about older people dependent upon their national culture. In this study, age-related phrases in Turkish are examined through scanning texts from the Orkhon Monuments, considered the first text written in the Turkish language, to today s texts for age-related phrases concerning the elderly.

🔖

Cite This Article

CİN, A. (2022). Phrases Related to Ageing: From the Old Turkish Language Period to the Modern Turkish Language Period. Akdeniz İnsani Bilimler Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 1, 175–189. https://ajindex.com/articles/433935

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (32)

  1. Abduldayev E. & İsayev D. (1969). Kırgız Tilinin Tüşündürmö Sözdügü. Frunze 1969.
  2. Karahan A. (2006). “Tarihî Türk Dilinin Söz Varlığına Katkılar: Kadınla İlgili Kelimeler Üzerine”. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi, Bilkent Üniversitesi Birinci Uluslararası Büyük Türk Dili Kurultayı Bildirileri (2006) 1-12.
  3. Ankara.
  4. Altaylı S. (1994). Azerbaycan Türkçesi Sözlüğü I-II. İstanbul 1994.
  5. Ata A. (2004). Türkçe İlk Kur'an Tercümesi (Rylands Nüshası). Ankara 2004.
  6. Arat R. R. (1991)
  7. Kutadgu Bilig I, Metin. Ankara 1991.
  8. Arat R. R. (1992). Atabetü’l-Hakayık. Ankara 1992.
  9. Ata A. (1997). Kısasü’l-Enbiya I, Giriş-Metin-Tıpkıbasım. Ankara 1997.
  10. Atalay B. (1992). Divanü Lugati’t-Türk Tercümesi. Ankara 1992.
  11. Bayram B. (2007). Çuvaş Türkçesi-Türkiye Türkçesi Sözlük. Konya 2007.
  12. Bilgin A. (1996). Nazmü’l-Hilafiyyat Tercümesi. Ankara 1996.
  13. Biişev E. G., Bikbulatov N. V. et al. (1993). Başkort Télénén Hüzlégé I-II, Moskova 1993. Buran A., & Alkaya E. (2013). Çağdaş Türk Lehçeleri. Ankara 2013.
  14. Cavalli M. (2007). Yaşlılığa Övgü (Der-Medĥ-Pîrî). Haz. Mehmet Aydın. Ankara 2007.
  15. Cicero (1951). İhtiyarlık. Çev. Ayşe Sarıgöllü. İstanbul 1951.
  16. Cin A. (2011). Türk Edebiyatının İlk Yûsuf ve Züleyhâ Hikâyesi, Ali'nin Kıssayı-Yûsuf'u. Ankara 2011.
  17. Clauson G. (1972). An Etymological Dictionary of Pre-Thirteenth Century Turkish. Oxford University 1972.
  18. Caferoğlu A. (1993). Eski Uygur Türkçesi Sözlüğü. İstanbul 1993.
  19. Çağatay S. (1962). “Türkçede Kadın İçin Kullanılan Sözler”. TDAY- Belleten (1962) 13-49.
  20. Ankara.
  21. Çulha T. (2006). Karaycanın Kısa Sözvarlığı. İstanbul 2006.
  22. Dilçin C. (1991). Süheyl ü Nev-bahâr. Ankara 1991. Doğru A. & Kaynak. İ. (1991). Gagauz Türkçesinin Sözlüğü. Ankara 1991.
  23. Eckmann J. (1995). Nehcü’l-Feradis. Yayımlayanlar: Semih Tezcan-Hamza Zülfikar. Ankara 1995.
  24. Eraslan K. (1999). Sekkākî Divānı. Ankara 1999.
  25. Erol-Arslan H. (2008). Eski Türkçeden Eski Anadolu Türkçesine Anlam Değişmeleri. Ankara 2008.
  26. Fedetov M. R. (1996). Etimologiçeskiy Slovar' Çuvaşskogo Yazoka. Tom. I. Çeboksarı 1996.
  27. Gülensoy T. (2007). Türkiye Türkçesindeki Sözcüklerin Köken Bilgisi Sözlüğü. Ankara 2007.
  28. Gronbeh K. (1942). Codex Cumanicus. Kopenhagen 1942.
  29. Ilgın A. (2015). Tarihî Karşılaştırmalı Tofa (karagas) Türkçesi-Biçim Bilgisi. Ankara (Baskıda). Iskakov A. I. (1979). Kazak Tiliniñ Tüsindirme Sözdigi. Almatı 1979.
  30. Kaçalin M. (2011). Nevayi'nin Sözleri ve Çağatayca Tanıklar. Ankara 2011.
  31. Karahan L. (1994). Kıssa-i Yusuf İnceleme-Metin-Dizin. Ankara 1994.
  32. Koç K., Bayniyazov A.,