SavedAdd your journal

Journals / Akademik Araştırmalar Dergisi / 2012 / Cilt: 14 - Sayı: 54

Turkish folk music: The line of tension between the national culture and anatolian history

Milli kültürle Anadolu tarihselliği arasında gerilim hattı: Türk halk müziği

Murat COŞKUNER
Pages
193–212
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This paper is an attempt to investigate how that tension arose and the reaction it received within its long history.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:By the end of the 1940s, a music revolution of the young Turkish Republic had aimed to create national music.
📊
Key Findings & Data:Turkish Folk Music was selected for this aim.
💡
Conclusion & Impact:This paper is an attempt to investigate how that tension arose and the reaction it received within its long history.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

By the end of the 1940s, a music revolution of the young Turkish Republic had aimed to create national music. Turkish Folk Music was selected for this aim. A search for an anthology of Turkish Folk Music in Anatolia had begun. Some ethnomusicologists like Bela Bartok were invited to Turkey to attend this collecting process of Turkish Folk Music. At the start of this process it had been decided that Turkish Folk Music was national music, in addition to polyphonyic music. Turkish Folk Music was coded as national music while its history was ignored. That brought about a line of tension for the founding elites. This paper is an attempt to investigate how that tension arose and the reaction it received within its long history.

Özet

Genç Türk Devleti'nin müzik devrimi 1940'lı yılların sonuna kadar milli bir müzik yaratmayı amaçlamıştır. Bu amaç için Türk Halk Müziği seçilmiş ve Anadolu'da Türk Halk Müziği antolojisi araştırmalarına başlanmıştır. Türk Halk Müziği'nin bu derleme faaliyetlerine katılmak için Bela Bartok gibi bazı etnomüzikologlar Türkiye'ye davet edilmişlerdir. Bu sürecin henüz başında Türk Halk Müziği'nin milli ve aynı zamanda çok sesli müzik olduğuna karar verilmiştir. Ancak, bu yapılırken onun tarihselliği göz ardı edilmiş dolayısıyla Türk Halk Müziği kurucu elit için gerilimli bir konu oluşturmuştur.

🔖

Cite This Article

COŞKUNER, M. (2022). Turkish folk music: The line of tension between the national culture and anatolian history. Akademik Araştırmalar Dergisi, Cilt: 14 - Sayı: 54, 193–212. https://ajindex.com/articles/431986

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (34)

  1. Adnan, A. (1942). Gençliğin Terbiyesinde Musiki. Ülkü Milli Kültür Dergisi, 1(9), 5-6.
  2. Adnan, A. (1936).
  3. Türk Halk Musikisinde Pentatonism, İstanbul:
  4. Numune Matbaası. Aksoy, B. (1999). Cumhuriyet Dönemi Musikisinde Farklılaşma Olgusu. G. Paçacı (Editör), Cumhuriyet'in Sesleri (30-35). İstanbul:
  5. Tarih Vakfı Yurt Yay. Bartok, B. (1991). Küçük Asya'dan Türk Halk Musikisi, (Çev. B. Aksoy) İstanbul:
  6. Pan Yay. Büyülcyıldız, H. Z. (2009). Türk Halk Müziği: Ulusal Türk Müziği, İstanbul:
  7. Papatya Yay. Dranas, A. M. (1941). Sanat ve Yurt Bütünlüğü. Ülkü Milli Kültür Dergisi, 1(4), 19-20.
  8. Durkheim, E. (2010). Ahlak Eğitimi, (Çev. O. Adanır) İstanbul:
  9. Say Yayınları.
  10. Esen, A. Ş., Boratav, P. N., Özdemir, F. (1986).
  11. Anadolu Türküleri, İstanbul:
  12. Türkiye İş Bankası Yay. Gazimihal, M. R. (2006). Anadolu Türküleri ve Musiki İstikbalimiz, (Çev. M. S. Ergan, A. Ş. Ak) İstanbul:
  13. Ötüken Neşriyat. Gazimihal, M. R. (1943). Musiki Hareketinin 20 Yıllık Gelişimi. Ülkü Milli Kültür Dergisi, 5(51), 28-31.
  14. Gökalp, Z. (2004).
  15. Türkçülüğün Esasları, İstanbul:
  16. Bordo Siyah Yay. Haklcı, İ. (1934). Ölen Musiki ve Doğmıyan Musiki. Yeni Adam, 1(48), 8-9.
  17. Kant, I. (1984). Seçilmiş Yazılar, (Çev. N. Bozkurt) İstanbul:
  18. Remzi Kitabevi.
  19. Karadeniz, B. (2010).
  20. Türküler Küllüyat, İstanbul:
  21. Kara Mavi Yay. Katoğlu, M. (2009). Cumhuriyet Döneminde Yüksek Kültürün Kamu Hizmeti Olarak Kurumlaşması. S. Ada, H. A. İnce (Derleyenler), Türkiye 'de Kültür Politikalarına Giriş (25-79). İstanbul:
  22. İstanbul Bilgi Üni. Yay. Kunos I. (1998). Türk Halk Türküleri, (Haz. A. O. Öztürk) İstanbul:
  23. Türkiye İş Bankası Yay. Özbek, M. (1981).
  24. Folklor ve Türkülerimiz, İstanbul:
  25. Ötüken Yayınları.
  26. Paçacı, G. (1999). Cumhuriyet'in Sesli Serüveni. G. Paçacı (Editör), Cumhuriyet'in Sesleri (10-29). İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yay. Platon, (2011). Devlet, (Çev. M. A. Cimcoz, S. Eyüboğlu) İstanbul:
  27. İş Bankası Kültür Yay. Sarısözen, M. (1944). İki Sesli Halk Türküsü. Ülkü Milli Kültür Dergisi, 7(77), 6. Sarısözen, M. (1952).
  28. Yurttan Sesler, Ankara:
  29. Akın Matbaası. Sarısözen, M. (1962).
  30. Türk Halk Musikisi Usulleri, Ankara:
  31. Resimli Posta Matbaası. Saygun, A. A. (1942). Gençliğin Musiki Terbiyesi İçin Ne Yapmalıyız?. Ülkü Milli Kültür Dergisi, 1(11), 8-10.
  32. Saygun, A. A. (1941). Sanat Adamının Yolunu Kim Çizer?. Ülkü Milli Kültür Dergisi, 1(6), 9-10.
  33. Sipos, J. (2009). Anadolu 'da Bartok'un İzinde, (Çev. S. Deliorman) İstanbul:
  34. Pan Yay. Sipos, J. (2005). Türk-Macar Halk Müziğinin Karşılaştırmalı Araştırması, Ankara: Macaristan Cumhuriyeti Ankar