Journals / Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2022 / Cilt: 24 - Sayı: 2

Searching the Learning Culture in an Intellectual Profession

Öğrenme Kültürünü Entelektüel Bir Meslek Alanında Aramak

Pages
426–444
Publication Date
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

As a result of the research, it is seen that most of the teacher candidates do not use informal learning resources effectively and their cultural participation is limited.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Learning culture, as one of the popular concepts of recent years, is frequently discussed in the context of informal learning.
📊
Key Findings & Data:The universe of the study consists of 538 teacher candidates from Ankara University.
💡
Conclusion & Impact:As a result of the research, it is seen that most of the teacher candidates do not use informal learning resources effectively and their cultural participation is limited.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Learning culture, as one of the popular concepts of recent years, is frequently discussed in the context of informal learning. Informal learning, due to its spontaneity and attractiveness, contains a wide range of learning opportunities for lifelong learning. On the other hand, cultural participation is a rich resource for lifelong learning as a concept that covers many forms of informal learning. The positions of teachers, who are the performers of an intellectual profession play a critical role in cultural reproduction and transfer. This study was conducted to evaluate the cultural participation of teacher candidates in the context of lifelong learning culture. The study employed the survey model as a quantitative research method. The universe of the study consists of 538 teacher candidates from Ankara University. The Cultural Participation Survey, developed by the author, was employed to collect data on the cultural participation patterns of teacher candidates. The data were analyzed in terms of frequency and percentage distributions. As a result of the research, it is seen that most of the teacher candidates do not use informal learning resources effectively and their cultural participation is limited.

Özet

Öğrenme kültürü, son yılların popüler kavramlarından biri olarak çoğunlukla enformel öğrenme bağlamında sıkça ele alınmaktadır. Enformel öğrenme, kendiliğindenliği ve çekiciliği dolayısıyla yaşam boyu öğrenme için oldukça geniş öğrenme fırsatları içermektedir. Kültürel katılım ise, enformel öğrenmenin bir çok formunu kapsayan bir kavram olarak yaşam boyu öğrenme için zengin bir kaynaktır. Entelektüel bir meslek alanının icracıları olan öğretmenlerin kültürel sermaye dağılımındaki konumları, kültürel yeniden üretim ve aktarımda kritik bir rol oynamaktadır. Bu çalışma, öğretmen adaylarının kültürel katılımlarını yaşam boyu öğrenme kültürü bağlamında değerlendirmek amacıyla yapılmıştır. Araştırmada, nicel araştırma yöntemlerinden tarama modeli kullanılmıştır. Çalışma evrenini, Ankara Üniversitesi’nde öğrenim görmekte olan 538 öğretmen adayı oluşturmaktadır. Öğretmen adaylarının kültürel katılımına ilişkin veriler araştırmacı tarafından geliştirilen “Kültürel Katılım Anketi’’ ile toplanmıştır. Veriler, frekans ve yüzde dağılımları üzerinden analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda, öğretmen adaylarının büyük çoğunluğunun enformel öğrenme kaynaklarını etkin kullanmadıkları ve kültürel katılımlarının sınırlı olduğu görülmektedir.

🔖

Cite This Article

TUTAR, P. (2022). Searching the Learning Culture in an Intellectual Profession. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 24 - Sayı: 2, 426–444. https://ajindex.com/articles/430344

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Avcı, Y. E. (2015). Öğretmenlerin kültürel sermaye yeterliklerinin incelenmesi (Yayımlanmamış doktora tezi). Gaziantep Üniversitesi,
  2. Gaziantep. Avrupa Konseyi (2016). Cultural participation and inclusive societies: A thematic report based on the indicator framework on culture and democracy. Council of Europe, Strasbourg. Bourdieu, P. (2015). Ayrım: Beğeni yargısının toplumsal eleştirisi. (D. F. Şannan ve A. G. Berkkurt Çev.), Ankara:
  3. Heretik Yayınları.
  4. Bourdieu, P. ve Darbel, A. (2017). Sanat sevdası: Avrupa sanat müzeleri ve ziyaretçi kitlesi. İstanbul:
  5. Metis Yayınları.
  6. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., Demirel, F. (2012). Bilimsel araştırma yöntemleri (13. baskı) Ankara:
  7. Pegem Akademi. Çarkoğlu, A. ve Kalaycıoğlu, E. (2015). Türkiye'de ve Dünya’da vatandaşlık. https://bilimakademisi.org/wp-content/uploads/2015/12/T%C3%BCrkiyede-ve-Dunyada-Vatandaslik-2014-1.pdf, adresinden 15.12.2018 tarihinde erişilmiştir. DiMaggio, P. (1982). Cultural capital and school success: the impact of status culture participation on the grades of U.S. high school students. American Sociological Review. 47(2), 189-201. doi: 10.2307/2094962 Enlil, Z., Uşakierali, C., Dinçer, İ., Evren, Y., Dervişoğlu Okandan, G., … Kozaman Som S., (2011). Kültür Endüstrileri. S. Ada (Ed.), Sivil toplum gözüyle Türkiye kültür politikası raporu içinde (ss. 87-103). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  8. Erbaş, H. (1993). Sınıf ve kültür: Kırıkkale ve Ankara örnekleri. (Yayımlanmamış doktora tezi), Orta Doğu Teknik Üniversitesi,
  9. Ankara.
  10. Freire, P. (2014). Yüreğin pedagojisi. Ö. Orhangazi (Çev.). Ankara:
  11. Ütopya Yayınevi.
  12. Freire, P. (1998). Okuryazarlık: Sözcükleri ve dünyayı okuma. S. Ayhan (Çev.). Ankara:
  13. İmge Kitapevi. Güneş, F. (2016). Öğretmen yetiştirme yaklaşım ve modelleri. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD). 17(3), 413-435. http://kefad2.ahievran.edu.tr adresinden 16.12.2018 tarihinde erişilmiştir. Güven, İ. (2014). Türkiye’de öğretmen eğitiminin dönüşümü. A. Yıldız (Ed), İdealist öğretmenden sınava hazırlayıcı teknisyene öğretmenliğin dönüşümü içinde (ss. 57-95). İstanbul:
  14. Kalkedon Yayınları.
  15. Habitat Derneği (2016). Türkiye’de gençlerin iyi olma hali. http://habitatdernegi.org/wp-content/uploads/turkiye-de-genclerin-iyi-olma-hali-raporu.pdf adresinden 09.12.2018 tarihinde erişilmiştir. Habitat Derneği (2018). Türkiye’de gençlerin iyi olma hali raporu. http://habitatdernegi.org/tr/dl/turkiye-de-genclerin-iyi-olma-hali-raporu.p