Journals / ADALYA / 2009 / Cilt: 0 - Sayı: 12

An East Lycian City: Idebssos

Bir Doğu Lykia Kenti İdebessos

Journal
ADALYA
Pages
145–172
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Birlik bağlamındaki kararlarında, tek oyun ortakları olan Akalissos ve Kormos’a bağlı davranmak zorunda olması siyasi zayıflığını tanımlar.Topoloji açısından yerleşim özellikleriyle ve kalıntıların bazı özel yanlarıyla farklı özellikler sergilemeleri dışında, yerleşimde özgün kalıntılar da bulunmaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:1842’de Lykia yolculuğu yapan Spratt ve Forbes 4 Nisan’da İdebessos’a da uğramıştır.
📊
Key Findings & Data:Kentin yazıtlarıyla ilgili ilk çalışma ise Kalinka tarafından 1944’te yayınlanmıştır. 1958’de Stark’ın gezi değerlendirmesi ve Bean’in kalıntılara ve tarihe yönelik özet incelemesi değerlendirmesi sonrasında Bayburtluoğlu’nun da kısa bir ziyareti söz konusu olmuştur.
💡
Conclusion & Impact:Birlik bağlamındaki kararlarında, tek oyun ortakları olan Akalissos ve Kormos’a bağlı davranmak zorunda olması siyasi zayıflığını tanımlar.Topoloji açısından yerleşim özellikleriyle ve kalıntıların bazı özel yanlarıyla farklı özellikler sergilemeleri dışında, yerleşimde özgün kalıntılar da bulunmaktadır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2000 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

1842’de Lykia yolculuğu yapan Spratt ve Forbes 4 Nisan’da İdebessos’a da uğramıştır. Kentin yazıtlarıyla ilgili ilk çalışma ise Kalinka tarafından 1944’te yayınlanmıştır. 1958’de Stark’ın gezi değerlendirmesi ve Bean’in kalıntılara ve tarihe yönelik özet incelemesi değerlendirmesi sonrasında Bayburtluoğlu’nun da kısa bir ziyareti söz konusu olmuştur. Hellenkemper ve Hild de bölgedeki hızlı-yüzeysel incelemelerinde İdebessos’u ele alan bilim adamlarındandır. Çevik de kentte ilişkin ilk gözlemlerini 2000 ve 2008 yıllarında gerçekleştirmiştir. Ekibimiz, 2008 yazında yerleşimi tüm kalıntılarıyla ele alıp detaylıca incelemiş ve varılan sonuçları bu makale kapsamında bilime sunmuştur. Stephanos’un sözlüğünde Lykia kentlerinden biri olarak sayılan İdebessos, Hierokles’te yanlışlıkla İlebessos olarak yazılmıştır. Kentin adının anlamı ve kaynağıyla ilgili kesin bilgi bulunmamakla beraber, Adındaki “ss” sufixi –soneki-, kalıntılarla görünenden daha eski bir yerleşimin var olduğunu düşündürmektedir. Lykçe’de olasılıkla “İdãb”dır. “Kadın adı olan ‘İtei’ ve ‘maxzza’dan bir kompozisyon olarak Idamaxzza biçiminde gelmektedir”. Neumann da olasılıkla bir kişi ismi olduğunu belirtir. Perslere ait “İte” adının geçtiği bir Klasik Dönem sikkesinin İdebessos’a ait olması kuşkuludur. Bölgede ‘İte’ ile başlayan başka bir yerleşim ismi şimdilik bilinmemektedir. İdebessos’un adıyla ilgili daha anlamlı bir yorum Ramsay tarafından yapılır: “Kurt olarak anılan Pisidia rahiplerinin başı olan Başkurt ‘Edagdabos’ (Arkhigallos) olarak adlandırılıyordu. Grekçe ‘Arkhi’nin karşılığı Anadolu’da İda, İdo yada Ede idi. ‘İda Dağı’ başdağ ya da en yüksek dağ idi. Idomeneus ise ölçülü şiirde kullanılan ‘İda’nın uzun hecelenmiş biçimiydi. Meno yada mene ise Anadolu’da rahip ailesinin ortak ismiydi. Bu kökenden oluşturulmuş diğer bir yerleşim adı olasılıkla Likya’daki İdebessos’tur”. Pisidia sanat geleneğinin, Lykia’ya göre çok daha baskın olduğu İdebessos’ta Ramsay’in yorumu yörüngesinde adlandırması normal görünürken, kentin arkasındaki dağlık alanda bulunan bölgenin en yüksek tepesi Kızlarsivrisi’nin varlığı da, yerleşime ‘Başdağ’dan kaynaklanan bir ismin verilmiş olmasını doğallaştırmaktadır. Kentin adı olan İdebessos dolayısıyla arkasındaki en yüksek dağdan kaynaklanmış olmalıdır. En erken tarihsel bilgilerimiz Birlik dönemindendir. Kent, başından beri Birliğin üyesidir. Araştırmalarımızda bulduğumuz bir Hellenistik yazıt ve bazı duvarlar bu dönemde yerleşimin varlığını gösteren kalıtlardır. Ele geçen yazıtlar, yerleşimin bir ‘polis’ olduğunu ve Roma döneminde Akalissos ve Kormos ile başını Akalissos’un çektiği bir Sympoliteia’nın üyesi olduğunu ve üç kentin, Birlik’te tek oyla temsil edildiğini göstermektedir. Roma Dönemi sonrasında ise Edebessos adını alan kent Hıristiyanlık döneminde Myra Metropolü içerisinde, adı Lebissos, Lemissos olan bir piskoposluk olarak anılır. İdebessos, Doğu Lykia’nın kuzeyindeki dağ yerleşimleriyle kıyı kentlerini birbirine bağlayan yol güzergahı üzerinde bulunmasıyla önemlidir. Patara’da bulunan Miliarium Lyciae’de adı geçen 50 yerleşim arasında ismi anılır. Anıtın C yüzündeki yerleşimler İdebessos ile başlar, Akalissos ve Korma ile devam eder. Akalissos ve Korma arasının 24 stadia olduğu görülürken, şanssızlık eseri İdebessos ile Akalissos arasındaki mesafeyi vermesi beklenen kısım eksiktir. Aynı yazıtın devamında İdebessos yolu Kithanaura’ya bağlanır. Miliarium Lyciae’de okunamasa da Arykanda’dan İdebessos’a uzanan bir yolun varlığı da beklenir. Stark, “İskender’in, ordularının bir bölümünü olasılıkla Arykanda, İdebessos ve bugünkü Kesmeboğazı üzerinden Phaselis’e ulaştırmış”, olabileceğini öne sürmektedir. Doğu Lykia kentlerinden olan İdebessos, Akalissos’un 7 km. kuzeyinde, Kormos’un ise kuzeybatıda yer alır. Kumluca İlçesi’ne bağlı Karacaören- Kozağacı Köyü’nden kuzeye Kırkpınar Yaylası’na ulaşımı sağlayan orman yolu ile ulaşılır. Akdağlar’ın (Masikytos) bir parçası olan ve en tepesinde 3070 m yüksekliğindeki Kızlar Sivrisi’nin bulunduğu Kartal Dağı’nın doğu eteklerindeki Gücüzen Dağı’nın doğu yamacında, 1050 m. yükseklikteki tepe boyunca konumlanır. Kızlar Sivrisi ve Üçkuyular tarafından inen Ak Dere İdebessos’un 500 m. kuzeyinden Karacaören’e doğru iner. Yerleşimin ana su kaynakları bu derenin bulunduğu vadide olmalıdır. Kente ait olduğu düşünülen sikkeyi saymazsak, Klasik ve öncesine ilişkin hiçbir veri bulunmamaktadır. Kaya mezarı yokluğu bu şüpheyi arttırır. Yüzeyde görünen yapılardan, özellikle tiyatrodan Hellenistik Dönem’de, boyutlarını ve planını bilmediğimiz bir biçimde var olduğu; en varsıl günlerini yaşadığı Roma Dönemi’nde, küçük bir kent olduğu; Bizans döneminde 3 kilisesi ve kastronuyla Bizans’ın farklı dönemlerinde yerleşim gördüğü ve Roma Dönemi kent boyutunun yaklaşık korunduğu anlaşılmaktadır. Çevresindeki tarım arazilerinden ve daha çok da ormanlardan geçimini sağlayan, tamamen Doğu Lykia’lı bir dağ yerleşimidir. Rhodiapolis üzerinden Finike Körfezi, Arykanda üzerinden Elmalı platosu ve Kithanaura-Trebenna üzerinden Attaleia’ya varan yolların kavşağında, dağlarla sahili birbirine bağlayan bir uğrak noktasıdır. Kormi, Akalissos, Pygale, Madnausa gibi küçük Alakır Vadisi yerleşimlerinin ortak kent boyutundadır. Yerleşim kalıntılarından özellikle hamam ve tiyatro gibi büyüklükleri popülasyona dayalı olması gereken kamu yapıları yerleşimin küçük boyutları hakkında fikir verse de, kentin niteliği daha çok nekropolden yansır: Nitelik ve nicelik beklenenin üzerindedir. Lykia Birliği’nde Akalissos ve Kormos’la birlikte sahip olabildiği tek oy hakkı bunu siyasi anlamda doğrular. Yani otonomisi dahi tek oyla temsil edilen diğer Lykia kentleri düzeyinde değildir. Birlik bağlamındaki kararlarında, tek oyun ortakları olan Akalissos ve Kormos’a bağlı davranmak zorunda olması siyasi zayıflığını tanımlar.Topoloji açısından yerleşim özellikleriyle ve kalıntıların bazı özel yanlarıyla farklı özellikler sergilemeleri dışında, yerleşimde özgün kalıntılar da bulunmaktadır. Lykia’da benzeri

🔖

Cite This Article

ÇEVİK, N., KIZGUT, İ., BULUT, S. (2022). An East Lycian City: Idebssos. ADALYA, Cilt: 0 - Sayı: 12, 145–172. https://ajindex.com/articles/428200

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (8)

  1. Aktaş 2008 Ş. Aktaş, “Tombs of the Exedra Type and Evidence from the Pataran Examples”, Adalya XI, 2008, 235-61. Akyürek 2005 E. Akyürek, “Bizans Dönemi Kalıntıları”, in N. Çevik et al. (eds.), Trebenna. Tarihi Arkeolojisi ve Doğası/Trebenna. Its History, Archaeology and Natural Environment. Adalya Supplementary Series 1 (2005) 99-130. AnadoluAraş Anadolu Araştırmaları / Jahrbuch für kleinasiatische Forschung. ANRW Aufstieg und Niedergang der römischen Welt AST Araştırma Sonuçları Toplantısı Aydın 2006 A. Aydın, “Die Trikonchosbauten in Lykien: Ihre Entwicklung und Funktion”, in: K. Dörtlük – B. Varkıvanç – T. Kahya – J. des Courtils – M. D. Alparslan – R. Boyraz (eds.), The IIIrd International Symposium on Lycia. 07-10 November 2005,
  2. Antalya (2006)
  3. Vol. I (2006) 31-47. Bayburtluoğlu 1984 C. Bayburtluoğlu, “Arykanda”, KST VI, 1984, 289-300. Bayburtluoğlu 2004
  4. C. Bayburtluoğlu, Likya (2004). Bean 1997
  5. G. E. Bean, Eskiçağda Likya Bölgesi (1997). Cagnat 1906
  6. R. L. V. Cagnat, Inscriptiones Graecae ad res Romanas pertinentes. 1906-1927. Carruba 1993 O. Carruba, “Dynasten und Städte. Sprachliche und sonstige Bemerkungen zuden Namen auf den lykischen Münzen”, Akten des II. internationalen Lykien Symposions I, TAM nr. 17 (1993) 11-25. Çevik 2002
  7. N. Çevik, Taşların İzinde Likya (2002). Çevik et al. 2004 N. Çevik – B. Varkıvanç – S. Bulut – İ. Kızgut, “Trebenna: eine fast vergessene Stadt am lykisch-pamphylisch-pisidischen Grenzgebiet”, Antike Welt, 2004-1, 41-49. Çevik – Pedarros 2004 N. Çevik – I. P. Pedarros, “The Fortified Site of Kelbessos I”, Anatolia Antiqua XXII,2004, 283-91. Çevik et al. 2005 N. Çevik – B. Varkıvanç – S. Bulut – İ. Kızgut, “Roma Dönemi Kalıntıları”, in: N. Çevik – B. Varkıvanç – E. Akyürek (eds.), Trebenna. Tarihi Arkeolojisi ve Doğası / Trebenna. Its History, Archaeology and Natural Environment. Adalya Supplementary Series 1 (2005) 31-80. Çevik 2006 N. Çevik, “The social structure as reflected through the necropolii of Trebenna”, in: K. Dörtlük – B. Varkıvanç – T. Kahya – J. des Courtils – M. D. Alparslan – R. Boyraz (eds.), The IIIrd International Symposium on Lycia. 07-10 November 2005,
  8. Antalya (2006) 175-207 Çevik – Bulut 2007 N. Çevik – S. Bulut, “The Belen and Kelbessos farmsteads with towers on the border of Pisidia – Lycia and some thoughts on security in the countryside”, Adalya X, 2007, 105-130. Çevik – Bulut – Kızgut 2008 N. Çevik – S. Bulut – İ. Kızgut, “Rhodiapolis Kazılarında İlk Yıl”, KST XXIX-II,2008, 1-18. Çevik 2008 N. Çev