Journals / ADALYA / 2015 / Cilt: 0 - Sayı: 18

Temples to the Mother Goddess Discovered on the Düver Peninsula

Düver - Yarım Ada da Keşfedilen Ana Tanrıça Tapınakları

Journal
ADALYA
Pages
45–72
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Tüm bu kültürel, dini etkileri yoğuran, in situkült heykeli ile ünikleşen kutsal alan, bölge ve tüm Anadolu arkeolojisi için oldukça önemlidir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Burdur İli, Yarışlı Gölü, Yarım Ada ve çevresinde sürdürülen Düver Yerleşim TarihiAraştırmaları Projesi nin arazi çalışmaları kapsamında Burdur Müzesi tarafından gerçekleştirilen2012-2013 yılı Yarım Ada kurtarma kazılarında kayadan oyulmuş basamaklı iki sunak vekısmen kayadan oyularak inşaa edilmiş iki tapınak gün ışığına çıkartılmıştır.
📊
Key Findings & Data:Bu makale kurtarma kazılarıyla gün yüzüne çıkarılan bu ikitapınağı ve basamaklı iki kaya sunağını bilim dünyasına tanıtmayı, irdelemeyi ve Yarım AdanınDemir Çağ inanç ve uygulamalarını yeni buluntular ışığında belirlemeyi amaçlamaktadır.Kazılar ile ortaya çıkarılan tapınakların ve sunakların topografyada yerleşimi, yönelimi, iş - çiliği ve aralarındaki mesafeler, birlikte ve bağlantılı biçimde tasarlandıklarını göstermektedir.Farklı fonksiyonlara sahip ve döşemleriyle bir takım dinsel seramonilere sahne olduğu daha ilkbakışta anlaşılan Düver - Yarım Ada dini kompleksini salt Pisidia Bölgesi için değil, Anadolu veAntik Dönem inancı için ünik kılan, cellasının içinde kayadan oyularak neredeyse bağımsız birheykel haline getirilmiş, oturur vaziyetteki Ana Tanrıça yontusudur.
💡
Conclusion & Impact:Tüm bu kültürel, dini etkileri yoğuran, in situkült heykeli ile ünikleşen kutsal alan, bölge ve tüm Anadolu arkeolojisi için oldukça önemlidir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2013 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Burdur İli, Yarışlı Gölü, Yarım Ada ve çevresinde sürdürülen Düver Yerleşim TarihiAraştırmaları Projesi nin arazi çalışmaları kapsamında Burdur Müzesi tarafından gerçekleştirilen2012-2013 yılı Yarım Ada kurtarma kazılarında kayadan oyulmuş basamaklı iki sunak vekısmen kayadan oyularak inşaa edilmiş iki tapınak gün ışığına çıkartılmıştır. Yarım Ada, kayadaanlamsızca altın arayan ve bu uğurda tek kaya mezarını ve bir kaya kabartmasını acımasızcaparçalayan vandalizmin tehdidi altında olduğundan bunlar kazı sonrası geçici bir üst örtüile koruma altına alınmışlardır. Bu makale kurtarma kazılarıyla gün yüzüne çıkarılan bu ikitapınağı ve basamaklı iki kaya sunağını bilim dünyasına tanıtmayı, irdelemeyi ve Yarım AdanınDemir Çağ inanç ve uygulamalarını yeni buluntular ışığında belirlemeyi amaçlamaktadır.Kazılar ile ortaya çıkarılan tapınakların ve sunakların topografyada yerleşimi, yönelimi, iş - çiliği ve aralarındaki mesafeler, birlikte ve bağlantılı biçimde tasarlandıklarını göstermektedir.Farklı fonksiyonlara sahip ve döşemleriyle bir takım dinsel seramonilere sahne olduğu daha ilkbakışta anlaşılan Düver - Yarım Ada dini kompleksini salt Pisidia Bölgesi için değil, Anadolu veAntik Dönem inancı için ünik kılan, cellasının içinde kayadan oyularak neredeyse bağımsız birheykel haline getirilmiş, oturur vaziyetteki Ana Tanrıça yontusudur. Pisidiada köklü olan AnaTanrıça kültünün bu kutsal alanda cisimleştirilmesi, Tanrıçanın betimlenişindeki tercihin kav- ranması ve Anadolu Ana Tanrıça inancı ve ikonografisi içindeki yerinin anlaşılması, çalışmanınortaya koyduğu diğer önemli sonuçlarıdır.Oturur vaziyette betimlenmiş Düverli Ana Tanrıça ikonografik açıdan, ayakta dik dururşekilde betimlenen Phryg Ana Tanrıçasından farklı bir görünüm çizmektedir. Hal böyle ikenMatar ile kısmen özdeşleşmiş yerel bir Ana Tanrıça inancından bahsetmek mümkündür.Phrygiadaki basamaklı kaya sunaklarının da Yarım Adadaki örneklerinden farklılık gösterme- leri Düverin Arkaik Dönem kültürel ilişkiler sarmalı hakkında bazı ipuçları sunmaktadır. Kutsalalanda Phrygiadan ulaşan dini etkiler, İonia üzerinden gelen sanat etkileri ile buluşmuştur.Phryg ve İon etkileri yanında Yarım Adanın İ.Ö. 6. yy. II. çeyreğine tarihlenen mimari terrakot- talarının Lydia ve yine Phrygia örnekleriyle yakın ilişki içinde olması Arkaik Dönemde bölge- nin çok yönlü kültürel bağlantılarına ışık tutar. Yerleşimin İ.Ö. 6. yy.a ait maddi kültürü Batıve Orta Anadolu ile olan ilişki ve etkileşimlerinin kuşkusuz yansımalarıdır. Düverin tüm bubuluntuları İonia ve Lydia kültür etkilerinin coğrafik anlamda ne kadar doğuya / güneydoğuya,Phrygia etkilerinin de ne kadar güneye indiğini somutlaştırması bakımından önemlidir.Arkaik Dönemin, Yarım Adanın tarihi için önemli bir dönem, çok büyük olasılıkla enönemli dönemi olduğu anlaşılmaktadır. Düverli Ana Tanrıça, Yarışlı Gölü çevresinin din tari- hinde etkin bir rol oynamış olmalıdır. İ.Ö. 6. yy.da Yarım Ada kelimenin tam anlamıyla döne- min dominat kültürlerinin kavşak noktasındadır. Tüm bu kültürel, dini etkileri yoğuran, in situkült heykeli ile ünikleşen kutsal alan, bölge ve tüm Anadolu arkeolojisi için oldukça önemlidir.

🔖

Cite This Article

KAHYA, T., EKİNCİ, H. A. (2022). Temples to the Mother Goddess Discovered on the Düver Peninsula. ADALYA, Cilt: 0 - Sayı: 18, 45–72. https://ajindex.com/articles/428129

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (7)

  1. Akurgal 1961
  2. E. Akurgal, Die Kunst Anatoliens von Homer bis Alexander (1961). Akurgal 1955
  3. E. Akurgal, Phrygische Kunst (1955). Altun 2007 A. Altun (ed.), Türkiye’de Müzecilik. 100 Müze 1000 Eser (2007) Vol. I. Ateş 2014 G. Ateş, “Pergamon’da Ana Tanrıça Kybele”, Aktüel Arkeoloji 31, 2013, 139-145. Bahar 1999
  4. H. Bahar, Demir Çağı’nda Konya ve Çevresi (1999). Baydur 1998 N. Baydur, “Attis kültü ve Tarsus’ta bulunmuş Attis terrakottaları”, in: G. Arsebük – M. J. Mellink – W. Schirmer (eds.), Light on Top of the Black Hill. Studies presented to Halet Çambel (1998) 105-111. Bean 1954 G. E. Bean, “Sculptured and Inscribed Stones at Burdur”, Belleten 18-72, 1954, 469-488. Berndt-Ersöz 2012 S. Berndt-Ersöz, “Yazılıkaya Midas’ın Kenti”, in: N. Karul (ed.) ArkeoAtlas 1, 2012, 64-71. Berndt-Ersöz 2009 S. Berndt-Ersöz, “Sacred Space in Iron Age Phrygia”, in: C. Gates – J. Morin – T. Zimmerman (eds.), Sacred Landscapes in Anatolia and Neighboring Regions (2009) 11-19. Berndt-Ersöz 2006
  5. S. Berndt-Ersöz, Phrygian Rock-Cut Shrines. Structure, Function, and Cult Practice (2006). Berndt-Ersöz 2004a S. Berndt-Ersöz, “In Search of a Phrygian Male Superior God”, in: M. Hutter – S. Hutter-Braunsar (eds.), Offizielle Religion, lokale Kulte und individuelle Religiosität. Akten des religionsgeschichtlichen Symposiums ‘Kleinasien und an- grenzende Gebiete vom Beginn des 2. bis zur Mitte des 1. Jahrtausends v. Chr’. Bonn, 20.-22. Februar 2003. Alter Orient und Altes Testament Band 318 (2004) 47-54. Berndt-Ersöz 2004b S. Berndt-Ersöz, “The Phrygian Mother Goddess and her companions: on Phrygian Religious Iconography”, Bilkent University Department of Archaeology & History of Art Newsletter no. 3, 2004, 41-42. Boardman 1994
  6. J. Boardman, La Sculpture grecque archaïque (1994). Bonnard 1959 A. Bonnard, “Les hommes et les dieux”, in: La Civilisation grecque. De l’Iliade au Parthénon (1959). Borchhardt 1999
  7. J. Borchhardt, Limyra. Zemuri Taşları (1999). Burney 1966 C. A. Burney, “A First Season of excavations at the Urartian Citadel of Kayalıdere”, AnatSt XVI, 1966, 55-111. Çevik 2008 N. Çevik, “The Gods and Temples”, in: Form the 2 nd Millenium to the 1 st Millenium B.C. A Comparative Study”, Anodos. Studies of the Ancient World 6-7, 2006-2007, 123-142. Çevik 2007 N. Çevik, “Dağlardaki Tanrılar ve Tanrı Dağlar”, in: M. Alparslan – M. Doğan Alparslan – H. Peker (ed.), Belkıs Dinçol ve Ali Dinçol’a Armağan. Vita. Festschrift in Honor of Belkıs Dinçol and Ali Dinçol (2007) 175-193. Çevik 200