AI Summary & Key Takeaways
AI InsightA smaller length of sella turcica was found in patients with Class II division 2 anomalies.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objectives: The sella turcica is a substantial anatomic reference structure used to assess craniofacial growth and treatment changes in orthodontics. The aim of this retrospective study was to analyze the size and morphology of the sella turcica in different subdivisions of Class II malocclusion and to compare these factors to those exhibited in Class I craniofacial development. Materials and Methods: The study was conducted with 150 patients’ pre-treatment lateral cephalometric radiographs. Good quality lateral cephalometric radiographs with a prominent appearance of the sella turcica were grouped into Class II division 1, Class II division 2, and Class I (control group). On lateral cephalograms, the length, diameter, and depth of the sella turcica were gauged and morphological types of the sella turcica were detected. For statistical analysis, one-way ANOVA, Kruskal–Wallis analysis with a Dunn-Bonferroni test, and a chi-square test were used (p 0.05). The shape of the sella turcica was normal in most of the subjects (60.6%). Conclusion: No significant differences were found among the skeletal Class II division 1, Class II division 2, and Class I groups in terms of diameter and depth of the sella turcica. A smaller length of sella turcica was found in patients with Class II division 2 anomalies.
Özet
Amaç: Sella turcica, ortodontide kraniyofasiyal büyüme ve tedavi değişikliklerini değerlendirmek için kullanılan önemli bir anatomik referans yapıdır. Bu retrospektif çalışmanın amacı, Sınıf II maloklüzyonun farklı alt bölümlerindeki sella turcica’nın boyutunu ve morfolojisini analiz etmek ve bu faktörleri Sınıf I kraniyofasiyal gelişim özellikleri ile karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışma 150 hastanın tedavi öncesi lateral sefalometrik radyografileri ile gerçekleştirilmiştir. Sella turcica’nın belirgin görünümüne sahip iyi kalitede lateral sefalometrik radyografiler Sınıf II bölüm 1, Sınıf II bölüm 2 ve Sınıf I (kontrol grubu) olarak gruplandırılmıştır. Lateral sefalogramlarda sella turcica’nın uzunluğu, çapı ve derinliği ölçülmüş ve sella turcica’nın morfolojik tipleri belirlenmiştir. İstatistiksel analiz için, tek yönlü ANOVA, Dunn-Bonferroni testi ile Kruskal-Wallis analizi ve ki-kare testi kullanılmıştır (p 0.05). Sella turcica’nın şekli olguların çoğunda normaldi (%60.6). Sonuç: İskeletsel Sınıf II bölüm 1, Sınıf II bölüm 2 ve Sınıf I gruplar arasında sella turcica çapı ve derinliği açısından anlamlı fark bulunmadı. Sınıf II divizyon 2 anomalisi olan hastalarda daha küçük bir sella turcica uzunluğu bulundu.