AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThere is a need for more welldesigned studies with more number of cases on this subject, minimizing the factors that may affect the results.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: The aim of this study was to determine the frequency of Coxa Magna (CM) which is seen during the follow-up of unilateral Developmental Dysplasia of Hip (DDH) treated with closed reduction (CR) or open reduction (AR) and to investigate the factors affecting its. Methods: Patients were divided into two groups retrospectively. Group-1: Consisted of closed reduction (CR) and pelvipedal cast under general anesthesia. Group-2: It consisted of patients who underwent medial open reduction (AR) and pelvipedal cast. At the last follow-up, femoral head diameters were measured. The diagnosis of CM was decided with 15% over-size criteria compared to the healthy side. Avascular necrosis (AVN) diagnosis Salter et al. criteria. AVN classification was made according to Kalamchi-Mc Ewen criteria. Results: There was a significant difference between the groups in terms of preoperative Tönnis stage and treatment age p = 0,000 and p = 0.003, respectively), but there was no difference in other parameters (p> 0.05). The incidence of CM was significantly higher in Group 2 (p = 0.017), but there was no difference between the groups in terms of AVN (p = 0.532). Conclusion: The main outcome of this study showed that the incidence of CM was higher in patients who underwent AR due to DDH. CM may be a non-pathologic condition associated with iliopsoas tenotomy and / or treatment. However, these CM cases may also be a result of Type 1 AVN. There is a need for more welldesigned studies with more number of cases on this subject, minimizing the factors that may affect the results.
Özet
Amaç:Bu çalışmada kapalı redüksiyon (KR) ya da açık redüksiyon (AR) ile tedaviedilen tek taraflı Gelişimsel Kalça Displazisi (GKD) olgularının takiplerindegörülen, Koksa Magna (KM) sıklığının belirlenmesi ve etkileyen faktörlerinaraştırılması amaçlandı.Yöntem: Hastalar retrospektif olarak iki gruba ayrıldı. Grup-1: Genel anestezialtında kapalı redüksiyon (KR) ve pelvipedal alçı yapılan olgulardan oluşuyordu.Grup-2: Medial Açık redüksiyon (AR) ve pelvipedal alçı uygulanan olgulardanoluşuyordu. Son kontrolde femur başı çaplarının ölçümü yapıldı. KM tanısınasağlam tarafa göre %15 fazla büyüklük ölçütüyle karar verildi. Avasküler nekroz(AVN) tanısı Salter ve ark. ölçütlerine göre kondu. AVN sınıflandırması KalamchiMc Ewen ölçütleriyle yapıldı.Bulgular: Gruplar arasında ameliyat öncesi Tönnis evresi ve tedavi yaşıbakımından anlamlı farklılık vardı (sırasıyla p=0,000 ve p=0,003) ancak diğerparametreler bakımından farklılık bulunamadı (p>0,05). Grup 2’de KM görülmesıklığı anlamlı olarak daha fazlaydı (p=0,017) ancak AVN bakımından gruplararasında fark bulunamadı (p=0,532).Sonuç: Bu çalışmanın ana sonuçları GKD nedeniyle AR yapılan olgularda KMsıklığının daha fazla olduğunu göstermektedir. KM iliopsoas tenotomisiyle ve/veyauygulanan tedaviyle ilişkili patolojik olmayan bir durum olabilir. Bununla birlikte buKM olguları Tip 1 AVN’un bir tezahürü de olabilir. Bu konuda daha fazla olgusayısıyla, sonuçları etkileyebilecek faktörlerin en aza indirildiği, ileriye dönük iyidizayn edilmiş çalışmalara ihtiyaç vardır.