AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIt also provides adequate surgical exposure.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Background: Mortality and morbidity of abdominal aortic aneurysm surgery have decreased significantly in time and transperitoneal approach still preserves its firm ground although retroperitoneal approach is known to serve with various advantages. In this study, two approaches were compared for elective and emergency cases. Methods: Patients that underwent abdominal aortic aneurysm repair between January, 1994 and March, 2004 were reviewed and analyzed based on the elective/emergent nature of the surgery and the type of the incision. Preand perioperative data including hospital mortality and various morbidities were analyzed.Results: Fourty five patients were operated with retroperitoneal approach (RPA) among 155 patients and 35 patients had a ruptured aneurysm in 10 years period. Significantly shorter mechanical ventilation and nasogastric decompression periods, less need for intravenous fluid supplementation with shorter ICU stay were observed with the RPA (p 0.05). Analysis of mortality and morbidity revealed bleeding as the major cause of mortality in the ruptured cases. A similar comparison between two groups, however, revealed no significant difference (p>0.05).Conclusion: Retroperitoneal approach serves many advantages as rapid weaning from mechanical ventilation and shorter stay in intensive care unit in addition to rapid restoration of gastrointestinal physiology. It also provides adequate surgical exposure.
Özet
Amaç: Abdominal aort anevrizması cerrahisinde mortalite ve morbiditenin yıllar içinde azalmıştır ve retroperitoneal (RP) yaklaşımın birçok avantajına karşın transperitoneal (TP) yaklaşım hala tercih edilen bir yöntem olmaya devam etmektedir. Bu çalışmada her iki yaklaşım elektif ve acil olgular için karşılaştırıldı. Çalışma planı: Ocak 1994 ile Mart 2004 tarihleri arasında acil veya elektif şartlarda abdominal aort anevrizma cerrahisi geçiren olgular saptanarak, cerrahi yaklaşımın ve insizyonun tipine göre hastane mortalitesi, değişik morbiditeler, ile ameliyat öncesi ve ameliyat sırasındaki bulgular karşılaştırıldı.Bulgular: On senelik bu dönemde 35’inde rüptüre anevrizma bulunan 155 hastanın 45’i RP retroperitonal yaklaşımla tedavi edildi. Retroperiton yaklaşımıyla ameliyat edilen grupta; mekanik ventilasyon süresi (p 0.05). Rüptüre olgularda mortaliteye yol açan belirgin nedenin kanama olduğu saptandı ancak iki cerrahi yaklaşımın karşılaştırılmasında benzer sonuçlar bulundu.Sonuç: Retroperitoneal yaklaşım; daha az yoğun bakımda kalım ve mekanik ventilasyon gereksinimi, bağırsak fizyolojisinin daha erken sağlanması gibi avantajlara sahip olduğu gibi cerrahi açıdan yeterli görüş alanı da sağlamaktadır.