AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThis may be explained by rapid loss of platelets and inflammatory cells in the tissue and shift of extravascular fluid to intravascular compartment.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Background: This study aims to investigate the effects of death due to rapid exsanguination on the viability of lung tissue. Methods: Fourty-six Sprague-Dawley male rats with a weight range of 310-370 g were included in the study. Rats were divided into six groups: (i) ischemic alone (I group; n=8); (ii) passive exsanguination group of whose major abdominal veins were cut following death (PE group; n=8) (iii) group of whose major abdominal veins were cut and sacrified with rapid exsanguination (RE group; n=8); (iv) lung perfusion group with saline (SP group; n=8); (v) lung perfusion group with Perfadex (PP group; n=8) and (vi) control group (C group; n=6). Rats in all experiement groups except rapid exsanguination ones and all in the control group were euthanized with intrahepatic pentobarbital. Lungs were removed following euthanasia in the controls. In all study groups, lungs were ventilated in the cadavers at room temperature for 120 minutes and kept in warm ischemia. Results: Myeloperoxidase (MPO) activity, luminol chemiluminescence (CL) values and non-viable cell rate were higher in the ischemia group. The PE group had increased MPO activity, lucigenin CL values and non- viable cell rate, whereas the RE group had reduced MPO activity and luminol CL values, compared to ischemia group. MPO activity, lucigenin CL levels and non-viable cell rate were lower in the RE group, compared to PE. The PP had lower MPO activity and luminol CL values, compared to SP or ischemia group, whereas non-viable cell rate increased. Conclusion: Death following rapid exsanguination results in better preservation of lung viability and minimal oxidative injury. This may be explained by rapid loss of platelets and inflammatory cells in the tissue and shift of extravascular fluid to intravascular compartment.
Özet
Amaç: Bu çalışmada hızlı eksanguinasyon ile ölümün akci- ğer dokusu canlılığı üzerindeki etkisi araştırıldı. Çalışm a planı: Çalışmaya ağırlıkları 310-370 g arasında değişen 46 adet Sprague-Dawley cinsi erkek sıçan alındı. Sıçanlar altı gruba ayrıldı; (i) sadece iskemide tutulan grup (I grubu; n=8), (ii) ölüm sonrası majör abdominal damarla- rın kesildiği pasif eksanguinasyon grubu (PE grubu; n=8), (iii) sıçanların majör abdominal damarlar kesilerek hızlı eksanguinasyonla sakrifiye edildiği grup (RE grubu; n=8), (iv) akciğerlerin serum fizyolojikle perfüze edildiği grup (SP grubu; n=8), (v) akciğerlerin Perfadex ile perfüze edildiği grup (PP grubu; n=8) ve (vi) kontrol grubu (C grubu; n=6). Hızlı eksanguinasyon grubu dışındaki deney gruplarında ve kontrol grubundaki tüm sıçanlara intrahepatik pentobarbital ile ötenazi uygulandı. Kontrol grubunda ötenazi sonrası akciğerler çıkartıldı. Tüm çalışma gruplarında akciğerler ölü sıçanın vücudunda 120 dakika süreyle oda ısısında ventile edilerek sıcak iskemide tutuldu. Bulgular: Miyeloperoksidaz (MPO) aktivitesi, lüminol kemilüminesans (CL) değerleri ve ölü hücre oranları iskemi grubunda yüksek bulundu. İskemi grubuyla karşılaştırıldı- ğında PE grubunda MPO aktivitesi, lüsigenin CL değerleri ve ölü hücre oranları yüksek iken, RE grubunda MPO aktivitesi ve lüminol CL değerleri düşük bulundu. PE grubu ile karşılaştırıldığında da RE grubunda MPO aktivitesi, lüsigenin CL değerleri ve ölü hücre oranları düşük bulundu. SP ve iskemi gruplarıyla karşılaştırıldığında, PP grubunda MPO aktivitesi ve lüminol CL değerleri düşük, ölü hücre oranları ise yüksek bulundu. Sonuç: Hızlı eksanguinasyon ile ölümde akciğer canlılığı daha iyi korunur ve oksidatif hasar minimaldir. Bu durum trombositlerin ve inflamatuvar hücrelerin hızla dokudan uzaklaşması ve ekstravasküler sıvının intravasküler kom- partmana kayması ile açıklanabilir.