AI Summary & Key Takeaways
AI InsightSurgery may be performed with low complication rate
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Background: This study aims to present our experience regarding tracheobronchial perforations and their management.Methods: Records of 16 patients (9 males, 7 females; mean age 46.6 years; range 1 to 83 years) with tracheobronchial perforation between January 1999 and March 2015 were retrospectively evaluated according to age, sex, symptoms, radiological findings, diagnostic methods, therapeutic options, localization of perforation, length of perforated area, intubation difficulty, etiological causes, clinical course, and complications of treatment.Results: The most frequent radiological finding was subcutaneous emphysema (n=6). Mean length of perforations was 2.6 cm (range 0.5 to 8 cm). The localizations of perforations were trachea in 12 patients (75%), left main bronchus in three patients (18.8%), and trachea plus right main bronchus in one patient (6.2%). Diagnosis was confirmed by bronchoscopy in 11 patients (68.7%) and inspection findings were sufficient in the remaining five patients (31.3%). Causes of tracheobronchial perforations were iatrogenic in 12 patients (75%), selfexpandable esophageal metallic stent in two patients (12.5%), gunshot wound, and stab wound in one patient each (6.25%). Surgery was performed in 12 patients and observation was sufficient in two patients. We offered tracheal stent to patients with esophageal stent; however, one of them refused our offer and he died at home, while the other patient died in the hospital while waiting for the purchase of the tracheal stent. In postoperative period, esophageal fistula developed in one patient while total atelectasis developed in left lung of another patient. Four patients died but none of them was related to our surgical procedures.Conclusion: The basic management in airway perforations is early diagnosis and surgical treatment. Surgery may be performed with low complication rate
Özet
Amaç: Bu makalede trakeobronşiyal perforasyonlar ve bunların tedavisi ile ilgili deneyimlerimiz sunuldu.Ça lış ma pla nı: Ocak 1999 ve Mart 2015 tarihleri arasında trakeobronşiyal perforasyonu olan 16 hastanın kayıtları (9 erkek, 7 kadın; ort. yaş 46.6 yıl; dağılım 1-83 yıl) yaş, cinsiyet, semptomlar, radyolojik bulgular, tanı yöntemleri, tedavi seçenekleri, perforasyonun yeri, perfore alanın uzunluğu, entübasyon zorluğu, etyolojik nedenler, klinik seyir ve tedavinin komplikasyonlarına göre retrospektif olarak değerlendirildi.Bul gu lar: En sık radyolojik bulgu subkutan amfizem idi (n=6). Perforasyonların ortalama uzunluğu 2.6 cm (dağılım 0.5-8 cm) idi. Perforasyonların yerleri 12 hastada (%75) trakea, üç hastada (%18.8) sol ana bronş ve bir hastada (%6.2) trakea artı sağ ana bronş idi. On bir hastada (%68.7) tanı bronkoskopi ile desteklendi ve kalan beş hastada (%31.3) inspeksiyon bulguları yeterli idi. Trakeobronşiyal perforasyonların nedenleri 12 hastada (%75) iyatrojenik, iki hastada (%12.5) kendi kendine genişleyebilen metalik özofageal stent, birer hastada (%6.25) ateşli silah yaralanması ve kesici-delici alet yaralanması idi. On iki hastada cerrahi uygulandı ve iki hastada gözlem yeterli oldu. Özofageal stentli hastalara trakeal stent önerildi fakat bunlardan biri önerimizi kabul etmedi ve evinde öldü, diğer hasta ise trakeal stent alınmasını bekler iken hastanede öldü. Ameliyat sonrası dönemde bir hastada özofageal fistül, bir hastada ise sol akciğerde total atelektazi gelişti. Dört hasta kaybedildi fakat bunların hiçbiri bizim cerrahi işlemlerimiz ile ilgili değildi.So nuç: Hava yolu perforasyonlarının temel yönetimi erken tanı ve cerrahi tedavidir. Cerrahi düşük komplikasyon oranıyla uygulanabilir