AI Summary & Key Takeaways
AI InsightRecoarctation and mortality rates were higher in patients who were performed surgery during newborn period.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Background: This retrospective study aims to present the mid-term results and complications of different surgical techniques performed in our clinic due to aortic coarctation.Methods: One hundred and six patients (61 males, 45 females; mean age 2.0±3.7 years; range 2 days to 16 years) who underwent repair of aortic coarctation between January 2005 and December 2013 were included in the study. Patients were divided into four according to age groups: newborns (n=36, 34%), infants (n=42, 39.6%), 1-5 years (n=13, 12.2%), and >5 years (n=15, 14.2%). Patients were performed 122 surgical procedures. Patients were operated following moderate hypothermia (34-35 °C) through left posterolateral thoracotomy with incision performed at fourth intercostal space.Results: Mean follow-up duration was 34±11 months (range 1 to 64 months). Of the patients, end-to-end anastomosis was performed in 45.9%, extended end-to-end anastomosis in 26.2%, patch plasty in 22.1%, and graft interposition in 5.7%. During follow-up, recoarctation developed in 16 (15.1%) patients. All patients who developed recoarctation were younger than six months. Recoarctation was statistically significant in newborn age group (27.8% vs. 8.5%, p<0.05). Recoarctations which developed in newborn period were performed surgery and those that developed in later period were first performed balloon angioplasty and afterwards surgery. Twenty patients (18.8%) died in early postoperative period.Conclusion: A comparison of the surgical techniques according to age groups revealed that extended end-to-end anastomosis was preferred at higher rates in newborn period, while endto-end anastomosis was preferred at higher rates in other age groups. Recoarctation and mortality rates were higher in patients who were performed surgery during newborn period.
Özet
Amaç: Bu retrospektif çalışmada, kliniğimizde aort koarktasyonu nedeniyle uygulanan farklı cerrahi tekniklerin orta dönem sonuçları ve komplikasyonları sunuldu.Ça lış ma pla nı: Ocak 2005 - Aralık 2013 tarihleri arasında aort koarktasyonu onarımı yapılan 106 hasta (61 erkek, 45 kız; ort. yaş 2.0±3.7 yıl; dağılım 2 gün-16 yıl) çalışmaya dahil edildi. Hastalar yaş gruplarına göre dörde ayrıldı: yenidoğan (n=36, %34), infant (n=42, %39.6), 1-5 yıl (n=13, %12.2) ve >5 yıl (n=15, %14.2). Hastalara 122 cerrahi işlem uygulandı. Hastalar orta derece vücut soğutulmasını takiben (34-35 °C) sol posterolateral torakotomi yoluyla dördüncü kaburgalar arası aralıktan yapılan kesi ile ameliyat edildi.Bul gu lar: Ortalama takip süresi 34±11 ay (dağılım 1-64 ay) idi. Hastaların %45.9'una uç uca anastomoz, %26.2'sine uzatılmış uç uca anastomoz, %22.1'ine yama ile plasti ve %5.7'sine greft interpozisyonu uygulandı. Takipte 16 hastada (%15.1) rekoarktasyon gelişti. Rekoarktasyon gelişen bütün hastalar altı aydan küçüktü. Rekoarktasyon yenidoğan yaş grubunda istatistiksel olarak anlamlı idi (%27.8'e karşın %7.5, p<0.05). Yenidoğan döneminde gelişen rekoarktasyonlara cerrahi, sonraki dönemde gelişenlere önce balon anjiyoplasti, sonra cerrahi uygulandı. Yirmi hasta (%18.8) erken ameliyat sonrası dönemde kaybedildi.So nuç: Yaş gruplarına göre cerrahi teknikler kıyaslandığında; uzatılmış uç uca anastomozun yenidoğan döneminde; uç uca anastomozun ise diğer yaş gruplarında daha yüksek oranda tercih edildiği görüldü. Rekoarktasyon ve mortalite oranları yenidoğan döneminde cerrahi uygulanan hastalarda daha yüksekti.