AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAppropriate management of peritoneal dialysis, which is ideal for neonates, infants, and young children following congenital cardiac surgery may improve the prognosis.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Background: This study aims to investigate the incidence, risk factors, and outcomes of peritoneal dialysis in children undergoing congenital cardiac surgery under three years of age. Methods: We included a total of 36 patients aged three years and below who underwent open heart surgery for congenital heart disease and peritoneal dialysis between December 2007 and April 2013. Demographic data, intraoperative variables, risk factors, and outcome data were retrospectively analyzed.Results: Recovery of renal functions was reported in 18 patients (50%) after peritoneal dialysis. Mortality was 72.2% (n=26). Eight of the patients with mortality were in the recovery group, while 18 patients were in the non-recovery group. The non-survivors (n=26, 72.3%) had a longer cardiopulmonary bypass time (101±30 vs 83±52 min, p=0.042), longer cross-clamp time (80.6±33.9 vs 56±34.7 min, p=0.033), postoperative longer time to initiate peritoneal dialysis (1.4±1.0 vs 0.6±2.0 days, p=0.048), higher mean inotrope score onset of peritoneal dialysis (34±9.8 vs 22±10.6, p<0.002), and higher Risk Adjustment for Congenital Heart Surgery-1 scores (2.9±0.8 vs 2.4±0.7, p<0.044) than the survivors (n=10, 27.7%). However, in the subgroup analysis, there was no statistically significant difference between recovery (n=18, %50) and non-recovery (n=18, %50) of the renal function groups.Conclusion: Peritoneal dialysis is a major complication associated with longer length of hospital stay and higher in-hospital mortality. Appropriate management of peritoneal dialysis, which is ideal for neonates, infants, and young children following congenital cardiac surgery may improve the prognosis.
Özet
Amaç: Bu çalışmada doğuştan kalp ameliyatı geçiren üç yaş altındaki çocuklarda periton diyalizinin sıklığı, risk faktörleri ve sonuçları araştırıldı. Çalışma planı: Aralık 2007 - Nisan 2013 tarihleri arasında doğuştan kalp hastalığı nedeniyle açık kalp cerrahisi geçiren ve periton diyalizine giren üç yaş ve altında toplam 36 hasta çalışmaya alındı. Demografik veriler, ameliyat sırası değişkenler, risk faktörleri ve sonuçlar retrospektif olarak incelendi. Bulgular: Periton diyalizi sonrası renal fonsiyonlarda düzelme 18 hastada (%50) bildirildi. Mortalite oranı %72.2 idi (n=26). Mortalite görülen hastaların sekizi renal fonksiyonları düzelen grupta iken, 18’i renal fonksiyonları düzelmeyen grupta idi. Sağ kalamayanlara kıyasla (n=10, 27.7%), sağ kalanlarda (n=26, %72.2) daha uzun kardiyopulmoner bypass süresi (83±52 dk.’ye kıyasla 101±30 dk., p=0.042), daha uzun kros klemp süresi (56±34.7 dk.’ye kıyasla 80.6±33.9 dk., p=0.033), daha uzun ameliyat sonrası periton diyalizine başlama zamanı (0.6±2.0 güne kıyasla 1.4±1.0 gün, p=0.048), periton diyalizi başlangıcında daha yüksek inotrop skoru (22±10.6’ya kıyasla 34±9.8, p<0.002) ve daha yüksek Doğuştan Kalp Cerrahisinde Risk Ayarlaması-1 skoru kaydedildi. Ancak, alt grup analizinde, renal fonksiyonlarda düzelme olan (n=18, %50) ve olmayan (n=18, %50) gruplar arasında istatiksel olarak anlamlı bir fark yoktu. Sonuç: Periton diyalizi hastanede daha uzun yatış süresi ve yüksek hastane mortalitesi ile ilişkili önemli bir komplikasyondur. Doğuştan kalp cerrahisi sonrası yenidoğan, bebek ve küçük çocuklarda ideal olan periton diyalizinin uygun yönetimi prognozu düzeltebilir.