AI Summary & Key Takeaways
AI InsightFor all nodules, a tumor disappearance ratelower than 25% negatively influenced disease-free survival and amaximum standardized uptake value higher than 5.6 negativelyinfluenced overall survival (p=0.027 for both).
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Background: This study aims to identify the prognostic factorsfor stage I lung adenocarcinoma and to evaluate the surgicalmanagement of subsolid nodules.Methods: The study included 133 patients (90 males, 43 females;mean age 64.9 years; range, 29 to 82 years) who had undergoneoperation in our clinic for stage I lung adenocarcinoma betweenJanuary 2007 and December 2015. Clinical, radiological andpathological data were retrospectively evaluated and their effectson recurrence and survival were examined by Kaplan-Meier andCox regression analyses.Results: Comparing the histopathological tumor types accordingto the pathological tumors size, we determined that the prevalenceof invasive adenocarcinoma significantly increased with increasingtumor size (p<0.001). For all nodules, a tumor disappearance ratelower than 25% negatively influenced disease-free survival and amaximum standardized uptake value higher than 5.6 negativelyinfluenced overall survival (p=0.027 for both). The grouping,which was performed considering the maximum standardizeduptake value 5.6 as the cut-off value, was an independent prognosticfactor for overall survival (hazard ratio: 5.973, 95% confidenceinterval: 1.186-30.073, p=0.03). Five-year overall survival rate wasstatistically significantly higher in patients who underwent wedgeresection or segmentectomy for subsolid nodules compared tothose who underwent lobectomy (100% vs. 79.3%, p=0.044).Conclusion: Sublobar resections can be safely performed in subsolidnodules smaller than 2 cm in diameter with tumor disappearance rate≥25% and maximum standardized uptake value ≤5.6.
Özet
Amaç: Bu çalışmada evre I akciğer adenokarsinomu için prognostik faktörler tespit edildi ve subsolid nodüllerin cerrahi yönetimi değerlendirildi. Çalışma planı: Çalışmaya kliniğimizde Ocak 2007 - Aralık 2015 tarihleri arasında evre I akciğer adenokarsinomu nedeniyle ameliyat edilen 133 hasta (90 erkek, 43 kadın; ort. yaş 64.9 yıl; dağılım, 29-82 yıl) dahil edildi. Klinik, radyolojik ve patolojik veriler geriye dönük olarak değerlendirildi ve bunların nüks ve sağkalım üzerindeki etkileri Kaplan-Meier ve Cox regresyon analizleri ile incelendi. Bulgular: Histopatolojik tümör tipleri patolojik tümör boyutlarına göre karşılaştırıldığında, invaziv adenokarsinom görülme sıklığının artan tümör boyutu ile anlamlı şekilde arttığı tespit edildi (p<0.001). Tüm nodüller için %25’den daha düşük tümör kaybolma oranı hastalıksız sağkalımı olumsuz etkiledi ve 5.6’dan yüksek maksimum standartlaştırılmış tutulum değeri genel sağkalımı olumsuz etkiledi (her ikisi için de p=0.027). Maksimum standartlaştırılmış tutulum değeri 5.6 eşik değer kabul edilerek yapılan gruplama genel sağkalım açısından bağımsız prognostik faktör (risk oranı: 5.973, %95 güven aralığı: 1.186-30.073, p=0.03) idi. Beş yıllık genel sağkalım oranı subsolid nodüller için kama rezeksiyon veya segmentektomi geçiren hastalarda lobektomi geçirenlere kıyasla istatistiksel olarak anlamlı şekilde daha yüksek idi (%100’e karşın %79.3, p=0.044). Sonuç: Sublobar rezeksiyonlar çapı 2 cm’den küçük, tümör kaybolma oranı ≥%25 ve maksimum standartlaştırılmış tutulum değeri ≤5.6 olan subsolid nodüllerde güvenle uygulanabilir.