Journals / Yaşar Üniversitesi E-Dergisi / 2018 / Cilt: 13 - Sayı: 49

Türkiye'deki Düşük Hanehalkı Tasarrufuna Neden Olan Faktörlerin Belirlenmesine Yönelik Bir Araştırma

Pages
86–100
Publication Date
2018-01-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu çalışmada belirtilen hususların Türkiye’de düşük tasarruf sorununun çözülebilmesi ve tasarrufların artırılabilmesi için düzenleyici otoritelere yol gösterici olacağı düşünülmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Ülke ekonomilerinin gelişimi açısından yatırımlar, yatırımların finansmanı ve sürdürülebilirliği açısından ise tasarruflar önemli bir rol oynamaktadır.
📊
Key Findings & Data:Çalışmamız bu amaca yönelik hazırlanmış ve bu kasamda 289 katılımcı ile anket çalışması yapılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Bu çalışmada belirtilen hususların Türkiye’de düşük tasarruf sorununun çözülebilmesi ve tasarrufların artırılabilmesi için düzenleyici otoritelere yol gösterici olacağı düşünülmektedir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:289 katılımcı
⚙️Variables:Anket · Hanehalkı Tasarrufları · İktisadi Büyüme

Özet

Ülke ekonomilerinin gelişimi açısından yatırımlar, yatırımların finansmanı ve sürdürülebilirliği açısından ise tasarruflar önemli bir rol oynamaktadır. Yurtiçi tasarrufların yetersiz kaldığında ülkeler yatırımların finansmanı için yurt dışı kaynaklara bağımlı hale gelmektedir. Bu durum ise ekonomilerdeki kırılganlıkları artırmaktadır. Bu nedenle düşük tasarruflara sahip ülkeler yurtiçi tasarruflarını artırmak zorundadır. Düşük yurtiçi tasarruflara sahip olan Türkiye’nin tasarrufları artırmak için aksiyon alması kaçınılmazdır. Bunun için öncelikle düşük tasarruflara neden olan hususlar belirlenmelidir. Çalışmamız bu amaca yönelik hazırlanmış ve bu kasamda 289 katılımcı ile anket çalışması yapılmıştır. Analiz sonuçlarına göre gelir ve eğitim düzeyi ile tasarruf oranları arasında doğru orantı bulunmaktadır. Diğer taraftan dışarıda yemek yeme alışkanlığı ve kredi kartı kullanım hacmi yüksek olan bireylerde tasarruf eğilimi düşüktür. Çalışmamızda elde edilen bir diğer önemli sonuç ise olası bir ek geliri tasarruf etmek yerine harcamayı tercih eden kişilerin normal yaşantılarında da tasarruf yapmamalarıdır. Bu çalışmada belirtilen hususların Türkiye’de düşük tasarruf sorununun çözülebilmesi ve tasarrufların artırılabilmesi için düzenleyici otoritelere yol gösterici olacağı düşünülmektedir.

🔖

Cite This Article

ZENGİN, S., YÜKSEL, S., KARTAL, M. T. (2018). Türkiye'deki Düşük Hanehalkı Tasarrufuna Neden Olan Faktörlerin Belirlenmesine Yönelik Bir Araştırma. Yaşar Üniversitesi E-Dergisi, Cilt: 13 - Sayı: 49, 86–100. https://ajindex.com/articles/421345

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Anong, S. T. ve DeVaney, S. A. (2010). Determinants of adequate emergency funds including the effects of seeking professional advice and industry affiliation. Family and Consumer Sciences Research Journal, 38(4), 405-419.
  2. Atalay, K. Bakhtiar, F. Cheung, S. ve Slonim, R. (2014). Savings and prize-linked savings accounts. Journal of Economic Behavior & Organization, 107, 86-106.
  3. Athukorala, P. C. ve Sen, K. (2004). The determinants of private saving in India. World Development, 32(3), 491-503.
  4. Avery, R. ve Kennickell, A. B. (1991). Household saving in the U.S. Review of Income and Wealth, 37, 409-432.
  5. Barış, Serap & Şahin, Metehan. (2017). Tasarruf Davranışını Etkileyen Faktörlerin Belirlenmesi: Tokat’ta Kamu Çalışanlarına Yönelik Bir Uygulama. V. Anadolu International Conference in Economics, 11-13
  6. Mayıs, Eskişehir. Bebczuk, R., Gasparini, L., Garbero, N. ve Amendolaggine, J. (2015). Understanding the Determinants of Household Saving: Micro Evidence for Latin America (No. 0189). CEDLAS, Universidad Nacional de La Plata. Bosworth, B. P., Burtless, G. ve Sabelhaus, J. (1991). The decline in saving: Evidence from household surveys. Brookings Papers on Economic Activity, 1, 183-256.
  7. Browning, M. (2000). The saving behaviour of a two‐person household. The Scandinavian Journal of Economics, 102, 235-251.
  8. Browning, M. ve Lusardi, A. (1996). Household saving: Micro theories and micro facts. Journal of Economic Literature, 34, 1797-1855.
  9. Carvalho, S. L., Prina, S. ve Sydnor, J. (2016). The effect of saving on risk attitudes and intertemporal choices. Journal of Development Economics, 120, 41-52.
  10. Ceritoğlu, E. ve Eren, O. (2014). The Effects of Demographic and Social Changes on Household Savings in Turkey. Central Bank Review, 14, 15-33.
  11. Chen, C., ve DeVaney, S. A. (2001). The effect of life cycle stages and saving motives on the probability of emergency fund adequacy. In J. M. Hogarth (Ed.), Proceedings of the Association for Financial Counseling and Planning Education (pp. 176-185).
  12. Columbus, OH: AFCPE. Cilasun, S.M. ve Kırdar, M.G. (2009). Türkiye’de hanehalklarının gelir, tüketim ve tasarruf davranışlarının yatay kesitlerle bir analizi. İktisat İşletme ve Finans, 24, 9-46.
  13. Corbo, V. ve Schmidt-Hebbel, K. (1991). Public policies and saving in developing countries. Journal of Development Economics, 36, 89-115.
  14. Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16 (3), 297–334.
  15. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., & Büyüköztürk, Ş.