AI Summary & Key Takeaways
AI InsightMyricitrin and vitamin E could have beneficial effects on the nephropathy of aging model.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: Aging occurs in cells and tissues due to oxidative stress in physiological conditions. D-galactose (DG) is widely used to cause aging in animal studies. In this study, the renal protective effects of myricitrin and vitamin E in the aging mice model induced by DG was evaluated. Material and Methods: Subcutaneous DG injection was used for induction of the aging model. 72 female mice were randomly divided into six groups: All groups were received DG at 500 mg/kg/d for six weeks. In the last 28 days, the groups treated with myricitrin subcutaneously received 5, 10, and 20 mg/kg/d, and the vitamin E group received 100 mg/kg/d by gavage. Urine and plasma albumin, BUN, creatinine levels, MDA, TAC, and kidney histological changes were evaluated. Results: Plasma albumin was significantly decreased (p=0.001), but a significant increase in urine albumin (p=0.001), BUN (p<0.001), and creatinine (p=0.010) levels was observed in the DG group when compared with the control. Also, a significant increase in MDA levels (p=0.002) along with a significant decrease in TAC (p=0.012) was observed. Histopathological changes such as congestion of erythrocytes (p<0.001), infiltration of inflammatory cells (p<0.001), and proximal tubule cell damage (p=0.004) significantly increased, while glomerulus diameter significantly decreased (p=0.038) in comparison to the control. Administration of myricitrin and vitamin E showed a significant ameliorative effect on all studied variables. Conclusion: The improvement effects of myricitrin on DG-induced kidney damage was approximately equivalent to vitamin E. Myricitrin and vitamin E could have beneficial effects on the nephropathy of aging model.
Özet
Amaç: Fizyolojik koşullarda oksidatif strese bağlı olarak hücre ve dokularda yaşlanma meydana gelir. D-galaktoz (DG), hayvan çalışmalarında yaşlanmaya neden olmak için yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu çalışmada, DG ile indüklenen farelerde yaşlanma modelinde mirisitrin ve vitamin E’nin renal koruyucu etkileri değerlendirildi. Gereç ve Yöntemler: Yaşlanma modelinin uyarılması için subkutan DG enjeksiyonu uygulandı. 72 dişi fare rastgele şekilde altı gruba ayrıldı: Tüm gruplara altı hafta boyunca 500 mg/kg/gün DG verildi. Uygulamanın son 28 günü mirisitrin ile tedavi edilen gruplara subkutan olarak 5, 10 ve 20 mg/kg/gün, E vitamini grubuna ise gavaj yoluyla 100 mg/kg/gün uygulandı. İdrar ve plazma albümini, BUN, kreatinin seviyeleri, MDA, TAC ile böbrek histolojik değişiklikleri değerlendirildi. Bulgular: Kontrol grubu ile karşılaştırıldığında, DG grubunda plazma albumin düzeyi önemli ölçüde azalırken (p=0.001), idrar albümini (p=0.001), BUN (p<0.001) ve kreatinin (p=0.010) düzeylerinde anlamlı bir artış gözlendi. Ayrıca MDA düzeylerinde anlamlı artış (p=0.002) ile birlikte TAC’de de anlamlı düşüş (p=0.012) gözlendi. Kontrol ile karşılaştırıldığında, eritrosit konjesyonu (p<0.001), inflamatuar hücrelerin infiltrasyonu (p<0.001) ve proksimal tübül hücre hasarı (p=0.004) gibi histopatolojik değişiklikler önemli ölçüde artarken, glomerül çapı önemli ölçüde azaldı (p=0.038). Mirisitrin ve E vitamininin uygulanması, çalışılan tüm değişkenler üzerinde önemli bir iyileştirici etki göstermiştir. Sonuç: Mirisitrinin DG’nin neden olduğu böbrek hasarı üzerindeki iyileştirme etkileri yaklaşık olarak E vitaminine eşdeğer idi. Mirisitrin ve E vitamini, yaşlanma modelinin nefropatisi üzerinde faydalı etkilere sahip olabilir.